Het nieuwe Duitse regeerakkoord dat woensdag in Berlijn is voorgesteld, bevat een uitgebreid Europees hoofdstuk. Sven Giegold, Europees parlementslid voor de Groenen, heeft dat luik tijdens een online persconferentie nader toegelicht. Opvallend is dat de drie regeringspartijen willen dat vanaf 2024 voor de verkiezingen voor het Europees Parlement met transnationale lijsten gewerkt wordt, waarbij een deel van de zetels in een Europese kieskring behaald moet worden. Het voorstel lag in het verleden al op tafel, maar werd in 2018 verworpen door het parlement in Straatsburg. Vooral de EVP, waar de nu naar de oppositiebanken verwezen CDU/CSU toe behoort, wilde er niet van weten. SPD, FDP en Groenen pleiten ook voor een "bindend" systeem van Spitzenkandidaten. Dat betekent dat elke Europese politieke familie één kandidaat naar voren schuift om na de verkiezingen voorzitter van de Europese Commissie te worden. In 2014 leverde dat Jean-Claude Juncker het voorzitterschap op, maar in 2019 werd Ursula von der Leyen Commissievoorzitter, en niet haar partijgenoot bij CDU/CSU Manfred Weber, die weliswaar de topkandidaat van de EVP was. De drie regeringspartijen maakten nu ook de afspraak dat de Groenen het recht krijgen om de volgende Duitse Europees commissaris te benoemen. Betekent dat dan dat von der Leyen een eventuele tweede mandaat nu al op haar buik kan schrijven? "Dit is geen motie van wantrouwen tegen von der Leyen, integendeel", zei Sven Giegold, die haar inspanningen voor de Europese Green Deal loofde. "Wij blijven haar steunen. Maar tegen de volgende verkiezingen hopen we wel een bindend Spitzenkandidaten-systeem te hebben. Als von der Leyen op die manier kandidaat-Commissievoorzitter wordt, zullen wij helemaal niet het recht hebben om een commissaris te nomineren. Maar als von der Leyen om wat voor reden dan ook niet de kandidaat-voorzitter is, zullen de Groenen een commissaris kunnen voorstellen." De politieke toekomst van von der Leyen is met het vertrek van haar partij naar de oppositie dus wat onzekerder geworden. Maar dat maakt van haar geen "lame duck", benadrukte Giegold. (Belga)

Het nieuwe Duitse regeerakkoord dat woensdag in Berlijn is voorgesteld, bevat een uitgebreid Europees hoofdstuk. Sven Giegold, Europees parlementslid voor de Groenen, heeft dat luik tijdens een online persconferentie nader toegelicht. Opvallend is dat de drie regeringspartijen willen dat vanaf 2024 voor de verkiezingen voor het Europees Parlement met transnationale lijsten gewerkt wordt, waarbij een deel van de zetels in een Europese kieskring behaald moet worden. Het voorstel lag in het verleden al op tafel, maar werd in 2018 verworpen door het parlement in Straatsburg. Vooral de EVP, waar de nu naar de oppositiebanken verwezen CDU/CSU toe behoort, wilde er niet van weten. SPD, FDP en Groenen pleiten ook voor een "bindend" systeem van Spitzenkandidaten. Dat betekent dat elke Europese politieke familie één kandidaat naar voren schuift om na de verkiezingen voorzitter van de Europese Commissie te worden. In 2014 leverde dat Jean-Claude Juncker het voorzitterschap op, maar in 2019 werd Ursula von der Leyen Commissievoorzitter, en niet haar partijgenoot bij CDU/CSU Manfred Weber, die weliswaar de topkandidaat van de EVP was. De drie regeringspartijen maakten nu ook de afspraak dat de Groenen het recht krijgen om de volgende Duitse Europees commissaris te benoemen. Betekent dat dan dat von der Leyen een eventuele tweede mandaat nu al op haar buik kan schrijven? "Dit is geen motie van wantrouwen tegen von der Leyen, integendeel", zei Sven Giegold, die haar inspanningen voor de Europese Green Deal loofde. "Wij blijven haar steunen. Maar tegen de volgende verkiezingen hopen we wel een bindend Spitzenkandidaten-systeem te hebben. Als von der Leyen op die manier kandidaat-Commissievoorzitter wordt, zullen wij helemaal niet het recht hebben om een commissaris te nomineren. Maar als von der Leyen om wat voor reden dan ook niet de kandidaat-voorzitter is, zullen de Groenen een commissaris kunnen voorstellen." De politieke toekomst van von der Leyen is met het vertrek van haar partij naar de oppositie dus wat onzekerder geworden. Maar dat maakt van haar geen "lame duck", benadrukte Giegold. (Belga)