Hotel Thermae Palace en de Koninklijke Gaanderijen bepalen het beeld van de dijk van Oostende. Maar de stad, die samen met de Vlaamse overheid eigenaar is, is al een hele tijd op zoek naar een overnemer. Die zou moeten instaan voor de dringende renovatiewerken die het hotel al veel langer nodig had. Wie dat wordt, is onduidelijk. De commissie die aangesteld was om een advies over de verkoop voor te bereiden, komt er niet uit.
...

Hotel Thermae Palace en de Koninklijke Gaanderijen bepalen het beeld van de dijk van Oostende. Maar de stad, die samen met de Vlaamse overheid eigenaar is, is al een hele tijd op zoek naar een overnemer. Die zou moeten instaan voor de dringende renovatiewerken die het hotel al veel langer nodig had. Wie dat wordt, is onduidelijk. De commissie die aangesteld was om een advies over de verkoop voor te bereiden, komt er niet uit. De oppositie is niet te spreken over de manier waarop de stad beslist over de toekomst van het Thermae Palace. 'Men wekt de indruk dat het een professionele jury is die aan de hand van objectieve criteria zal beslissen over de nieuwe eigenaar', zegt Wouter De Vriendt, die voor Groen het dossier uitzocht. 'In de feiten is Johan Vande Lanotte de spil van de hele beslissingsprocedure. Hij onderhandelt actief mee, buiten de jury om, en organiseert meetings in zijn eigen kantoor. Onwettig is dat niet, maar dit is klassieke achterkamertjespolitiek van de zuiverste soort. Er zijn geen verslagen, en we weten niet welke afwegingen worden gemaakt.' Drie ondernemers deden een gooi naar de sleutels van het Thermae Palace: de bouwgroep Willemen, de vastgoedontwikkelaar CHB Red van de Duitser Rolf Evers, en de Oostendse familie Vanmoerkerke. Zij exploiteert momenteel het hotel, en draagt in de ogen van De Vriendt de voorkeur van Vande Lanotte weg. 'Ik heb in ieder geval de indruk dat Vande Lanotte zijn keuze al heeft gemaakt, en dat er sprake is van favoritisme. De plannen van de familie Vanmoerkerke zijn nochtans omstreden: zij willen residentiewoningen bouwen op het dak van het hotel. Dat is erfgoed, en dus is zoiets absoluut niet evident. Oorspronkelijk wilde de stad ook niet alleen het hotel maar ook de Koninklijke Gaanderijen verkopen. Daar zijn ze gelukkig al op teruggekomen.' De Vriendt wijst ook op een vreemde clausule in het lastenboek: 'De stad Oostende en de Vlaamse overheid verbreken met deze verkoop het huurcontract dat ze eerder afsloten met de Vanmoerkerkes. De schadevergoeding daarvoor bedraagt 8 miljoen euro. Merkwaardig genoeg zal niet de stad dat bedrag betalen, maar de volgende eigenaar van het Thermae Palace. De concurrenten van Vanmoerkerke worden dus al op een achterstand van 8 miljoen gezet.' Curieus: niet iedereen is het eens met die visie. De N-VA denkt dat Vande Lanotte voor Willemen rijdt. Lijsttrekker Björn Anseeuw: 'Eerst gaf Vande Lanotte in e-mails de indruk dat hij de Duitse investeerder voortrok, nu gaat hij voor Willemen. Waarom is niet duidelijk. Maar keer op keer moet het algemeen belang wijken voor een ander belang, waarvan we niet weten wat het is. Dit dossier is symptomatisch voor het bestuur van de stad. De burgemeester en bij uitbreiding het stadsbestuur gedragen zich alsof de stad van hen is.' Daar is De Vriendt het mee eens. 'Dit is het model-Vande Lanotte zoals we het in Oostende kennen: oude politieke cultuur. De SP.A is hier een conservatieve machtspartij.' 'Lachwekkend', noemt Johan Vande Lanotte de commentaar van de oppositie. 'Volgens de ene rijd ik voor die kandidaat, volgens de tweede voor een andere. Ik rij voor niemand. Dat kan ik ook niet: die commissie is onafhankelijk. De voorzitter is gewezen Vlaams bouwmeester Stefan Devoldere. Niemand trekt zijn onafhankelijkheid en integriteit in twijfel, behalve blijkbaar de Oostendse oppositie. Ze hebben nood aan een schandaal. En aangezien dat er niet is, creëren ze er één.'