Aan alle Belgen,

België en Nederland behoren tot de 'gaafste' landen ter wereld om in te leven. Als een oproep om onvoorwaardelijk te blijven vasthouden aan de vrijheden die dat hebben mogelijk gemaakt, zoveel verontwaardiging losmaakt, dan is er inderdaad iets aan de hand, ook met ons land.

De Belgische grondwet is een van de meest progressieve van de wereld. In ons land wordt de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van vergadering, de vrijheid van geloof, het recht op eigendom, de eerbiediging van ieders privéleven, de vrijheid van onderwijs, en nog veel meer uitdrukkelijk beschermd. We hebben hier algemeen stemrecht, gelijkheid van man en vrouw, regelen hier abortus en euthanasie, zijn trots op het homohuwelijk en zoveel meer. We leven in een vrij land en we willen dat ook onze kinderen daarvan kunnen genieten.

Al die rechten en vrijheden zijn ondertussen zo evident dat we er niet meer bij stilstaan hoe waardevol en belangrijk ze zijn. Steeds vaker worden ze met de voeten getreden. Door mensen die ervoor pleiten om onze vrijheden in te perken, of af te schaffen. Die mensen vind je overal in het politieke en maatschappelijke spectrum.

Sommigen zullen vinden dat ik een racist ben. Ik kom gewoon op voor wat wij hier normaal vinden.

Ik heb het over de racisten van extreemrechts die iedereen met een andere huidskleur over één kam scheren, die criminaliseren en discrimineren op basis van ras of afkomst. Ik heb het over het gemak waarmee sommigen het recht op vrijheid van meningsuiting verdedigen als het hen uitkomt en verwerpen als het niet in hun kraam past. Ik heb het over de selectieve blindheid van extreemlinks dat om electorale redenen in de volkswijken zwijgt over de problemen in de multiculturele samenleving. Ik heb het ook over het verwerpelijk gedrag van diegenen die hun geld in Panama parkeren en onze belastingen ontlopen, maar wel eisen dat ze hier behandeld worden in een ziekenhuis.

En ja, ik heb het ook over mensen die vasthouden aan radicale religieuze dogma's. Over salafisten die vinden dat vrijheid van meningsuiting niet mag leiden tot kritiek op hun geloof, dat vrouwen ondergeschikt zijn aan mannen, dat meisjes in een korte rok op straat mogen worden uitgescholden, dat homoseksuelen ziek zijn en dat jongens en meisjes apart moeten zwemmen. Dat is niet alleen achterlijk, het is ook onaanvaardbaar. In de eerste plaats voor al die gelovigen - ook moslims - die wél onze vrijheden delen.

Sommigen zullen vinden dat dit overdreven is, zelfs dat ik een racist ben. Ik kom gewoon op voor wat wij hier normaal vinden. Voor de vrijheid die van België - en Nederland - zo een ontzettend fijn land maakt. Wie het daar niet mee eens is, hoeft hier niet te blijven. Er zijn andere landen genoeg die andere keuzes maken. En ik leg de lat gelijk voor iedereen, voor elk individu. Je kan niet tegelijkertijd terecht en hevig protesteren tegen een wansmakelijk Instagram-bericht van Miss België, maar als vermoord zwijgen als een salafist die gaat trouwen, een hand weigert te geven aan Sofie Bracke, de Gentse schepen van burgerlijke stand. Als het centrum voor gelijke kansen optreedt, moet het in beide richtingen hetzelfde signaal geven.

Wat ik wil, is leven in een samenleving waarin elke mens vrij is voor zover hij of zij geen schade toebrengt aan anderen.

Ik pleit er net als Mark Rutte voor om op te komen voor normaal en aangenaam samenleven. We moeten ook strenger zijn voor respectloos gedrag in het verkeer of op straat, van mensen die zwerfvuil laten rondslingeren, die buschauffeurs uitschelden en toetakelen, die leraars op school belasteren en die opzij kijken als een andere mens in moeilijkheden zit.

Wat ik wil, is leven in een samenleving waarin elke mens vrij is voor zover hij of zij geen schade toebrengt aan anderen. Waar men volop kan genieten van de rechten en vrijheden die de wet voorziet. Waar men zich als burger engageert voor onze samenleving. Waar men medemensen in nood helpt. Waar men niemand discrimineert of respectloos behandelt. In zo'n samenleving, in zo'n land wil ik leven. U toch ook?

Aan alle Belgen,België en Nederland behoren tot de 'gaafste' landen ter wereld om in te leven. Als een oproep om onvoorwaardelijk te blijven vasthouden aan de vrijheden die dat hebben mogelijk gemaakt, zoveel verontwaardiging losmaakt, dan is er inderdaad iets aan de hand, ook met ons land. De Belgische grondwet is een van de meest progressieve van de wereld. In ons land wordt de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van vergadering, de vrijheid van geloof, het recht op eigendom, de eerbiediging van ieders privéleven, de vrijheid van onderwijs, en nog veel meer uitdrukkelijk beschermd. We hebben hier algemeen stemrecht, gelijkheid van man en vrouw, regelen hier abortus en euthanasie, zijn trots op het homohuwelijk en zoveel meer. We leven in een vrij land en we willen dat ook onze kinderen daarvan kunnen genieten. Al die rechten en vrijheden zijn ondertussen zo evident dat we er niet meer bij stilstaan hoe waardevol en belangrijk ze zijn. Steeds vaker worden ze met de voeten getreden. Door mensen die ervoor pleiten om onze vrijheden in te perken, of af te schaffen. Die mensen vind je overal in het politieke en maatschappelijke spectrum. Ik heb het over de racisten van extreemrechts die iedereen met een andere huidskleur over één kam scheren, die criminaliseren en discrimineren op basis van ras of afkomst. Ik heb het over het gemak waarmee sommigen het recht op vrijheid van meningsuiting verdedigen als het hen uitkomt en verwerpen als het niet in hun kraam past. Ik heb het over de selectieve blindheid van extreemlinks dat om electorale redenen in de volkswijken zwijgt over de problemen in de multiculturele samenleving. Ik heb het ook over het verwerpelijk gedrag van diegenen die hun geld in Panama parkeren en onze belastingen ontlopen, maar wel eisen dat ze hier behandeld worden in een ziekenhuis. En ja, ik heb het ook over mensen die vasthouden aan radicale religieuze dogma's. Over salafisten die vinden dat vrijheid van meningsuiting niet mag leiden tot kritiek op hun geloof, dat vrouwen ondergeschikt zijn aan mannen, dat meisjes in een korte rok op straat mogen worden uitgescholden, dat homoseksuelen ziek zijn en dat jongens en meisjes apart moeten zwemmen. Dat is niet alleen achterlijk, het is ook onaanvaardbaar. In de eerste plaats voor al die gelovigen - ook moslims - die wél onze vrijheden delen. Sommigen zullen vinden dat dit overdreven is, zelfs dat ik een racist ben. Ik kom gewoon op voor wat wij hier normaal vinden. Voor de vrijheid die van België - en Nederland - zo een ontzettend fijn land maakt. Wie het daar niet mee eens is, hoeft hier niet te blijven. Er zijn andere landen genoeg die andere keuzes maken. En ik leg de lat gelijk voor iedereen, voor elk individu. Je kan niet tegelijkertijd terecht en hevig protesteren tegen een wansmakelijk Instagram-bericht van Miss België, maar als vermoord zwijgen als een salafist die gaat trouwen, een hand weigert te geven aan Sofie Bracke, de Gentse schepen van burgerlijke stand. Als het centrum voor gelijke kansen optreedt, moet het in beide richtingen hetzelfde signaal geven. Ik pleit er net als Mark Rutte voor om op te komen voor normaal en aangenaam samenleven. We moeten ook strenger zijn voor respectloos gedrag in het verkeer of op straat, van mensen die zwerfvuil laten rondslingeren, die buschauffeurs uitschelden en toetakelen, die leraars op school belasteren en die opzij kijken als een andere mens in moeilijkheden zit. Wat ik wil, is leven in een samenleving waarin elke mens vrij is voor zover hij of zij geen schade toebrengt aan anderen. Waar men volop kan genieten van de rechten en vrijheden die de wet voorziet. Waar men zich als burger engageert voor onze samenleving. Waar men medemensen in nood helpt. Waar men niemand discrimineert of respectloos behandelt. In zo'n samenleving, in zo'n land wil ik leven. U toch ook?