Van Quickenborne is geboren op 1 augustus 1973 en woont in Kortrijk. Hij heeft een licentiaat in de rechten op zijn cv en was actief als advocaat aan de balie van Kortrijk. Hij was één van de boegbeelden van de beweging ID21 die Bert Anciaux oprichtte en die als VU-ID deelnam aan de verkiezingen van 1999. Van Quickenborne raakte verkozen in de Senaat. Daar liet hij zich opmerken door zijn engagement in zeer specifieke dossiers zoals de genocidewet, de Palestijnse kwestie, het Berlaymontgebouw en het Koningshuis. Via Spirit maakte hij samen met een aantal andere mandatarissen de overstap naar de VLD, waar hij ook op de congressen niet onopgemerkt bleef. Zo liet hij samen met Jean-Marie Dedecker de passage over de protocollaire functie van het staatshoofd in het partijprogramma schrijven. Bij de verkiezingen van 18 mei 2003 was hij eerste opvolger voor de Kamerlijst in West-Vlaanderen. Als staatssecretaris mocht hij zich in de paarse regering uitleven op het vlak van administratieve vereenvoudiging. Tijdens die vier jaar maakte staatssecretaris Q van de strijd tegen "Kafka" een begrip in de Belgische politiek. Na het vertrek van Fientje Moerman uit de Vlaamse regering, werd Van Quickenborne geciteerd als haar opvolger. Hij liet de kelk toen aan zich voorbijgaan en werd nadien minister van Ondernemen en Vereenvoudigen in de regeringen-Leterme en Van Rompuy. Hij lanceerde onder meer de elektronische maaltijdcheque en een nieuwe wet op het consumentenkrediet. Tussen 2009 en 2012 was Van Quickenborne ondervoorzitter van zijn partij onder het voorzitetterschap van Alexander De Croo. Eind 2011 werd Van Quickenborne vicepremier en minister van Pensioenen in de regering-Di Rupo. Hij zette meteen een pensioenhervorming op de sporen, maar eind 2012 ruilde hij de Wetstraat voor de Leiestraat in Kortrijk om burgemeester te worden van de West-Vlaamse stad. Hij verraste toen vriend en Stefaan De Clerck (CD&V) door te breken met 150 jaar christendemocratisch bestuur in de stad aan de Leie. Bij de lokale verkiezingen van 2018 werd de lokale lijst Team Burgemeester - gebouwd rond Open Vld en lijsttrekker Van Quickenborne - afgetekend de grootste partij. Van Quickenborne kon burgemeester blijven en zette zijn ambt verder met dezelfde coalitie. Intussen bleef Van Quickenborne zetelen in het federaal parlement. Hij werd bij de federale verkiezingen van 2019 opnieuw Open Vld-lijsttrekker voor de Kamer. In aanloop naar de voorzittersverkiezingen bij Open Vld, schaarde Van Quickenborne zich achter Egbert Lachaert. Toen die laatste het haalde en de voorzittersfakkel van Gwendolyn Rutten overnam, nam Van Quickenborne in de Kamer de plaats in van Lachaert als Kamerfractieleider. (Belga)

Van Quickenborne is geboren op 1 augustus 1973 en woont in Kortrijk. Hij heeft een licentiaat in de rechten op zijn cv en was actief als advocaat aan de balie van Kortrijk. Hij was één van de boegbeelden van de beweging ID21 die Bert Anciaux oprichtte en die als VU-ID deelnam aan de verkiezingen van 1999. Van Quickenborne raakte verkozen in de Senaat. Daar liet hij zich opmerken door zijn engagement in zeer specifieke dossiers zoals de genocidewet, de Palestijnse kwestie, het Berlaymontgebouw en het Koningshuis. Via Spirit maakte hij samen met een aantal andere mandatarissen de overstap naar de VLD, waar hij ook op de congressen niet onopgemerkt bleef. Zo liet hij samen met Jean-Marie Dedecker de passage over de protocollaire functie van het staatshoofd in het partijprogramma schrijven. Bij de verkiezingen van 18 mei 2003 was hij eerste opvolger voor de Kamerlijst in West-Vlaanderen. Als staatssecretaris mocht hij zich in de paarse regering uitleven op het vlak van administratieve vereenvoudiging. Tijdens die vier jaar maakte staatssecretaris Q van de strijd tegen "Kafka" een begrip in de Belgische politiek. Na het vertrek van Fientje Moerman uit de Vlaamse regering, werd Van Quickenborne geciteerd als haar opvolger. Hij liet de kelk toen aan zich voorbijgaan en werd nadien minister van Ondernemen en Vereenvoudigen in de regeringen-Leterme en Van Rompuy. Hij lanceerde onder meer de elektronische maaltijdcheque en een nieuwe wet op het consumentenkrediet. Tussen 2009 en 2012 was Van Quickenborne ondervoorzitter van zijn partij onder het voorzitetterschap van Alexander De Croo. Eind 2011 werd Van Quickenborne vicepremier en minister van Pensioenen in de regering-Di Rupo. Hij zette meteen een pensioenhervorming op de sporen, maar eind 2012 ruilde hij de Wetstraat voor de Leiestraat in Kortrijk om burgemeester te worden van de West-Vlaamse stad. Hij verraste toen vriend en Stefaan De Clerck (CD&V) door te breken met 150 jaar christendemocratisch bestuur in de stad aan de Leie. Bij de lokale verkiezingen van 2018 werd de lokale lijst Team Burgemeester - gebouwd rond Open Vld en lijsttrekker Van Quickenborne - afgetekend de grootste partij. Van Quickenborne kon burgemeester blijven en zette zijn ambt verder met dezelfde coalitie. Intussen bleef Van Quickenborne zetelen in het federaal parlement. Hij werd bij de federale verkiezingen van 2019 opnieuw Open Vld-lijsttrekker voor de Kamer. In aanloop naar de voorzittersverkiezingen bij Open Vld, schaarde Van Quickenborne zich achter Egbert Lachaert. Toen die laatste het haalde en de voorzittersfakkel van Gwendolyn Rutten overnam, nam Van Quickenborne in de Kamer de plaats in van Lachaert als Kamerfractieleider. (Belga)