Ondanks corona is het leven in de 'Brussels Bubble' niet stilgevallen. Meer dan 30.000 lobbyisten - ongeveer één voor elke medewerker bij de Europese Commissie - proberen stelselmatig invloed uit te oefenen op beleidsmakers of organisaties. Lobbying is van alle tijden, en iedereen die beïnvloed wordt door politieke beslissingen heeft het recht om zijn zaak te bepleiten. Toch zijn er twee eisen die we als samenleving mogen stellen. Het moet ten eerste gebalanceerd gebeuren, waarbij verschillende spelers een eerlijke kans krijgen. En ten tweede moet het volledig transparant zijn. Een nieuw rapport van Transparancy International toont aan dat dit voor de Big Tech lobby allesbehalve het geval is.

We kunnen ons geen leven meer voorstellen zonder technologie. Het schenkt ons de mogelijkheid om in deze onzinnige tijden verbonden te blijven en kennis te delen op een ongezien niveau voor de mensheid. Tegelijk maakte Corona duidelijk dat we een digitaal Trojaans paard binnenreden in onze samenleving, dat ons al geruime tijd aankeek vanop het strand. Hoog tijd dus om de impact van hedendaagse wonderlijke technologische platformen op onze democratie en persoonlijke ervaringswereld recht in de ogen te kijken.

Het wordt tijd dat we het Trojaans paard van de big tech naar buiten begeleiden en onze muren versterken.

De EU nam die verantwoordelijkheid en riep eind vorig jaar, als een digitale Jeanne d'Arc, de ongebreidelde macht van techgiganten een halt toe. Dat deed ze met twee duidelijke wetsvoorstellen. De eisen voor de grote platformen waren simpel en sterk: de rechten van gebruikers beter beschermen, transparantie over de algoritmes achter de informatie en advertenties die mensen te zien krijgen, en een duidelijke aansprakelijkheid van de platformen voor de risico's die hun diensten met zich meebrengen.

De start van deze digitale Verlichting was helaas ook de start van een massale mobilisatie van Big techlobbyisten. Bij de start van het wetsvoorstel, vorig jaar in oktober, lekte een nota van Google uit met daarin een agressieve strategie tegen de Europese wetgeving. Op het menu stond oorlogstaal zoals een reframing van het volledige debat rond maatregelen, het creëren van conflict tussen verschillende departementen en de financiering van denktanks en academische instituties in ruil voor het beïnvloeden van rapporten en onderzoek. Dat Google zich excuseerde om daarna de strategie toch uit te voeren, leert ons een belangrijke les. Grote internetgiganten zijn vooral bezig met kwartaalwinsten, het gelukkig maken van hun aandeelhouders en uitbreiding van hun kapitaal. In een bottom-up triumviraat van politiek, civil society en Europese burgers moeten we zelf waken over onze fundamentele rechten.

Als je deze intentie verbindt met de bodemloze geldvoorraad van Big Tech, dan weet je hoe waakzaam we moeten zijn. In een nieuw rapport verklaarde Transparancy International dat het lobbybudget van techbedrijven met meer dan 270% is gestegen ten opzichte van 2014, en sinds vorig jaar zelfs verdubbelde. Dit wil zeggen dat deze digitale poortwachters samen meer dan 23 miljoen investeerden in het ombuigen van het beleid naar hun voordeel. Daarmee verdrievoudigen ze het lobbybudget van de tot voor kort almachtige automobielsector. Tel daar de ettelijke miljoenen bij die ze investeren in 66 gelieerde denktanks, consultancybedrijven en academische centra die hun zaak bepleiten, en je weet waarmee je te maken hebt.

Het is tijd om dit Trojaans techpaard terug naar buiten te begeleiden en onze muren te versterken. Als CD&V scharen wij ons achter de aanbevelingen van Transparency International. Zo vragen wij een verplichte transparantie over alle Europese instellingen en niveaus heen. EU officials moeten elke meeting waarin men het beleid probeert te beïnvloeden registreren in het huidige 'transparancey register' met informatie over deelnemers, de banden die ze hebben en de onderwerpen die ter sprake kwamen. Ten tweede willen we een nieuw evenwicht in het voordeel van het middenveld. Volgens Transparancy International gaan meer dan 75% van de lobbymeetings over de belangen van privébedrijven. NGO's of andere burgerorganisaties zijn dus sterk ondervertegenwoordigd. Minder toegang tot middelen mag geen reden zijn om minder te luisteren naar organisaties die de zaak van de samenleving bepleiten.

Ten slotte moeten we als burger en politiek het debat blijven voeren over de ongekende mogelijkheden maar ook de intense risico's van technologie. Het opeisen en beschermen van onze rechten begint bij de basis.

Ondanks corona is het leven in de 'Brussels Bubble' niet stilgevallen. Meer dan 30.000 lobbyisten - ongeveer één voor elke medewerker bij de Europese Commissie - proberen stelselmatig invloed uit te oefenen op beleidsmakers of organisaties. Lobbying is van alle tijden, en iedereen die beïnvloed wordt door politieke beslissingen heeft het recht om zijn zaak te bepleiten. Toch zijn er twee eisen die we als samenleving mogen stellen. Het moet ten eerste gebalanceerd gebeuren, waarbij verschillende spelers een eerlijke kans krijgen. En ten tweede moet het volledig transparant zijn. Een nieuw rapport van Transparancy International toont aan dat dit voor de Big Tech lobby allesbehalve het geval is. We kunnen ons geen leven meer voorstellen zonder technologie. Het schenkt ons de mogelijkheid om in deze onzinnige tijden verbonden te blijven en kennis te delen op een ongezien niveau voor de mensheid. Tegelijk maakte Corona duidelijk dat we een digitaal Trojaans paard binnenreden in onze samenleving, dat ons al geruime tijd aankeek vanop het strand. Hoog tijd dus om de impact van hedendaagse wonderlijke technologische platformen op onze democratie en persoonlijke ervaringswereld recht in de ogen te kijken.De EU nam die verantwoordelijkheid en riep eind vorig jaar, als een digitale Jeanne d'Arc, de ongebreidelde macht van techgiganten een halt toe. Dat deed ze met twee duidelijke wetsvoorstellen. De eisen voor de grote platformen waren simpel en sterk: de rechten van gebruikers beter beschermen, transparantie over de algoritmes achter de informatie en advertenties die mensen te zien krijgen, en een duidelijke aansprakelijkheid van de platformen voor de risico's die hun diensten met zich meebrengen. De start van deze digitale Verlichting was helaas ook de start van een massale mobilisatie van Big techlobbyisten. Bij de start van het wetsvoorstel, vorig jaar in oktober, lekte een nota van Google uit met daarin een agressieve strategie tegen de Europese wetgeving. Op het menu stond oorlogstaal zoals een reframing van het volledige debat rond maatregelen, het creëren van conflict tussen verschillende departementen en de financiering van denktanks en academische instituties in ruil voor het beïnvloeden van rapporten en onderzoek. Dat Google zich excuseerde om daarna de strategie toch uit te voeren, leert ons een belangrijke les. Grote internetgiganten zijn vooral bezig met kwartaalwinsten, het gelukkig maken van hun aandeelhouders en uitbreiding van hun kapitaal. In een bottom-up triumviraat van politiek, civil society en Europese burgers moeten we zelf waken over onze fundamentele rechten. Als je deze intentie verbindt met de bodemloze geldvoorraad van Big Tech, dan weet je hoe waakzaam we moeten zijn. In een nieuw rapport verklaarde Transparancy International dat het lobbybudget van techbedrijven met meer dan 270% is gestegen ten opzichte van 2014, en sinds vorig jaar zelfs verdubbelde. Dit wil zeggen dat deze digitale poortwachters samen meer dan 23 miljoen investeerden in het ombuigen van het beleid naar hun voordeel. Daarmee verdrievoudigen ze het lobbybudget van de tot voor kort almachtige automobielsector. Tel daar de ettelijke miljoenen bij die ze investeren in 66 gelieerde denktanks, consultancybedrijven en academische centra die hun zaak bepleiten, en je weet waarmee je te maken hebt. Het is tijd om dit Trojaans techpaard terug naar buiten te begeleiden en onze muren te versterken. Als CD&V scharen wij ons achter de aanbevelingen van Transparency International. Zo vragen wij een verplichte transparantie over alle Europese instellingen en niveaus heen. EU officials moeten elke meeting waarin men het beleid probeert te beïnvloeden registreren in het huidige 'transparancey register' met informatie over deelnemers, de banden die ze hebben en de onderwerpen die ter sprake kwamen. Ten tweede willen we een nieuw evenwicht in het voordeel van het middenveld. Volgens Transparancy International gaan meer dan 75% van de lobbymeetings over de belangen van privébedrijven. NGO's of andere burgerorganisaties zijn dus sterk ondervertegenwoordigd. Minder toegang tot middelen mag geen reden zijn om minder te luisteren naar organisaties die de zaak van de samenleving bepleiten. Ten slotte moeten we als burger en politiek het debat blijven voeren over de ongekende mogelijkheden maar ook de intense risico's van technologie. Het opeisen en beschermen van onze rechten begint bij de basis.