Tijdens de koninklijke opdracht van Kamervoorzitter Dewael en Senaatsvoorzitter Sabine Laruelle groeide het akkoord om de minderheidsregering van Sophie Wilmès het vertrouwen en volmachten te laten krijgen van het parlement om de coronacrisis aan te pakken. Dewael hoopte toen dat de onderlinge dynamiek ervoor zou zorgen dat de partijen naar elkaar zouden toegroeien. "Maar als ik Bart De Wever (N-VA) en Paul Magnette (PS) moet geloven, hebben ze elkaar gedurende die eerste twee maanden niet gesproken", reageert Dewael. Ik zie nu pas in de laatste tien dagen dat er iets beweegt. Ik hoop dat men inziet dat de situatie ernstig is en dat andere EU-landen al volop bezig zijn met hun relancemaatregelen." Een van de grote struikelblokken in de formatie was de vraag of N-VA mee moest regeren. De PS was daar niet voor te vinden, maar ook CD&V bleef op haar lijn dat een regering het vertrouwen moet hebben aan beide kanten van de taalgrens. "Er zijn er die nu al een jaar zeggen dat de twee grootste partijen aan weerszijden van de taalgrens samen moet regeren. Wat niet is kan nog komen, maar ik kan niet anders dan vaststellen dat het keer op keer mislukt", stelt Dewael vast. Wat voor de Kamervoorzitter de zaken bemoeilijkt, is dat PS en N-VA geen kandidaat-premier hebben. Bij vroegere formaties was altijd iemand bereid zich los te maken van zijn partij en zich te smijten, luidt het. "Nu zie ik vooral twee burgemeesters: een van Charleroi, een van Antwerpen. Dat bemoeilijkt de gesprekken." Daarbij merkt Dewael op dat je, als de socialisten geen kandidaat hebben, in een paars verhaal bij de tweede familie terecht komt, en dat zijn de liberalen. Hij waarschuwt ook dat partijen die nu abdiceren, een zware politieke verantwoordelijkheid dragen. "Ik denk dat de kiezer genadeloos zal zijn voor partijen die nu de handdoek in de ring werpen." (Belga)

Tijdens de koninklijke opdracht van Kamervoorzitter Dewael en Senaatsvoorzitter Sabine Laruelle groeide het akkoord om de minderheidsregering van Sophie Wilmès het vertrouwen en volmachten te laten krijgen van het parlement om de coronacrisis aan te pakken. Dewael hoopte toen dat de onderlinge dynamiek ervoor zou zorgen dat de partijen naar elkaar zouden toegroeien. "Maar als ik Bart De Wever (N-VA) en Paul Magnette (PS) moet geloven, hebben ze elkaar gedurende die eerste twee maanden niet gesproken", reageert Dewael. Ik zie nu pas in de laatste tien dagen dat er iets beweegt. Ik hoop dat men inziet dat de situatie ernstig is en dat andere EU-landen al volop bezig zijn met hun relancemaatregelen." Een van de grote struikelblokken in de formatie was de vraag of N-VA mee moest regeren. De PS was daar niet voor te vinden, maar ook CD&V bleef op haar lijn dat een regering het vertrouwen moet hebben aan beide kanten van de taalgrens. "Er zijn er die nu al een jaar zeggen dat de twee grootste partijen aan weerszijden van de taalgrens samen moet regeren. Wat niet is kan nog komen, maar ik kan niet anders dan vaststellen dat het keer op keer mislukt", stelt Dewael vast. Wat voor de Kamervoorzitter de zaken bemoeilijkt, is dat PS en N-VA geen kandidaat-premier hebben. Bij vroegere formaties was altijd iemand bereid zich los te maken van zijn partij en zich te smijten, luidt het. "Nu zie ik vooral twee burgemeesters: een van Charleroi, een van Antwerpen. Dat bemoeilijkt de gesprekken." Daarbij merkt Dewael op dat je, als de socialisten geen kandidaat hebben, in een paars verhaal bij de tweede familie terecht komt, en dat zijn de liberalen. Hij waarschuwt ook dat partijen die nu abdiceren, een zware politieke verantwoordelijkheid dragen. "Ik denk dat de kiezer genadeloos zal zijn voor partijen die nu de handdoek in de ring werpen." (Belga)