De coöperanten hebben 100 procent van hun inleg en opbrengsten verloren -samen zo'n 1,5 miljard euro- want na de vereffening van de Arcovennootschappen zal er voor hen niets meer overblijven, betoogde de Meulenaer. "Terwijl de Belgische staat wel 90 miljoen euro zal krijgen, beweging.net 45 miljoen en Belfius de rest" (van de vereffening voor 200 miljoen euro, red.). Volgens de advocaat was er sprake van misleiding op vier fronten, waarvoor hij in zijn pleidooi verwees naar talrijke documenten van Arco, Bacob en opvolger Dexia, naar persinterviews met directieleden en ministers en naar getuigenissen van coöperanten of bankbedienden. In de eerste plaats was er volgens de Meulenaer misleiding bij de intekening op een aandelenrekening van Arco. Volgens de advocaat had de bank (eerst BAC/Bacob, later Dexia) "een systeem" opgezet om zoveel mogelijk geld op te halen en coöperanten "te ronselen". Bacob evolueerde in de jaren 1980 en 1990 naar een commerciële bank, die zelfs een bank uit Chicago overnam en dus steeds meer kapitaal nodig had. Uit documenten blijkt herhaaldelijk dat de Arco-belegging werd aangeprezen als "waardevast" en "risicoloos". Ze werd ook gepromoot als een interessante spaarformule "voor de kinderen". "Bijna een kwart van de 2.172 coöperanten die wij hier vertegenwoordigen, waren minderjarig", illustreerde de advocaat. De bankbedienden kregen incentives als ze Arco-producten verkochten. Ten tweede is de bank blijven misleiden eens men Arco-coöperant was geworden. Daarbij verwees de advocaat naar de instap in 2001 van Arco in Dexia, waarbij de risico's werden geminimaliseerd. Ook in volle financiële crisis bleef men volhouden alsof er geen vuiltje aan de lucht was. Maar eigenlijk was Arco al sinds 2009 virtueel failliet, verwees de advocaat naar het verslag van Analysis group. Hij haalde ook uit naar de toenmalige communicatie van Arco-topvrouw Francine Swiggers. "Het was alsof de kapitein van de Tintanic vraagt om aan boord te blijven omdat er een feestje aan de gang is." Ten derde heeft ook de Belgische staat zich volgens de Meulenaer bezondigd aan misleiding door Arco te overtuigen in 2008 deel te nemen aan het reddingsplan (kapitaalsverhoging, red.) van Dexia, in ruil voor een staatsgarantie. "Maar van in het begin waren er twijfels of die staatsgarantie de toets van Europa zou doorstaan", zei de advocaat, verwijzend naar onder meer een interview met minister Didier Reynders uit 2018. Tot slot werden de coöperanten ook na de val van Dexia en Arco in 2011 misleid, doordat de regering hen probeerde sussen met een plan-B. Zowel minister Koen Geens (in 2014) als minister Kris Peeters (in 2018) beloofden een oplossing, waarbij de coöperanten 40 procent van hun inleg zouden recupereren. Maar die oplossing ging uiteindelijk niet door. Dat was volgens de advocaat van Deminor niet omdat de beursgang van Belfius niet plaatsvond, maar wel omdat er geen politiek akkoord over bestond binnen de vorige regering. Of het Arcoproces een procedureslag wordt, blijft afwachten. Maar rechter Natalie Swalens wees er woensdag bij de aanvang van het proces op dat de zaak al in 2014 werd ingeleid voor de Brusselse ondernemingsrechtbank. "Het is onze plicht om dit af te werken zonder incidenten", waarschuwde ze alle partijen. (Belga)

De coöperanten hebben 100 procent van hun inleg en opbrengsten verloren -samen zo'n 1,5 miljard euro- want na de vereffening van de Arcovennootschappen zal er voor hen niets meer overblijven, betoogde de Meulenaer. "Terwijl de Belgische staat wel 90 miljoen euro zal krijgen, beweging.net 45 miljoen en Belfius de rest" (van de vereffening voor 200 miljoen euro, red.). Volgens de advocaat was er sprake van misleiding op vier fronten, waarvoor hij in zijn pleidooi verwees naar talrijke documenten van Arco, Bacob en opvolger Dexia, naar persinterviews met directieleden en ministers en naar getuigenissen van coöperanten of bankbedienden. In de eerste plaats was er volgens de Meulenaer misleiding bij de intekening op een aandelenrekening van Arco. Volgens de advocaat had de bank (eerst BAC/Bacob, later Dexia) "een systeem" opgezet om zoveel mogelijk geld op te halen en coöperanten "te ronselen". Bacob evolueerde in de jaren 1980 en 1990 naar een commerciële bank, die zelfs een bank uit Chicago overnam en dus steeds meer kapitaal nodig had. Uit documenten blijkt herhaaldelijk dat de Arco-belegging werd aangeprezen als "waardevast" en "risicoloos". Ze werd ook gepromoot als een interessante spaarformule "voor de kinderen". "Bijna een kwart van de 2.172 coöperanten die wij hier vertegenwoordigen, waren minderjarig", illustreerde de advocaat. De bankbedienden kregen incentives als ze Arco-producten verkochten. Ten tweede is de bank blijven misleiden eens men Arco-coöperant was geworden. Daarbij verwees de advocaat naar de instap in 2001 van Arco in Dexia, waarbij de risico's werden geminimaliseerd. Ook in volle financiële crisis bleef men volhouden alsof er geen vuiltje aan de lucht was. Maar eigenlijk was Arco al sinds 2009 virtueel failliet, verwees de advocaat naar het verslag van Analysis group. Hij haalde ook uit naar de toenmalige communicatie van Arco-topvrouw Francine Swiggers. "Het was alsof de kapitein van de Tintanic vraagt om aan boord te blijven omdat er een feestje aan de gang is." Ten derde heeft ook de Belgische staat zich volgens de Meulenaer bezondigd aan misleiding door Arco te overtuigen in 2008 deel te nemen aan het reddingsplan (kapitaalsverhoging, red.) van Dexia, in ruil voor een staatsgarantie. "Maar van in het begin waren er twijfels of die staatsgarantie de toets van Europa zou doorstaan", zei de advocaat, verwijzend naar onder meer een interview met minister Didier Reynders uit 2018. Tot slot werden de coöperanten ook na de val van Dexia en Arco in 2011 misleid, doordat de regering hen probeerde sussen met een plan-B. Zowel minister Koen Geens (in 2014) als minister Kris Peeters (in 2018) beloofden een oplossing, waarbij de coöperanten 40 procent van hun inleg zouden recupereren. Maar die oplossing ging uiteindelijk niet door. Dat was volgens de advocaat van Deminor niet omdat de beursgang van Belfius niet plaatsvond, maar wel omdat er geen politiek akkoord over bestond binnen de vorige regering. Of het Arcoproces een procedureslag wordt, blijft afwachten. Maar rechter Natalie Swalens wees er woensdag bij de aanvang van het proces op dat de zaak al in 2014 werd ingeleid voor de Brusselse ondernemingsrechtbank. "Het is onze plicht om dit af te werken zonder incidenten", waarschuwde ze alle partijen. (Belga)