Vreemd toch, het parcours van N-VA-kamerlid Peter Dedecker. Voor de parlementsverkiezingen van 2014 scoorde hij bijzonder hoog op alle mogelijke lijstjes van 'beste parlementsleden'. Gisteren kondigde hij op zijn blog ineens zijn afscheid aan van de politiek: 'Om maar meteen met de deur in huis te vallen: In 2018 en 2019 zal ik niet opnieuw deelnemen aan de gemeenteraadsverkiezingen en de federale verkiezingen. Ik wil andere wegen verkennen, ergens tussen mijn oude liefde, de technologische wereld vanuit mijn opleiding tot burgerlijk ingenieur in de computerwetenschappen, en de beleidservaring die ik de afgelopen jaren opdeed. Ik sta erop de partij, haar mensen en onze kiezers van harte te bedanken voor de geboden kansen en het vertrouwen. Ik blijf uiteraard N-VA-lid, maar word terug de militant die ik was toen ik ergens na de verkiezingen van 2003 mijn eerste lidkaart kocht en Jong N-VA UGent uit de grond stampte.'
...

Vreemd toch, het parcours van N-VA-kamerlid Peter Dedecker. Voor de parlementsverkiezingen van 2014 scoorde hij bijzonder hoog op alle mogelijke lijstjes van 'beste parlementsleden'. Gisteren kondigde hij op zijn blog ineens zijn afscheid aan van de politiek: 'Om maar meteen met de deur in huis te vallen: In 2018 en 2019 zal ik niet opnieuw deelnemen aan de gemeenteraadsverkiezingen en de federale verkiezingen. Ik wil andere wegen verkennen, ergens tussen mijn oude liefde, de technologische wereld vanuit mijn opleiding tot burgerlijk ingenieur in de computerwetenschappen, en de beleidservaring die ik de afgelopen jaren opdeed. Ik sta erop de partij, haar mensen en onze kiezers van harte te bedanken voor de geboden kansen en het vertrouwen. Ik blijf uiteraard N-VA-lid, maar word terug de militant die ik was toen ik ergens na de verkiezingen van 2003 mijn eerste lidkaart kocht en Jong N-VA UGent uit de grond stampte.'Dat is natuurlijk een 'positief verhaal', zoals dat heet, met nieuwe uitdagingen en oude liefdes. De communicatiespecialisten van de N-VA hadden het niet beter kunnen formuleren.Tenminste, als het klopt. Amper drie maanden geleden, op 13 september, publiceerde Knack de weergave van een interview met Peter Dedecker. Toen gaf Dedecker (in het bijzijn van Bram Bombeek, adjunct-woordvoerder van de N-VA), op de vraag: 'Klopt het dat u volgend jaar voor een schepenambt in Gent wil gaan?', nog het volgende antwoord: 'Elke politicus die zich engageert in zijn stad wil zijn programma helpen uitvoeren. Ik zou dat dus ook graag doen.'Bovendien maakte hij in hetzelfde gesprek duidelijk -daar was dus al over nagedacht- dat hij verder wilde gaan als Kamerlid en tegelijk als schepen in Gent.Dat was dus niet minder dan een kandidaatstelling voor een hoge plaats op de lijst, onder het goedkeurend oog van het partijapparaat. Dedecker zat trouwens al duidelijk met zijn hoofd bij zijn stad. Hij schetste de evolutie van het 'pragmatische' bestuur van de eerste paarse colleges naar de veel 'ideologischere' invulling van paarsgroen: zie het Gentse verkeersplan of het beleid tegen krakers. Vandaar, zo legde hij uit, dat de Gentse kiezer eigenlijk slechts twee keuzes heeft: 'Als hij tevreden is, stemt hij het best voor het roodgroene kartel. Maar als hij een ander, ambitieuzer beleid wil, moet hij voor de N-VA stemmen. Wij zijn de enige garantie dat het in Gent anders wordt. CD&V en Open VLD kunnen het altijd op een akkoordje gooien met de SP.A. Alleen de N-VA zegt: 'Verandering lukt niet met de socialisten erbij.''En nu dus evenmin met Peter Dedecker erbij. Zijn de ambities binnen de Gentse N-VA te groot, de karakters te botsend? Lijsttrekker Elke Sleurs, sinds haar demotie uit de federale regering naar de Gentse gemeenteraad, wuifde Dedecker wel op opvallend kille wijze uit: 'De volgende generatie staat klaar. Opvolging is geen enkel probleem: een gedreven ploeg jonge mensen is actief binnen ons bestuur.'Over and out, zo snel gaat het soms. Dat de Gentse N-VA in 2018 met een redelijk onuitgegeven lijst naar de gemeenteraadsverkiezingen gaat, lijkt nu al een feit. Kamerlid Peter Dedecker mag de lokale arena blijkbaar niet betreden, en tegelijk verdwijnt het ervaren gemeenteraadslid Isabelle De Clercq eruit. De Clercq liet weten dat ze na vijfentwintig jaar stopt met haar mandaat van gemeenteraadslid, omdat ze 'meer tijd wil vrijmaken voor haar advocatenpraktijk en haar gezin'. Bovendien legde VRT-journalist Ivan De Vadder in het duidingsmagazine Terzake uit dat hij van 'kwatongen binnen de N-VA' had gehoord dat nog een ander Gents N-VA-kopstuk, namelijk zijn oud-collega Siegfried Bracke, het spel hard speelt met de lokale sterkhouders van zijn eigen partij. Bracke mikt namelijk op de tweede plaats op de N-VA-lijst, terwijl Elke Sleurs hem liever als lijstduwer ziet.Is de ambitie en ijdelheid van Sleurs eindeloos? Zijn er interne of zelfs externe veto's tegen de komst van Dedecker? Gaat het om een combinatie van beide? Als N-VA in het Gentse bestuur wil binnenbreken, kan dat eigenlijk alleen met een 'Zweedse' meerderheid: een coalitie van N-A, CD&V (vandaag beide in de oppositie) en Open VLD. Wringt het schoentje bij de CD&V, want Dedecker heeft natuurlijk naam gemaakt met het Arco-dossier, waarmee hij de christelijke arbeidersbeweging vele jaren heeft gegeseld. 'Het Arcodossier maakt mij nog elke dag kwaad", zei Peter Dedecker in Knack, maar ook - als antwoord op de vraag 'Arco heeft de relaties tussen de N-VA en de CD&V wel verzuurd?': 'Arco is inderdaad een dossier waarmee je geen vrienden maakt.'