Hoeveel dagen vakantie neemt u?

Twintig. Vroeger moest ik weleens verplicht worden om die op te nemen. Ik ging - en ga nog altijd - vaak naar het buitenland om festivals te bezoeken. Toen leek het alsof mijn hele leven één lange vakantie was. Maar sinds ik vier jaar geleden voor het eerst vader ben geworden, is échte vakantie heilig geworden. Dan spendeer ik veel tijd met mijn vriendin en onze kinderen.
...

Twintig. Vroeger moest ik weleens verplicht worden om die op te nemen. Ik ging - en ga nog altijd - vaak naar het buitenland om festivals te bezoeken. Toen leek het alsof mijn hele leven één lange vakantie was. Maar sinds ik vier jaar geleden voor het eerst vader ben geworden, is échte vakantie heilig geworden. Dan spendeer ik veel tijd met mijn vriendin en onze kinderen. We hebben dit jaar een week op een camping in de Dordogne doorgebracht. Het was perfect, want we hadden haast de hele camping voor ons alleen. Ja, ik vind dat ontspannend. Ik heb het gevoel dat ik álles moet weten. Ik ben al vaak naar Afrika geweest. Het bijzonderste moment heb ik beleefd toen we wildkampeerden in Botswana en we midden in de nacht moesten gaan lopen, omdat er olifanten in ons kamp waren. Dat was fascinerend én beangstigend. Ik hou van de natuur, en laat me er graag van doordringen hoe nietig de mens is. Daar moet ik niet lang over nadenken: als kind ben ik eens naar een computer-omnisportkamp gegaan, terwijl ik helemaal niets heb met computers of sport. (lacht) Het was een vreselijk saaie week. MS Paint was zowat het spectaculairste programma dat we aangeleerd kregen. Toen mijn ouders me ophaalden, waren mijn eerste woorden: 'Hebben jullie hier zo veel geld voor betaald?' Als tiener moest ik eens tegen mijn zin met mijn ouders mee op vakantie. Ik heb mezelf toen helemaal verloren in De verborgen geschiedenis van Donna Tartt. Ik weet niet of dat nu echt zo'n goed boek is, maar die zomer bezorgde het me wel een soort roes. Ik heb al jaren How Music Works van David Byrne van Talking Heads in mijn koffer zitten. Ik ben nog maar één hoofdstuk ver geraakt, maar iedereen in de muziekindustrie vindt dat een schitterend boek, dus dit jaar hoop ik eindelijk vorderingen te maken. Het Apartheid Museum in Zuid-Afrika. Als kind vond ik de apartheid bijzonder onrechtvaardig. Toen ik dat museum bezocht, kwamen al die gevoelens weer naar de oppervlakte. Als ik eraan terugdenk, krijg ik er nog altijd kippenvel van. Ik ben niet zo'n durver. In mijn shortje en zonder T-shirt naar het sanitaire blok wandelen vind ik al erg gewaagd. Dat zou ik thuis nooit doen. Dit is een uitstekende gelegenheid om Bie uit Hemiksem de groetjes te doen: bedankt, Bie, dat je mijn jongenshart sneller hebt laten kloppen. Ze was een erg leuk meisje, maar wel mijn enige vakantieliefde. Door Pukkelpop wordt mijn normale leven overhoopgegooid. Dan denk ik weleens terug aan de tijd dat ik leerkracht Latijn was, en hoe zorgeloos de zomers toen waren. Ik wil alles wat fijn is delen met anderen. Alleen op reis gaan is niets voor mij. Zeker in juli moet ik mezelf dwingen om dat niet te doen. Anderhalve maand later is het Pukkelpop, en daar ben ik, zoals gezegd, intens mee bezig. Vroeger speelden we op familievakanties altijd petanque met de opa van mijn vriendin. Sinds hij gestorven is, doen we dat niet meer, maar dankzij deze vraag zal ik die traditie opnieuw in het leven roepen. Ik krijg het niet over mijn hart om een goed gegooide bal weg te ketsen: ik wil daar liever applaus voor geven. Ik ben over het algemeen vrij gelukkig. Ik kan dat ook thuis zijn, als ik in de tuin een glas wijn drink met vrienden. Maar tijdens vakanties heb ik wel meer gezinsgeluk.