Het is verboden premies of voordelen in geld of in natura toe te kennen aan artsen. Zo staat het in Artikel 10 van de geneesmiddelenwet van 1964. De wet staat drie uitzonderingen toe: een kleine gift, educatieve ondersteuning en onderzoek. Iedereen kan op een anoniem meldpunt bij het geneesmiddelenagentschap FAGG inbreuken melden tegen Artikel 10.

Op 28 november 2018 berichtten Knack, De Tijd en Le Soir in de reeks Implant Files over de financiële banden tussen gezondheidszorgbeoefenaars (zoals artsen en verpleegkundigen) en fabrikanten van implantaten.

Uit analyse van het Transparantieregister (www.betransparent.be) bleek dat 80 implantatenfabrikanten in 2017 voor 25,45 miljoen euro aan premies en voordelen besteedden: 4,2 miljoen euro ging naar wetenschappelijk onderzoek; 7,3 miljoen naar 3468 gezondheidszorgbeoefenaars; 13,6 miljoen euro naar 937 organisaties uit de gezondheidssector; en 203.542 euro naar 31 patiëntenverenigingen.

De uitbetaalde premies en voordelen waren onder meer honoraria en onkosten voor diensten en consultancy, schenkingen en toelagen die de gezondheidszorg ondesteunen, sponsorcontracten voor wetenschappelijke bijeenkomsten, reis- en verblijfskosten alsook inschrijvingskosten van wetenschappelijke manifestaties.

Omkoping

Het Internationaal Consortium van Onderzoeksjournalisten (ICIJ) berekende dat fabrikanten van implantaten de voorbije tien jaar minstens 1,4 miljard euro moesten betalen om aanklachten van corruptie, fraude en andere overtredingen te schikken in de VS en andere landen. Het ging daarbij onder meer om omkoping van cardiologen, orthopedisten en andere artsen die implantaten plaatsen.

En in België? Dé cruciale vraag is of artsen honoraria voor consultancy ontvangen zonder dat daar werkelijke prestaties tegenover staan. In het artikel 'Tijd dat de etterbuil gaat barsten' signaleerde Knack geluiden uit de medische sector dat financiële wanpraktijken ook hier voorvallen.

Een gereputeerde orthopedist getuigde toen anoniem: 'Minder dan tien procent van die prothesen worden geplaatst door chirurgen die amper vijf of tien van dat soort operaties per jaar doen. Als uitgerekend zij dan ook nog eens kiezen voor implantaten die in internationale registers slecht presteren, dan roept dat toch vragen op. Waarom kiezen ze net voor die merken? Ook bij bedrijven die weigeren het Ethisch Charter van de Europese sectorfederatie MedTech Europe te onderschrijven, kun je je vragen stellen. Waarom willen ze dat niet?'

Het FAGG is nu een onderzoek gestart naar 'het mogelijk aanbieden van premies of voordelen in geld of in nature in het kaderen van het leveren, het voorschrijven, het afleveren of het toedienen van geneesmiddelen (medische hulpmiddelen)'. In het kader daarvan verhoorde het FAGG gisteren journalisten van De Tijd en Knack als getuige. Uiteraard gaven zij niét prijs wie hun anonieme bronnen zijn.

Het is verboden premies of voordelen in geld of in natura toe te kennen aan artsen. Zo staat het in Artikel 10 van de geneesmiddelenwet van 1964. De wet staat drie uitzonderingen toe: een kleine gift, educatieve ondersteuning en onderzoek. Iedereen kan op een anoniem meldpunt bij het geneesmiddelenagentschap FAGG inbreuken melden tegen Artikel 10.Op 28 november 2018 berichtten Knack, De Tijd en Le Soir in de reeks Implant Files over de financiële banden tussen gezondheidszorgbeoefenaars (zoals artsen en verpleegkundigen) en fabrikanten van implantaten. Uit analyse van het Transparantieregister (www.betransparent.be) bleek dat 80 implantatenfabrikanten in 2017 voor 25,45 miljoen euro aan premies en voordelen besteedden: 4,2 miljoen euro ging naar wetenschappelijk onderzoek; 7,3 miljoen naar 3468 gezondheidszorgbeoefenaars; 13,6 miljoen euro naar 937 organisaties uit de gezondheidssector; en 203.542 euro naar 31 patiëntenverenigingen. De uitbetaalde premies en voordelen waren onder meer honoraria en onkosten voor diensten en consultancy, schenkingen en toelagen die de gezondheidszorg ondesteunen, sponsorcontracten voor wetenschappelijke bijeenkomsten, reis- en verblijfskosten alsook inschrijvingskosten van wetenschappelijke manifestaties. Het Internationaal Consortium van Onderzoeksjournalisten (ICIJ) berekende dat fabrikanten van implantaten de voorbije tien jaar minstens 1,4 miljard euro moesten betalen om aanklachten van corruptie, fraude en andere overtredingen te schikken in de VS en andere landen. Het ging daarbij onder meer om omkoping van cardiologen, orthopedisten en andere artsen die implantaten plaatsen. En in België? Dé cruciale vraag is of artsen honoraria voor consultancy ontvangen zonder dat daar werkelijke prestaties tegenover staan. In het artikel 'Tijd dat de etterbuil gaat barsten' signaleerde Knack geluiden uit de medische sector dat financiële wanpraktijken ook hier voorvallen. Een gereputeerde orthopedist getuigde toen anoniem: 'Minder dan tien procent van die prothesen worden geplaatst door chirurgen die amper vijf of tien van dat soort operaties per jaar doen. Als uitgerekend zij dan ook nog eens kiezen voor implantaten die in internationale registers slecht presteren, dan roept dat toch vragen op. Waarom kiezen ze net voor die merken? Ook bij bedrijven die weigeren het Ethisch Charter van de Europese sectorfederatie MedTech Europe te onderschrijven, kun je je vragen stellen. Waarom willen ze dat niet?' Het FAGG is nu een onderzoek gestart naar 'het mogelijk aanbieden van premies of voordelen in geld of in nature in het kaderen van het leveren, het voorschrijven, het afleveren of het toedienen van geneesmiddelen (medische hulpmiddelen)'. In het kader daarvan verhoorde het FAGG gisteren journalisten van De Tijd en Knack als getuige. Uiteraard gaven zij niét prijs wie hun anonieme bronnen zijn.