De Block was bij haar aantreden in 2011 een nobele onbekende, maar ontpopte zich als staatssecretaris voor Asiel en Migratie tot de populairste politicus van Vlaanderen. Ondanks de stevige verankering van de vrijzinnigheid bij de Vlaamse liberalen beleed de hele partij de aanbidding van de heilige Maggie.

De Block was sowieso altijd een streekproduct. Een arts met een onmiskenbaar Merchtemse tongval die een vlot contact had met het landelijke kiezerspubliek in Vlaams-Brabant. Haar no-nonsensebenadering werd het model waaraan Vlaamse liberalen zich spiegelden. De Block was de verpersoonlijking van de liberale #GewoonDoen-slogan.

Maar de magie is uitgewerkt. Als minister van Volksgezondheid - het departement dat haar als arts het naast aan het hart lag - kwam De Block niet uit de verf. Ze kreeg kritiek van artsen, ziekenfondsen en ziekenhuiskoepels omdat zij in haar beleid nauwelijks inspraak kregen. Sowieso was de positie van De Block niet te benijden. 'Ik heb mijn droomdepartement, maar niet mijn droombudget', liet ze al kort na haar aantreden optekenen.

Als minister van Volksgezondheid - het departement dat haar als arts het naast aan het hart lag - kwam De Block niet uit de verf.

Nadat de N-VA uit de regering was gestapt na het Marrakeshdebacle, nam ze opnieuw Asiel en Migratie in handen. Ze trof er naar eigen zeggen 'een departement in crisis en chaos' aan. Toch leek haar tweede termijn een buitenkans om haar tanende populariteit op te krikken. Zo pakte haar partij er stevig mee uit toen de migranten die al maanden in het Brusselse Noordstation verbleven eindelijk nachtopvang kregen.

In 2014 haalde De Block 131.713 voorkeurstemmen, of maar liefst 18,75 procent van de stemmen. In absolute aantallen haalden enkel Bart De Wever (N-VA) en Elio Di Rupo (PS) meer. Van dat onwaarschijnlijke stemmenaantal houdt De Block er nu slechts 40.819 over. Zowel Theo Francken (N-VA) als Koen Geens (CD&V) is populairder, Vlaams Belang-lijsttrekker Dries Van Langenhove scoort net iets minder. Met een score van 15,2 procent eindigt de Open VLD in Vlaams-Brabant 9,7 procentpunten lager dan in 2014. Een groot deel van die stemmen is naar Vlaams Belang gegaan.

In Asse, het kanton waartoe haar thuisgemeente Merchtem behoort, verliest de Open VLD bijna de helft van haar stemmen. Met 7601 voorkeurstemmen moet De Block N-VA-kopstuk Theo Francken (17.863 stemmen) én Vlaams Belang-lijsttrekker Dries Van Langenhove (7718 stemmen) laten voorgaan.

In een reactie in Het Laatste Nieuws beaamt De Block dat migratie de doorslag heeft gegeven. 'Van Langenhove heeft over niets anders gesproken. Het Vlaams Belang zegt: geen enkele man of vrouw van een andere origine komt hier nog binnen. Dat kan niet. Maar als mensen - vooral jongere mensen - dat willen geloven, heb ik daar geen verhaal tegen.'

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.

De Block was bij haar aantreden in 2011 een nobele onbekende, maar ontpopte zich als staatssecretaris voor Asiel en Migratie tot de populairste politicus van Vlaanderen. Ondanks de stevige verankering van de vrijzinnigheid bij de Vlaamse liberalen beleed de hele partij de aanbidding van de heilige Maggie. De Block was sowieso altijd een streekproduct. Een arts met een onmiskenbaar Merchtemse tongval die een vlot contact had met het landelijke kiezerspubliek in Vlaams-Brabant. Haar no-nonsensebenadering werd het model waaraan Vlaamse liberalen zich spiegelden. De Block was de verpersoonlijking van de liberale #GewoonDoen-slogan. Maar de magie is uitgewerkt. Als minister van Volksgezondheid - het departement dat haar als arts het naast aan het hart lag - kwam De Block niet uit de verf. Ze kreeg kritiek van artsen, ziekenfondsen en ziekenhuiskoepels omdat zij in haar beleid nauwelijks inspraak kregen. Sowieso was de positie van De Block niet te benijden. 'Ik heb mijn droomdepartement, maar niet mijn droombudget', liet ze al kort na haar aantreden optekenen.Nadat de N-VA uit de regering was gestapt na het Marrakeshdebacle, nam ze opnieuw Asiel en Migratie in handen. Ze trof er naar eigen zeggen 'een departement in crisis en chaos' aan. Toch leek haar tweede termijn een buitenkans om haar tanende populariteit op te krikken. Zo pakte haar partij er stevig mee uit toen de migranten die al maanden in het Brusselse Noordstation verbleven eindelijk nachtopvang kregen. In 2014 haalde De Block 131.713 voorkeurstemmen, of maar liefst 18,75 procent van de stemmen. In absolute aantallen haalden enkel Bart De Wever (N-VA) en Elio Di Rupo (PS) meer. Van dat onwaarschijnlijke stemmenaantal houdt De Block er nu slechts 40.819 over. Zowel Theo Francken (N-VA) als Koen Geens (CD&V) is populairder, Vlaams Belang-lijsttrekker Dries Van Langenhove scoort net iets minder. Met een score van 15,2 procent eindigt de Open VLD in Vlaams-Brabant 9,7 procentpunten lager dan in 2014. Een groot deel van die stemmen is naar Vlaams Belang gegaan. In Asse, het kanton waartoe haar thuisgemeente Merchtem behoort, verliest de Open VLD bijna de helft van haar stemmen. Met 7601 voorkeurstemmen moet De Block N-VA-kopstuk Theo Francken (17.863 stemmen) én Vlaams Belang-lijsttrekker Dries Van Langenhove (7718 stemmen) laten voorgaan. In een reactie in Het Laatste Nieuws beaamt De Block dat migratie de doorslag heeft gegeven. 'Van Langenhove heeft over niets anders gesproken. Het Vlaams Belang zegt: geen enkele man of vrouw van een andere origine komt hier nog binnen. Dat kan niet. Maar als mensen - vooral jongere mensen - dat willen geloven, heb ik daar geen verhaal tegen.'