'Benieuwd wat dat gaat worden als in mei 70% van de Duitsers het vaccin heeft, 60% van de Nederlanders en zelfs 55% van de Fransen. En wij hier aan 20% max zitten.' Deze tweet eind vorig jaar vertolkte de algemene teneur in ons land. Een teneur van onderschatting en vooral wantrouwen. We stonden dan ook voor een enorme uitdaging, op een moment dat het virus aan een nieuwe opmars bezig was, ziekenhuizen weer deed vollopen en mensenlevens eiste.

Vandaag, een half jaar later, staan we aan de vooravond van een zomer die anders zal zijn dan de vorige. Een zomer die we ingaan met een gevoel van herwonnen vrijheid. Uiteraard is dat in de eerste plaats te danken aan alle inspanningen die we samen geleverd hebben. Dat was moeilijk en vervelend - pijnlijk soms - maar vooral noodzakelijk om de druk op ons zorgsysteem te verlichten. In vergelijking met de ons omringende landen heeft onze stabiele corona-aanpak er bovendien voor gezorgd dat we in relatieve vrijheid zijn kunnen blijven leven: scholen bleven bijvoorbeeld open en we kenden geen nieuwe harde lockdown.

Deze zomer gaan we in met een gevoel van herwonnen vrijheid.

Behalve ons gedrag is een geslaagde vaccinatiecampagne de tweede cruciale factor in dit succesverhaal. Intussen kennen we allemaal wel iemand met een prik. De cijfers bevestigen dat. Zo kreeg intussen meer dan 1 volwassen Belg op 2 een eerste vaccin en zitten we aan meer dan 80% bij mensen met een onderliggende aandoening, een andere belangrijke mijlpaal die we deze week haalden. Op de Europese ranking bevinden we ons permanent in de kopgroep. Dat resultaat is de verdienste van een uitstekende samenwerking op alle niveaus: de aankoop via de Europese Unie, de regie door de federale overheid, de uitrol op Vlaams niveau, de organisatie skills van lokale besturen, de enorme inzet van de talloze vrijwilligers en last but not least solidariteit. Want iedereen die zich laat vaccineren, beschermt niet alleen zichzelf, maar vooral de ander.

Vandaag weten we als geen ander dat het vaccinatiecentrum de poort naar de vrijheid is, de eerste halte van een zomer vol uitstapjes. Medewerkers en vrijwilligers zorgen voor een vrolijke noot en de uitmuntende organisatie maken dat je in sneltempo beschermd wordt. Zo wordt intussen zelfs elke seconde één spuit gezet. En op die weg moeten we nu verder gaan, om zo snel mogelijk zoveel mogelijk mensen te blijven vaccineren. Om zo snel mogelijk die immuniteit van 70% te halen, wat een minimum is. Daarom ligt er nog werk op de plank om de laatste groep twijfelaars te overtuigen, kwetsbare of moeilijk te bereiken groepen - niet het minst in de anonimiteit van onze grootsteden - te blijven aanzetten om zich te laten vaccineren en dat via alle mogelijke kanalen.

Vanaf volgende week, woensdag 9 juni, komen we in een nieuwe fase terecht. Met nieuwe vrijheden, die we verdiend hebben na het voorbije jaar. Maar met die nieuwe vrijheid komt ook een nieuwe verantwoordelijkheid. Een verantwoordelijkheid die niet langer in afdwingbare regels wordt gegoten, omdat dat dat inzicht er is. Het inzicht dat we er nog niet helemaal zijn en we voorzichtig moeten blijven, zeker als je nog niet gevaccineerd bent. Het inzicht dat je nog altijd afstand moet houden en een mondmasker draagt als je op drukke plaatsen komt. Het inzicht om de basismaatregelen niet zomaar los te laten, omdat we nog altijd zoveel mogelijk mensen moeten blijven vaccineren.

Ik heb er het volste vertrouwen in dat we ook deze fase tot een goed einde zullen brengen, zodat Europa na deze zomer naar ons zal kijken en over ons parcours zal denken: "Straf hoe die Belgen dat geflikt hebben."

Melissa Depraetere is Kamerfractieleider Vooruit.

'Benieuwd wat dat gaat worden als in mei 70% van de Duitsers het vaccin heeft, 60% van de Nederlanders en zelfs 55% van de Fransen. En wij hier aan 20% max zitten.' Deze tweet eind vorig jaar vertolkte de algemene teneur in ons land. Een teneur van onderschatting en vooral wantrouwen. We stonden dan ook voor een enorme uitdaging, op een moment dat het virus aan een nieuwe opmars bezig was, ziekenhuizen weer deed vollopen en mensenlevens eiste. Vandaag, een half jaar later, staan we aan de vooravond van een zomer die anders zal zijn dan de vorige. Een zomer die we ingaan met een gevoel van herwonnen vrijheid. Uiteraard is dat in de eerste plaats te danken aan alle inspanningen die we samen geleverd hebben. Dat was moeilijk en vervelend - pijnlijk soms - maar vooral noodzakelijk om de druk op ons zorgsysteem te verlichten. In vergelijking met de ons omringende landen heeft onze stabiele corona-aanpak er bovendien voor gezorgd dat we in relatieve vrijheid zijn kunnen blijven leven: scholen bleven bijvoorbeeld open en we kenden geen nieuwe harde lockdown. Behalve ons gedrag is een geslaagde vaccinatiecampagne de tweede cruciale factor in dit succesverhaal. Intussen kennen we allemaal wel iemand met een prik. De cijfers bevestigen dat. Zo kreeg intussen meer dan 1 volwassen Belg op 2 een eerste vaccin en zitten we aan meer dan 80% bij mensen met een onderliggende aandoening, een andere belangrijke mijlpaal die we deze week haalden. Op de Europese ranking bevinden we ons permanent in de kopgroep. Dat resultaat is de verdienste van een uitstekende samenwerking op alle niveaus: de aankoop via de Europese Unie, de regie door de federale overheid, de uitrol op Vlaams niveau, de organisatie skills van lokale besturen, de enorme inzet van de talloze vrijwilligers en last but not least solidariteit. Want iedereen die zich laat vaccineren, beschermt niet alleen zichzelf, maar vooral de ander. Vandaag weten we als geen ander dat het vaccinatiecentrum de poort naar de vrijheid is, de eerste halte van een zomer vol uitstapjes. Medewerkers en vrijwilligers zorgen voor een vrolijke noot en de uitmuntende organisatie maken dat je in sneltempo beschermd wordt. Zo wordt intussen zelfs elke seconde één spuit gezet. En op die weg moeten we nu verder gaan, om zo snel mogelijk zoveel mogelijk mensen te blijven vaccineren. Om zo snel mogelijk die immuniteit van 70% te halen, wat een minimum is. Daarom ligt er nog werk op de plank om de laatste groep twijfelaars te overtuigen, kwetsbare of moeilijk te bereiken groepen - niet het minst in de anonimiteit van onze grootsteden - te blijven aanzetten om zich te laten vaccineren en dat via alle mogelijke kanalen. Vanaf volgende week, woensdag 9 juni, komen we in een nieuwe fase terecht. Met nieuwe vrijheden, die we verdiend hebben na het voorbije jaar. Maar met die nieuwe vrijheid komt ook een nieuwe verantwoordelijkheid. Een verantwoordelijkheid die niet langer in afdwingbare regels wordt gegoten, omdat dat dat inzicht er is. Het inzicht dat we er nog niet helemaal zijn en we voorzichtig moeten blijven, zeker als je nog niet gevaccineerd bent. Het inzicht dat je nog altijd afstand moet houden en een mondmasker draagt als je op drukke plaatsen komt. Het inzicht om de basismaatregelen niet zomaar los te laten, omdat we nog altijd zoveel mogelijk mensen moeten blijven vaccineren. Ik heb er het volste vertrouwen in dat we ook deze fase tot een goed einde zullen brengen, zodat Europa na deze zomer naar ons zal kijken en over ons parcours zal denken: "Straf hoe die Belgen dat geflikt hebben." Melissa Depraetere is Kamerfractieleider Vooruit.