Het coronavirus is niet alleen een levensgevaarlijk beestje voor onze gezondheid, maar ook voor onze economie en de werkgelegenheid. Wekenlang heeft het onze zelfstandigen, organisaties en bedrijven verlamd. Iets meer dan een miljoen werknemers was de voorbije maanden tijdelijk werkloos. 370.000 zelfstandigen moesten hun activiteiten onderbreken.

De overheden in dit land hebben snel en doortastend opgetreden om de bedrijven, zelfstandigen en werknemers te ondersteunen. Denk aan het systeem van tijdelijke werkloosheid, de hinderpremie en het overbruggingsrecht voor zelfstandigen die hun zaak moesten sluiten, het uitstel van betaling van leningen en belastingen, de bankengarantie...

Die forse, snelle en algemene interventie was gerechtvaardigd omdat dit een nooit geziene en atypische crisis is die onze relatief gezonde Belgische economie plots heeft overspoeld, net zoals in élk ander land. Het zou onverantwoord geweest zijn om in zo'n geval gezonde bedrijven massaal overkop te laten gaan en mensen collectief in de werkloosheid te storten.

Gijzeling door virus was hopelijk tijdelijk: nu moeten we met gerichte steun en maatwerk door de economische crisis.

De gijzeling door het virus is hopelijk tijdelijk van aard. Ondertussen zijn de meeste economische sectoren heropgestart met strenge veiligheidsmaatregelen. Het herstel komt voor de meeste sectoren stilaan op gang. Voorlopig gaat dit nog traag, maar de verwachting is wel dat dit de omzet, het ondernemersvertrouwen en het consumentenvertrouwen de komende weken zal stijgen. Wij moeten als overheid alles in het werk stellen om te garanderen dat we een mogelijk tweede golf van het virus in het najaar veel vlotter kunnen opvangen, zonder nieuwe lockdown die ons allemaal en onze economie lam legt.

De sociaaleconomische maatregelen die we tot hiertoe hebben genomen, dragen een kostenplaatje van zo'n 13 miljard euro. Zoals gezegd was dit nodig, maar het is niet houdbaar om dat maandenlang door te zetten. Ons land zat al in een moeilijke budgettaire situatie voor de crisis. In de komende periode moeten we daarom afstappen van algemene steunmaatregelen en overschakelen op gerichte steun en efficiënt maatwerk. We volgen een viertal principes.

Ten eerste moeten we onze steun richten op die bedrijven die voor de crisis gezond waren en dus ook na de crisis opnieuw kunnen bloeien. Ten tweede moeten we steun geven aan sectoren die tot op vandaag getroffen blijven door een aanhoudende sluiting of fors omzetverlies door toedoen van strenge overheidsvoorschriften. Daarbij moeten steunmaatregelen een herstart stimuleren. Het kan niet de bedoeling zijn dat het financieel voordeliger is om gesloten te blijven dan toch te proberen herstarten. Ten derde moeten we strenger toezien met controles zodat steun enkel terecht komt bij bedrijven en personen die er effectief recht op hebben. Misbruik pakken we streng aan. Tot slot moeten we in deze crisis ook slim durven investeren in zaken die de herstart van de economie een extra duw in de rug kunnen geven. Denk bijvoorbeeld aan 5G-infrastructuur, technologieën die onze economie kunnen vergroenen of belangrijke mobiliteitswerken.

De steunmaatregelen moeten dus de basis leggen voor een economische relance. Het is onze bedoeling om met een zo gezond mogelijke economie door de crisis te geraken. Toch moeten we ook beseffen dat er helaas onvermijdelijk ondernemingen zullen zijn die moeten herstructureren of die failliet zullen gaan. Er zullen mensen zijn die hun job zullen verliezen. We zullen klaarstaan om dit zo goed mogelijk te begeleiden en die mensen op te vangen. We laten nooit iemand in de steek. Maar die hulp moet verder gaan dan het uitbetalen van een uitkering. We moeten nog sterker inzetten op activering en alle werklozen opnieuw actief begeleiden naar hun volgende job. Belangrijke aandachtspunten daarbij zijn herscholing en levenslang leren, meer flexibiliteit in de arbeidsmarkt... We passen uitdrukkelijk voor oude recepten die onze economie verder zouden verlammen zoals een herrijzenis van het brugpensioen, een ontslagverbod voor bedrijven...

Onze economie heeft nu nood aan een elektroshock in de vorm van een relanceplan gedragen en gecoördineerd met alle overheden. Daarin moeten we onze ondernemingen vrijheid en zuurstof geven zodat ze weer kunnen aanknopen bij groei enerzijds, en mensen massaal aan het werk houden en naar jobs begeleiden anderzijds. Samen kunnen we ons uit deze crisis werken, vooruit gaan en onze sociale welvaartsstaat met een schitterende gezondheidszorg in stand houden.

Het coronavirus is niet alleen een levensgevaarlijk beestje voor onze gezondheid, maar ook voor onze economie en de werkgelegenheid. Wekenlang heeft het onze zelfstandigen, organisaties en bedrijven verlamd. Iets meer dan een miljoen werknemers was de voorbije maanden tijdelijk werkloos. 370.000 zelfstandigen moesten hun activiteiten onderbreken.De overheden in dit land hebben snel en doortastend opgetreden om de bedrijven, zelfstandigen en werknemers te ondersteunen. Denk aan het systeem van tijdelijke werkloosheid, de hinderpremie en het overbruggingsrecht voor zelfstandigen die hun zaak moesten sluiten, het uitstel van betaling van leningen en belastingen, de bankengarantie...Die forse, snelle en algemene interventie was gerechtvaardigd omdat dit een nooit geziene en atypische crisis is die onze relatief gezonde Belgische economie plots heeft overspoeld, net zoals in élk ander land. Het zou onverantwoord geweest zijn om in zo'n geval gezonde bedrijven massaal overkop te laten gaan en mensen collectief in de werkloosheid te storten. De gijzeling door het virus is hopelijk tijdelijk van aard. Ondertussen zijn de meeste economische sectoren heropgestart met strenge veiligheidsmaatregelen. Het herstel komt voor de meeste sectoren stilaan op gang. Voorlopig gaat dit nog traag, maar de verwachting is wel dat dit de omzet, het ondernemersvertrouwen en het consumentenvertrouwen de komende weken zal stijgen. Wij moeten als overheid alles in het werk stellen om te garanderen dat we een mogelijk tweede golf van het virus in het najaar veel vlotter kunnen opvangen, zonder nieuwe lockdown die ons allemaal en onze economie lam legt. De sociaaleconomische maatregelen die we tot hiertoe hebben genomen, dragen een kostenplaatje van zo'n 13 miljard euro. Zoals gezegd was dit nodig, maar het is niet houdbaar om dat maandenlang door te zetten. Ons land zat al in een moeilijke budgettaire situatie voor de crisis. In de komende periode moeten we daarom afstappen van algemene steunmaatregelen en overschakelen op gerichte steun en efficiënt maatwerk. We volgen een viertal principes. Ten eerste moeten we onze steun richten op die bedrijven die voor de crisis gezond waren en dus ook na de crisis opnieuw kunnen bloeien. Ten tweede moeten we steun geven aan sectoren die tot op vandaag getroffen blijven door een aanhoudende sluiting of fors omzetverlies door toedoen van strenge overheidsvoorschriften. Daarbij moeten steunmaatregelen een herstart stimuleren. Het kan niet de bedoeling zijn dat het financieel voordeliger is om gesloten te blijven dan toch te proberen herstarten. Ten derde moeten we strenger toezien met controles zodat steun enkel terecht komt bij bedrijven en personen die er effectief recht op hebben. Misbruik pakken we streng aan. Tot slot moeten we in deze crisis ook slim durven investeren in zaken die de herstart van de economie een extra duw in de rug kunnen geven. Denk bijvoorbeeld aan 5G-infrastructuur, technologieën die onze economie kunnen vergroenen of belangrijke mobiliteitswerken. De steunmaatregelen moeten dus de basis leggen voor een economische relance. Het is onze bedoeling om met een zo gezond mogelijke economie door de crisis te geraken. Toch moeten we ook beseffen dat er helaas onvermijdelijk ondernemingen zullen zijn die moeten herstructureren of die failliet zullen gaan. Er zullen mensen zijn die hun job zullen verliezen. We zullen klaarstaan om dit zo goed mogelijk te begeleiden en die mensen op te vangen. We laten nooit iemand in de steek. Maar die hulp moet verder gaan dan het uitbetalen van een uitkering. We moeten nog sterker inzetten op activering en alle werklozen opnieuw actief begeleiden naar hun volgende job. Belangrijke aandachtspunten daarbij zijn herscholing en levenslang leren, meer flexibiliteit in de arbeidsmarkt... We passen uitdrukkelijk voor oude recepten die onze economie verder zouden verlammen zoals een herrijzenis van het brugpensioen, een ontslagverbod voor bedrijven...Onze economie heeft nu nood aan een elektroshock in de vorm van een relanceplan gedragen en gecoördineerd met alle overheden. Daarin moeten we onze ondernemingen vrijheid en zuurstof geven zodat ze weer kunnen aanknopen bij groei enerzijds, en mensen massaal aan het werk houden en naar jobs begeleiden anderzijds. Samen kunnen we ons uit deze crisis werken, vooruit gaan en onze sociale welvaartsstaat met een schitterende gezondheidszorg in stand houden.