'We zitten op een ruwe en onvoorspelbare zee, ' zegt hij aan Knack, in een reactie op een artikel over de sociaal-emotionele kost van de coronacrisis. 'Maar we zien het eiland waar we willen aanmeren liggen. De weg is nog vol onzekerheid, maar het einde is wel in zicht.' En het wordt tijd, vindt de minister. 'Ik stel het met u vast: het land is moe. Het was echt een afknapper dat we Kerstmis moesten vieren in kleine kring. Toch zie je dat mensen dat slechte nieuws verwerken en op de tanden bijten. Wij kunnen als politieke verantwoordelijken helpen om motivatie op te bouwen.'
...

'We zitten op een ruwe en onvoorspelbare zee, ' zegt hij aan Knack, in een reactie op een artikel over de sociaal-emotionele kost van de coronacrisis. 'Maar we zien het eiland waar we willen aanmeren liggen. De weg is nog vol onzekerheid, maar het einde is wel in zicht.' En het wordt tijd, vindt de minister. 'Ik stel het met u vast: het land is moe. Het was echt een afknapper dat we Kerstmis moesten vieren in kleine kring. Toch zie je dat mensen dat slechte nieuws verwerken en op de tanden bijten. Wij kunnen als politieke verantwoordelijken helpen om motivatie op te bouwen.' Hoe doet u dat?Frank Vandenbroucke:Ten eerste moeten wij eerlijk zijn over onze onzekerheid. De vaccins zijn geweldig goed nieuws. Maar zelfs als het vaccinatieproces vlekkeloos verloopt, zal het nog maanden duren voor we het 'rijk van de vrijheid' bereiken. Je kunt niets met zekerheid zeggen en daar moet je eerlijk over zijn. Ten tweede is het cruciaal te wijzen op de solidariteit. We moeten de mensen meenemen in deze periode van grote, blijvende onzekerheid. Dat vraagt eerlijkheid en politiek leiderschap. Bijvoorbeeld repressief optreden tegen lockdownparty's, die ik een echte pesterij vind jegens de grote meerderheid die zich wel aan de regels houdt. Een strenge aanpak is niet alleen een kwestie van respect voor mensen die de regels wel volgen, maar is ook nodig om de solidariteit in stand te houden. Doet u genoeg voor het mentale welzijn van de bevolking? Daar is een historische achterstand, zegt VUB-hoogleraar psychologie Elke Van Hoof.Vandenbroucke: Wat professor Van Hoof zegt, is juist. Wij hebben, zeker in Vlaanderen, een sterke traditie in de verzorging van ernstige psychiatrische stoornissen. Wat absoluut mankeert, is een brede eerstelijnsopvang voor mensen die het psychologisch moeilijk hebben. Daardoor worden hun klachten te erg en moeilijker behandelbaar. Dus investeren we resoluut: 112 miljoen euro voor 1900 extra psychologen in de eerstelijnshulp. Die inspanning moet op kruissnelheid naar 200 miljoen evolueren. Ik hoop dat we in het voorjaar de impact zien op het terrein. Het is hoognodig, net als een mentaliteitswijziging: mensen moeten mentale zorg normaal vinden, dat mag geen stigma zijn. Voor een griep ga je naar de dokter, als je je niet goed voelt in je vel, ga je naar de psycholoog. Plant u nog initiatieven?Vandenbroucke: Ja, er is nog ruimte, maar ik kan er nu nog niets over zeggen. Professor Ralf Caers(KU Leuven) en psycholoog Koen Lowet hekelen dat er geen goede cijfers bestaan over burn-out en zelfmoord. Is dat niet cruciaal voor degelijk beleid?Vandenbroucke: Dat is een belangrijke opmerking. Je moet altijd werken op basis van feiten en bewijs en dat vat je in cijfers. Ik neem hun opmerking ter harte. Wat betekenen de opnieuw stijgende besmettingscijfers voor onze weg naar 'het rijk van de vrijheid'?Vandenbroucke: Ik ben altijd voorzichtig. Het virus is heel onvoorspelbaar. We zien 'het rijk van de vrijheid' liggen, maar zoals ik zei: de weg is nog ruw.