Dit artikel verscheen woensdag 6 mei 2020 in Knack. Intussen is beslist om de competitie op zaterdag 16 mei te hervatten.
...

Deze week beslist kanselier Angela Merkel of de Bundesliga wordt hervat. De Duitse voetbalclubs dringen daar sterk op aan: naar verluidt derven ze 750 miljoen euro als de competitie definitief wordt stopgezet. Eerst was er sprake van een herstart op 9 mei, dit weekend dus al, maar het lijkt onwaarschijnlijk dat Merkel daarop ingaat. Dodi Lukebakio (22) noemt het 'een gekke, ongemakkelijke situatie'. De Belgische spits van Hertha Berlijn is al weken aan het trainen, zonder te weten waar hij aan toe is. 'Mogelijk spelen we binnenkort onze eerste match, maar het kan evengoed dat al ons voorbereidingswerk voor niets is geweest. Die onzekerheid is zwaar, en bij ieder nieuws moet je oppassen dat het niet op je gemoed weegt. Toen Frankrijk bijvoorbeeld het einde van de Ligue 1 afkondigde, ging ik ervan uit dat ook de Duitse competitie zou stoppen, maar dat blijkt niet het geval. Helemaal onlogisch is het niet: Duitsland is minder zwaar getroffen door het virus dan andere landen.' Misschien kent u Dodi Lukebakio nog als de frêle tiener die destijds door ex-coach René Weiler werd weggejaagd bij Anderlecht. Vandaag is hij een van de beste spitsen van de Bundesliga. Een doorbraakseizoen bij Fortuna Düsseldorf zorgde voor een transfer ter waarde van 20 miljoen euro naar Hertha Berlijn, een slapende reus in het Duitse voetbal. Bent u klaar om weer te voetballen? Bent u fit? Dodi Lukebakio: Klaar wel, maar fit... Niemand is in topvorm. Dat kan onder deze omstandigheden niet. We mogen op training niet eens elf tegen elf spelen. Zo kun je onmogelijk een echt voetbalgevoel oproepen. Nochtans trainen we veel en behoorlijk zwaar ook. Het programma om thuis in conditie te blijven was niet voor de poes en twee keer per dag houden we pittige oefensessies op de club. Die gebeuren in groepjes van acht. Fysiek contact is verboden. Ook jonge, fitte mensen kunnen ernstig ziek worden van het coronavirus of er zelfs aan overlijden. Voetbal is een contactsport waarin lijf-aan-lijfduels niet te vermijden vallen. Bent u bang om opnieuw te voetballen? Lukebakio: Toch wel een beetje. Met wat ik over de ziekte hoor, valt ze absoluut niet te onderschatten. Al moet het gezegd dat de Bundesliga het strikt en grondig aanpakt. Elk klein pijntje moeten spelers meteen melden. Wie iets voelt, blijft thuis. De club test ons om de twee weken op het coronavirus, en dat zou nog vermeerderen zodra de competitie herbegint. We hebben binnen onze ploeg al een voetballer gehad die positief testte. De avond voordien had ik nog tegenover die jongen gezeten. Dat was eng. Mensen zijn al bang van het virus wanneer het voor hen niet meer dan een nieuwsbericht is, en terecht Maar als het zo dichtbij komt, knijp je hem. Gelukkig had die speler geen zware symptomen. Ondertussen is hij helemaal hersteld. Als de Bundesliga zou herstarten, dan worden de matchen gespeeld zonder supporters. Daar wordt geen enkele voetballer warm van. Lukebakio: Nee, natuurlijk niet. Het verandert de hele dynamiek. Ik ben een type dat opleeft door het publiek. Zo'n kil, leeg stadion: ik ga het daar moeilijk mee hebben. Een argument om weer te gaan voetballen is verstrooiing voor de fans. Dat ze niet langer rondlopen met het idee dat de wereld vergaat. Lukebakio: Daar zit zeker iets in. Als ik door te voetballen mensen nieuwe hoop kan bieden, dan graag, maar de spelers hebben niet het laatste woord. De gezondheid gaat voor op alle andere overwegingen. Dat valt te bezien. Er is veel geld mee gemoeid. Lukebakio: Dat kan ik niet ontkennen, maar ik blijf wel geloven dat men in eer en geweten beslist. En als het écht gevaarlijk zou zijn, dan laat men ons niet opnieuw voetballen, denk ik. De spelers van Hertha Berlijn leverden een deel van hun loon in na de uitbraak van het coronavirus. Oud-voetballer Roy Keane vindt dat naïef: 'De clubs zijn anders ook de eerste om te zeggen: business is business.' Lukebakio: Ik begrijp dat standpunt maar ik deel het niet. Wij worden goed betaald, ik vind het logisch dat de club in deze moeilijke tijd een inspanning van ons vraagt uit solidariteit met de andere clubmedewerkers die minder verdienen. Wij offeren een beetje op, opdat zij hun werk niet zouden verliezen. U doneerde geld aan het Brusselse ziekenhuis UMC Sint-Pieter, dat er beademingstoestellen mee kocht. Lukebakio: Wie niks tekortkomt, moet helpen waar hij kan. Zodra het virus uitbrak, ben ik samen met mijn vrouw op zoek gegaan naar een goed doel. Toevallig kwamen we te weten dat Sint-Pieter hulp kon gebruiken. Ik ben in dat ziekenhuis geboren en zag er een teken in. Niemand blijft onbewogen bij de beelden die nu uit de ziekenhuizen komen. Dokters en verplegers zetten hun leven op het spel om anderen bij te staan in hoge nood. Helden zijn het. Voetbalsucces is heel relatief tegenover die strijd. Lukebakio: Zeg dat wel. En besmet raken kan iedereen overkomen: mij, mijn vrouw, mijn familie, mijn vrienden. Goddank zijn ze tot nog toe gespaard gebleven. U bent gelovig. Past het coronavirus in Gods plan? Lukebakio: Als christen geloof ik dat er voor alles een reden en een betekenis bestaat. Het virus bracht onnoemelijk veel ellende, maar het heeft ons ook doen beseffen hoe snel een leven voorbij kan zijn. Ik denk dat veel mensen hun prioriteiten herbekijken en de waarde van een hechte, gezonde familie herontdekken. God wil dat wij ons goed hart tonen en een steun zijn voor onze medemens. Daar kon je de afgelopen maanden voorbeelden te over van zien: de solidariteit was hartverwarmend. Ik hoop dat we die lessen niet vergeten zodra deze crisis achter de rug is, want er zijn nog zo veel problemen in de wereld: vreselijke ziektes, misbruik, kinderen die honger lijden... Hoe hebt u God gevonden? Lukebakio: Door heel diep te zitten. Bij Toulouse FC kon ik zes maanden niet voetballen wegens een bizar probleem met mijn paspoort. Wanneer je het moeilijk hebt, begin je alles in twijfel te trekken. Bidden en de Bijbel lezen gaven me houvast, en zo ben ik er weer bovenop gekomen. Ik maakte een afspraak met mezelf: 'Dodi, God schonk je voetbaltalent. Doe er nu alles aan om je gave ten volle te benutten.' Ik had weer hoop, plooide me dubbel op training en de trein was weer vertrokken. U bent al een paar jaar prof, maar pas vorig seizoen kwam de doorbraak: uw knalseizoen bij Düsseldorf leidde tot een miljoenentransfer naar Hertha Berlijn. Hebt u getwijfeld? Lukebakio: Toen bij Toulouse wel. Het leek allemaal zo uitzichtloos. Het gekke is: eigenlijk heb ik een grote stap gezet door te beseffen dat voetbal niet alles is waar mijn leven om draait. Op de eerste plaats komt God, dan mijn familie en dan pas het voetbal. Liever een goed mens en een slechte voetballer dan andersom? Lukebakio: Precies! Let op, daarmee zeg ik niet dat voetbal zomaar een zijprojectje is voor mij. (lacht) Integendeel, ik ben juist heel ambitieus. Ik wil het beste uit mezelf halen, voor de nationale ploeg spelen en een van de beste spelers ter wereld worden. Waarom niet? Je moet durven te dromen van het allerhoogste. Mijn geloof doet me nadenken over mijn eigen handelingen. Ben ik vandaag een zegen geweest voor mijn medemens of niet? Ben ik bescheiden gebleven, of liet ik mijn succes naar mijn hoofd stijgen? Het voetbal is een harde wereld. Naastenliefde of bescheidenheid worden er weinig gewaardeerd. Lukebakio: Klopt. Maar wie goed doet, wordt daar zelf een beter, gelukkiger en evenwichtiger mens door. Die balans is veel waard. Niet dat het mij altijd lukt, ik ben verre van perfect. U werd de voorbije seizoenen uitgeleend. Dat is ondankbaar: uitgeleende spelers zijn vaak het vijfde wiel aan de wagen. Lukebakio: Ideaal is het niet, maar je hebt niet altijd in de hand waar je belandt als speler. Het moest. In het voetbal kun je maar groeien als je speelt en de clubs waarbij ik toen onder contract lag, zagen het niet in mij. Dus ja, dan maar een uitleenbeurt. Die waren niet allemaal positief, maar ik heb geen spijt. Ik speel bij een van de mooiste clubs uit de Bundesliga. Uiteindelijk is alles goed gekomen. Waarom is het bij Anderlecht niet gelukt? Was u te jong? Lukebakio: Nee, dat vind ik een te makkelijk excuus. Je moet je kansen grijpen wanneer ze zich aandienen, en er zijn spelers die nog jonger doorbraken bij Anderlecht dan ik toen was. Ik was niet klaar en had nog veel te leren. Dat is geen verwijt aan Anderlecht en ook niet aan mezelf. De zaken zijn niet gelopen zoals we hadden gehoopt. Meer valt er niet over te zeggen. Om te illustreren hoe het dit seizoen met u gaat, zegt één statistiek alles: Hertha Berlijn zit aan zijn vierde trainer. Lukebakio: Het is een lastig jaar. De resultaten vielen tegen, waardoor er geen stabiliteit kwam en alles nog een stuk moeilijker werd. Het is niet simpel om onder zulke omstandigheden te presteren, maar ik denk dat ik me aardig overeind heb gehouden (in 22 matchen scoorde Lukebakio 5 keer en gaf hij 5 assists, nvdr). Een van die vier trainers was Jürgen Klinsmann. U bent te jong om hem te hebben zien spelen, maar Klinsmann was in zijn hoogtijdagen een geweldige spits. Lukebakio: Hoewel hij niet lang onze trainer is geweest, heb ik veel van hem geleerd. Klinsmann is bijzonder kalm, bijna ijzig. Ik ben erover gaan nadenken en eigenlijk hebben de beste aanvallers allemaal iets onverstoorbaars over zich. Het helpt hen koel te blijven voor het doel. Klinsmann heeft dat. Zelf heb ik daarin nog een hele weg te gaan. Hoe doet Dedryck Boyata het bij Hertha Berlijn? Lukebakio: Heel goed. Ik kende hem voordien alleen van naam, vandaag beschouw ik Dedryck als mijn grote broer. Hij geeft veel tips. Handig: ik krijg vertrouwelijke informatie over hoe een verdediger denkt. U zei net dat u van de nationale ploeg droomt. Romelu Lukaku is buiten concurrentie, maar de andere spitsen zijn geen van allen zeker van hun plaats. Lukebakio: Dat kan, maar die discussie laat ik met plezier aan de analisten. (lacht) Geselecteerd worden voor de nationale ploeg zou een droom zijn. Ik verlang er vurig naar, maar je krijgt het niet cadeau. Ik moet het afdwingen op het veld. Hebt u al met Roberto Martinez gepraat? Lukebakio: Toen ik nog bij de beloften speelde, heeft hij mij eens apart genomen. Martinez gaf tips over hoe ik nog kon groeien als voetballer. Verstandige zaken waar ik iets aan had. Het laatste jaar heb ik alleen zijn assistenten gehoord - die waren toch al in Berlijn voor Dedryck. Ik zou het heel graag willen, maar ik weet echt niet of ik mag hopen op een selectie. Een van uw beste vrienden is Landry Dimata, de spits van Anderlecht die sinds februari 2019 geblesseerd aan de kant staat. Lukebakio: Het gaat eindelijk beter met hem. Zijn knie lijkt hersteld en zonder de coronacrisis had Landry zijn terugkeer al kunnen vieren, denk ik. Zo lang niet spelen, is zwaar voor een voetballer. Knap dat Landry de moed niet verloor. We kennen elkaar sinds ons elfde, als kleine ketjes bij de jeugd van FC Brussels. Landry is een zielsverwant: zijn pijn is mijn pijn. Hij was erg goed bezig voor hij die pech kende. Nog eens een bewijs dat het snel kan keren in het voetbal. Hoe vaak hebt u ondertussen gescoord tegen Bayern München? Lukebakio: Vijf keer in... vier matchen. Er zat een hattrick bij, dat telt al snel op. (lacht) Een krant schreef dat amper vier spelers een hattrick konden scoren tegen Manuel Neuer, de doelman van Bayern: Cristiano Ronaldo, Sergio Agüero, Robert Lewandowski en ik. Mooi lijstje! Bent u vernoemd naar Dodi Al-Fayed, de Egyptische zakenman die het lief zou zijn geweest van prinses Diana? Hij en Lady Di stierven in een auto-ongeluk, drie weken voor uw geboorte. Lukebakio: Mijn moeder zegt van wel, mijn vader beweert dat het van 'donné par Dieu' komt: door God gegeven. Ze kunnen moeilijk allebei gelijk hebben, maar in die discussie meng ik me liever niet. Vraag het hen eens, en weet me te vertellen wat ze hebben gezegd. (lacht)