Volgens een studie van de Ambrassade, het Vlaamse jeugdexpertisecentrum, in samenwerking met de VDAB voelt ruim 1 op 2 jongeren zich vandaag vaker down dan voor de coronacrisis. Ruim 1 op 3 vindt het geen goed idee om nu te starten met werken en heeft geen vertrouwen in de toekomst. Dat laatste cijfer ligt bij werkzoekende jongeren nog een pak hoger dan bij werkende. Sommigen spreken dan ook al van een Generatie Corona op de arbeidsmarkt of erger een verloren generatie.

Die angst is begrijpelijk. Corona hakt zwaar in op ons welzijn, op onze economie, op onze arbeidsmarkt ... En we weten uit vorige crisissen dat jongeren dan vaak het eerste slachtoffer zijn op de arbeidsmarkt. Bedrijven gaan minder aanwerven en als ze het doen speelt de concurrentie hard. Vooral kortgeschoolden dreigen dan kind van de rekening te worden, want zij worden uit de arbeidsmarkt geduwd door hooggeschoolden. De voorbeelden van 'moegezochte' historici of journalisten die achter de toonbank van een fastfoodrestaurant terechtkomen zijn legio.

Toch wil ik hen als minister van Werk en Economie een hart onder de riem steken en te midden van deze crisis een hoopvol perspectief geven. Eerst en vooral wijzen de cijfers en prognoses op de arbeidsmarkt vooralsnog niet in jullie richting.

Een sterk diploma zal ook na de crisis het beste vaccin zijn tegen werkloosheid.

Uiteraard is er een algemeen verlies aan jobs zijn en een terugval in vacatures, maar die lijkt voorlopig al bij al mee te vallen. Bovendien zal de voortzettende vergrijzing ook in de toekomst veel nieuwe kansen blijven creëren voor jongeren. De doorstroom van onderwijs naar arbeidsmarkt zal dus allicht wat stremmen, maar zal snel weer aantrekken van zodra de economie opleeft. Het is zaak om dan veerkrachtig en weerbaar in de startblokken te staan.

Voor een aantal kwetsbare doelgroepen zoals kortgeschoolden zal de situatie natuurlijk moeilijk blijven. Maar net daarom nemen we tal van maatregelen om hen te ondersteunen in hun zoektocht naar een job. Zo begeleidt de VDAB kwetsbare jongeren zeer intensief en staan er jongerenconsulenten voor hen klaar die hen helpen een stevig netwerk uit te bouwen. Er zijn ook verschillende werk- en welzijnstrajecten die specifiek oog hebben voor de hindernissen die hun sociaal-economische context kan opwerpen in de zoektocht naar een job. Daarbij werkt de VDAB steeds nauw samen met verschillende lokale partners zoals OCMW, CAW, sociale verhuurkantoren of huisvestingsmaatschappijen.

Via Europese middelen en Vlaamse cofinanciering investeren we nu meer dan 24 miljoen euro in lokale partnerschappen verspreid over steden en gemeenten in heel Vlaanderen. Dat kan gaan over projecten die kwetsbare jongeren via wijk-werken eerste werkervaringen bezorgen en zo stap voor stap laten doorstromen naar de reguliere arbeidsmarkt. Of over lokale mentoren die jonge werkzoekenden met een migratieachtergrond ondersteunen en gidsen bij hun zoektocht naar werk. De eerste gingen in december al van start.

En er is meer. We hebben in ons relanceplan Alle Hens aan Dek veel aandacht voor jongeren en opleiden. Zo voorzien we onder andere in een uitbreiding en verruiming van de stagebonus zodat jongeren verzekerd zijn van duurzame leerwerkplekken.

Maar als voormalig minister van Onderwijs besef ik ook als geen ander hoe belangrijk het is om ervoor te zorgen dat jongeren niet kwetsbaar uitstromen uit onderwijs. Een sterk diploma zal ook na de crisis het beste vaccin zijn tegen werkloosheid. Daarom bouw ik samen met mijn collega op Onderwijs het systeem van duaal leren -waarbij les op school wordt gecombineerd met vorming op de werkvloer- verder uit. Om dezelfde reden blijf ik hameren op een 'warme overdracht' tussen Onderwijs en Werk en wisselen we voortdurend data uit zodat geen enkele jongere tussen de mazen van het net valt. We mogen geen enkele jongere loslaten.

De crisis biedt trouwens ook nieuwe opportuniteiten voor de arbeidsmarkt. Zo toonde diezelfde studie van de Ambrassade aan dat de coronacrisis bij 1 op de 3 jongeren nieuwe interesse heeft opgewekt om te gaan werken in essentiële sectoren zoals de zorg of onderwijs, sectoren die al jaren met een tekort aan werkkrachten kampen.

Ik wil onze jongeren dan ook oproepen om het hoofd vooral niet te laten hangen, maar hun toekomst onbevreesd in handen te nemen. Ga aan de slag met je talenten, maak onbevreesd gebruik van de vele begeleidingsmogelijkheden die er zijn en zie ook de opportuniteiten van deze crisis. Of om het met de prachtige woorden van de jonge dichteres Amanda Gorman te zeggen: "For there is always light, if only we're brave enough to see it. If only we're brave enough to be it."

Volgens een studie van de Ambrassade, het Vlaamse jeugdexpertisecentrum, in samenwerking met de VDAB voelt ruim 1 op 2 jongeren zich vandaag vaker down dan voor de coronacrisis. Ruim 1 op 3 vindt het geen goed idee om nu te starten met werken en heeft geen vertrouwen in de toekomst. Dat laatste cijfer ligt bij werkzoekende jongeren nog een pak hoger dan bij werkende. Sommigen spreken dan ook al van een Generatie Corona op de arbeidsmarkt of erger een verloren generatie. Die angst is begrijpelijk. Corona hakt zwaar in op ons welzijn, op onze economie, op onze arbeidsmarkt ... En we weten uit vorige crisissen dat jongeren dan vaak het eerste slachtoffer zijn op de arbeidsmarkt. Bedrijven gaan minder aanwerven en als ze het doen speelt de concurrentie hard. Vooral kortgeschoolden dreigen dan kind van de rekening te worden, want zij worden uit de arbeidsmarkt geduwd door hooggeschoolden. De voorbeelden van 'moegezochte' historici of journalisten die achter de toonbank van een fastfoodrestaurant terechtkomen zijn legio. Toch wil ik hen als minister van Werk en Economie een hart onder de riem steken en te midden van deze crisis een hoopvol perspectief geven. Eerst en vooral wijzen de cijfers en prognoses op de arbeidsmarkt vooralsnog niet in jullie richting. Uiteraard is er een algemeen verlies aan jobs zijn en een terugval in vacatures, maar die lijkt voorlopig al bij al mee te vallen. Bovendien zal de voortzettende vergrijzing ook in de toekomst veel nieuwe kansen blijven creëren voor jongeren. De doorstroom van onderwijs naar arbeidsmarkt zal dus allicht wat stremmen, maar zal snel weer aantrekken van zodra de economie opleeft. Het is zaak om dan veerkrachtig en weerbaar in de startblokken te staan. Voor een aantal kwetsbare doelgroepen zoals kortgeschoolden zal de situatie natuurlijk moeilijk blijven. Maar net daarom nemen we tal van maatregelen om hen te ondersteunen in hun zoektocht naar een job. Zo begeleidt de VDAB kwetsbare jongeren zeer intensief en staan er jongerenconsulenten voor hen klaar die hen helpen een stevig netwerk uit te bouwen. Er zijn ook verschillende werk- en welzijnstrajecten die specifiek oog hebben voor de hindernissen die hun sociaal-economische context kan opwerpen in de zoektocht naar een job. Daarbij werkt de VDAB steeds nauw samen met verschillende lokale partners zoals OCMW, CAW, sociale verhuurkantoren of huisvestingsmaatschappijen. Via Europese middelen en Vlaamse cofinanciering investeren we nu meer dan 24 miljoen euro in lokale partnerschappen verspreid over steden en gemeenten in heel Vlaanderen. Dat kan gaan over projecten die kwetsbare jongeren via wijk-werken eerste werkervaringen bezorgen en zo stap voor stap laten doorstromen naar de reguliere arbeidsmarkt. Of over lokale mentoren die jonge werkzoekenden met een migratieachtergrond ondersteunen en gidsen bij hun zoektocht naar werk. De eerste gingen in december al van start. En er is meer. We hebben in ons relanceplan Alle Hens aan Dek veel aandacht voor jongeren en opleiden. Zo voorzien we onder andere in een uitbreiding en verruiming van de stagebonus zodat jongeren verzekerd zijn van duurzame leerwerkplekken.Maar als voormalig minister van Onderwijs besef ik ook als geen ander hoe belangrijk het is om ervoor te zorgen dat jongeren niet kwetsbaar uitstromen uit onderwijs. Een sterk diploma zal ook na de crisis het beste vaccin zijn tegen werkloosheid. Daarom bouw ik samen met mijn collega op Onderwijs het systeem van duaal leren -waarbij les op school wordt gecombineerd met vorming op de werkvloer- verder uit. Om dezelfde reden blijf ik hameren op een 'warme overdracht' tussen Onderwijs en Werk en wisselen we voortdurend data uit zodat geen enkele jongere tussen de mazen van het net valt. We mogen geen enkele jongere loslaten. De crisis biedt trouwens ook nieuwe opportuniteiten voor de arbeidsmarkt. Zo toonde diezelfde studie van de Ambrassade aan dat de coronacrisis bij 1 op de 3 jongeren nieuwe interesse heeft opgewekt om te gaan werken in essentiële sectoren zoals de zorg of onderwijs, sectoren die al jaren met een tekort aan werkkrachten kampen. Ik wil onze jongeren dan ook oproepen om het hoofd vooral niet te laten hangen, maar hun toekomst onbevreesd in handen te nemen. Ga aan de slag met je talenten, maak onbevreesd gebruik van de vele begeleidingsmogelijkheden die er zijn en zie ook de opportuniteiten van deze crisis. Of om het met de prachtige woorden van de jonge dichteres Amanda Gorman te zeggen: "For there is always light, if only we're brave enough to see it. If only we're brave enough to be it."