Een Europese gehandicaptenkaart moet de wederzijdse erkenning van de invaliditeitsstatus tussen de 27 lidstaten vergemakkelijken. Ondanks herhaaldelijke oproepen is die er nog steeds niet, wat ertoe leidt dat mensen met een handicap die verhuizen naar een andere lidstaat op problemen kunnen stoten bij bijvoorbeeld toegang tot uitkeringen of diensten. De Commissie wil nu ten laatste tegen eind 2023 zo'n kaart voorstellen. "Het Europese project is van meet af aan gericht geweest op het wegnemen van belemmeringen", zei Eurocommissaris voor Gelijkheid Helena Dalli. Voorbeeld is een proefproject waaraan België sinds februari 2016 deelneemt. De EU-kaart biedt de houders gelijke toegang tot bepaalde voordelen in de acht deelnemende landen. Aan de nationale regels zelf verandert de kaart niets. Volgens Dalli leven 87 miljoen mensen in Europa met een of andere beperking. En ook binnen de landsgrenzen blijven ze moeilijkheden ondervinden om hun rechten te kunnen uitoefenen. Meer dan de helft van de mensen met een handicap voelt zich gediscrimineerd. Slechts de helft heeft een baan, 20 procent van de jongeren met een handicap verlaat vroegtijdig de school en ruim 28 procent van de mensen met een beperking loopt een risico op armoede. "Personen met een handicap moeten in gelijke mate kunnen deelnemen aan alle aspecten van het leven. Zelfstandig wonen, leren in een inclusieve omgeving en werken onder passende omstandigheden zijn de voorwaarden die we voor alle burgers moeten garanderen", stelde Dalli. Haar strategie kadert in de uitvoering van het verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van personen met een handicap. De Commissie wil een platform oprichten waarin de lidstaten en belangengroepen met elkaar in dialoog gaan over de uitvoering ervan. Het gaat immers grotendeels om een nationale bevoegdheid. Via een aantal richtlijnen kan de EU wel enige invloed uitoefenen, maar bijvoorbeeld de toegankelijkheid van gebouwen en bepaalde vervoerswijzen voor mensen met een beperking verschilt nog steeds sterk van land tot land. (Belga)

Een Europese gehandicaptenkaart moet de wederzijdse erkenning van de invaliditeitsstatus tussen de 27 lidstaten vergemakkelijken. Ondanks herhaaldelijke oproepen is die er nog steeds niet, wat ertoe leidt dat mensen met een handicap die verhuizen naar een andere lidstaat op problemen kunnen stoten bij bijvoorbeeld toegang tot uitkeringen of diensten. De Commissie wil nu ten laatste tegen eind 2023 zo'n kaart voorstellen. "Het Europese project is van meet af aan gericht geweest op het wegnemen van belemmeringen", zei Eurocommissaris voor Gelijkheid Helena Dalli. Voorbeeld is een proefproject waaraan België sinds februari 2016 deelneemt. De EU-kaart biedt de houders gelijke toegang tot bepaalde voordelen in de acht deelnemende landen. Aan de nationale regels zelf verandert de kaart niets. Volgens Dalli leven 87 miljoen mensen in Europa met een of andere beperking. En ook binnen de landsgrenzen blijven ze moeilijkheden ondervinden om hun rechten te kunnen uitoefenen. Meer dan de helft van de mensen met een handicap voelt zich gediscrimineerd. Slechts de helft heeft een baan, 20 procent van de jongeren met een handicap verlaat vroegtijdig de school en ruim 28 procent van de mensen met een beperking loopt een risico op armoede. "Personen met een handicap moeten in gelijke mate kunnen deelnemen aan alle aspecten van het leven. Zelfstandig wonen, leren in een inclusieve omgeving en werken onder passende omstandigheden zijn de voorwaarden die we voor alle burgers moeten garanderen", stelde Dalli. Haar strategie kadert in de uitvoering van het verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van personen met een handicap. De Commissie wil een platform oprichten waarin de lidstaten en belangengroepen met elkaar in dialoog gaan over de uitvoering ervan. Het gaat immers grotendeels om een nationale bevoegdheid. Via een aantal richtlijnen kan de EU wel enige invloed uitoefenen, maar bijvoorbeeld de toegankelijkheid van gebouwen en bepaalde vervoerswijzen voor mensen met een beperking verschilt nog steeds sterk van land tot land. (Belga)