De Parijse geograaf Christophe Guilluy had het onlangs in een interview met De Standaard over 'bobo's die zich in grote steden verschansen achter een onzichtbare muur van geld'. De Italiaanse schrijver Alessandro Baricco is het helemaal met hem eens. In een opmerkelijk essay over die elites schrijft hij dat zij 'leven in een beschermde habitat die weinig interactie heeft met de andere leden van de mensheid. De wijken waarin ze wonen, de scholen waar ze hun kinderen naartoe sturen, de sporten die ze beoefenen, de reizen die ze maken, de kleren die ze dragen, de restaurants waar ze eten: alles in hun leven maakt deel uit van een afgegrensd gebied van waaruit de geprivilegieerden hun gemeenschap beschermen. Hun kinderen worden in hetzelfde gebied gehouden en het indringen van nieuwe arrivés van beneden af is hoogst onwaarschijnlijk. Vanuit dit elegante natuurreservaat houden ze de wereld in hun greep.'
...