Jean-Marie Dedecker (LDD)
Jean-Marie Dedecker (LDD)
Voorzitter van LDD
Opinie

02/09/18 om 15:07 - Bijgewerkt op 03/09/18 om 09:49

'De illusie van de grenzeloos diverse wereld is voorbij'

Jean-Marie Dedecker laat zijn licht schijnen over de asielproblematiek. 'De dubbelhartige compassie met bootvluchtelingen staat haaks op de clandestiene invoer van IS-terroristen met de veerdienst van de ngo's.'

'De illusie van de grenzeloos diverse wereld is voorbij'

Migranten op het reddingsschip Lifeline © Belga

Vorige donderdag belde er een drietal jonge mannen, naar eigen zeggen Irakezen, bij me aan. Ze vroegen de weg naar Calais. Ik raadde hen aan het kanaal te volgen dat langs mijn woning loopt. Napoleon heeft daarlangs zo'n 200 jaren geleden nog zijn Fort in Oostende bevoorraad vanuit Duinkerke. De drie waren gedropt op de snelwegparking van Westkerke, en na een ommetje bij de politie van Jabbeke konden ze onverrichterzake hun tocht voortzetten.

Delen

De illusie van de grenzeloos diverse wereld is voorbij.

De pakkemannen aan de snelweg hebben het al lang verleerd om de transmigranten te melden aan de Dienst Vreemdelingen Zaken (DVZ). Het is water naar de zee brengen. Met een PV en een boterbriefje worden de gelukzoekers terug de weg opgestuurd. Transmigranten willen geen asiel aanvragen. Ze willen naar Engeland, waar ze kunnen onderduiken in de zwarte economie van de grootstedelijke sweatshops waar je geen identiteitskaart moet hebben. Illegaal verblijf is een strafbaar misdrijf in ons land, maar voor justitieminister Koen Geens (CD&V) is dit geen prioriteit. Integendeel, pappen en nathouden is al jaren het tjevenadagio van onze togadragers in de juridische cenakels. De koe wordt bij de staart gegrepen in plaats van bij de horens.

Iedereen die waarschuwt voor de sociaal-maatschappelijke problemen en voor de veiligheidsrisico's van massamigratie is in de ogen van de linkse Welkomwezens populistisch en xenofoob en moet derhalve bestreden worden. Er zijn nochtans alleen al op het vlak van veiligheid redenen genoeg. Volgens The Heritage Foundation werden er sedert 2014 in Europa 194 islamitische aanslagen gepleegd met 357 doden en 1.684 gewonden tot gevolg. De helft van de slachtoffers, 182 doden en 814 gewonden vielen bij 32 aanslagen (of 16 procent) gepleegd door asielzoekers. De meeste aanslagen gebeurden in Duitsland en van alle nationaliteiten zijn Syriërs er het meest bij betrokken.

De dubbelhartige compassie met bootvluchtelingen staat haaks op de clandestiene invoer van IS-terroristen met de veerdienst van de ngo's. De EU sluit haar grenzen niet, maar haar ogen, en ze koopt wat aflaten om haar geweten te sussen. Na 6 miljard euro aan Erdogan doneert ze nu via het EU Emergency Trust Fund for Africa (EUTF) 4,3 miljard euro aan Afrikaanse satrapen om de exodus stop te zetten. Geld dat steevast op hun bankrekeningen in exotische paradijzen terecht komt, net zoals de meer dan 1.000 miljard euro ontwikkelingshulp die de afgelopen decennia al aan het zwarte continent gegeven werd.

Na de Soedan-rel is Eritrea de nieuwe splijtzwam in de asielproblematiek. De Eritreeërs kan je bijvoorbeeld niet terug sturen. Iedere jongeling moet er drie jaar onder de wapens en wie zonder toestemming het land verlaat wordt bij terugkeer gefusilleerd wegens desertie. De maffia van mensenhandelaars weet dat, en het levert een instroom op van echte en vermeende Eritreeërs. Alle Afrikanen dromen van emigratie naar de vetpotten in het Westen. Een voorbeeld: in 2015 deden 1,7 miljoen Ghanezen een aanvraag voor de US Diversity Lottery. Dat is 6 procent van de bevolking of 10 procent van de Ghanezen tussen 15 en 64 jaar. Wie het lot niet wint probeert het illegaal over zee.

De leugen regeert, in de hand gewerkt door pseudogutmenschen als de marxistische Progress Lawyers evenals Kati Verstrepen van de Liga van de Mensenrechten die in Terzake verklaarde: 'Heel veel transmigranten weten gewoon niet wat hun land van herkomst is en zijn niet uitwijsbaar.' Maar ze weten blijkbaar wel dat ze vervolgd worden, alleen niet in welk land, en als het nodig is weten ze ook niet hoe oud ze zijn. Gespecialiseerde letseladvocaten dienen jaarlijks op industriële schaal honderden verzoekschriften in bij de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen. Een lucratieve cash cow aan 9 pro-Deopunten per verzoekschrift. Aan 75 euro per punt zorgen de zogenaamde mensenrechtentoppers al vlug voor een extra inkomen van een slordige 100.000 euro per jaar, opgehoest door de belastingbetaler.

Dat is nog maar het basisbedrag. Het puntenboek zwelt nog aan als men als pleiter aanwezig is op de zitting of met het indienen van regularisatieaanvragen en meervoudige asielaanvragen voor uitgeprocedeerde asielzoekers - standaardberoepsmogelijkheden die even standaard geweigerd worden. Een festival zonder grenzen. Een al jarenlang uitgeprocedeerde Servische familie met vier kinderen, waarvan de vader veroordeeld is tot 37 maanden gevangenisstraf voor o.a. diefstal met geweld bij nacht met inklimming, werd in afwachting van hun repatriëring ondergebracht in het gesloten centrum 127bis van Steenokkerzeel.

Advocaten, gesteund door allerlei linkse vzw's van de open grenzenpolitiek, zijn er als de kippen bij om een nieuwe procedure op te starten op naam van een zesjarig kind, terwijl er geen bijkomende beschermingsgrond is. De nutteloze maar lucratieve pro-Deocarrousel kan nog even doordraaien, want er zijn nog drie minderjarige bloedjes in het gezin om er de randjes van onze voorbijgestreefde migratiewetgeving mee af te lopen en ... de procedure werkt opschortend.

Delen

Het gaat volgens mij niet meer om recht en rechtvaardigheid, maar om politiek activisme.

Het gaat volgens mij niet meer om recht en rechtvaardigheid, maar om politiek activisme. Vonnissen van sommige activistische rechters bij de Raad voor Vreemdelingen Betwistingen dienen naar mijn mening veeleer een politiek dan een maatschappelijk doel: het gaat erom de Dienst Vreemdelingen Zaken te desavoueren en asielminister Theo Francken (N-VA) te demoniseren en te saboteren. Nog een voorbeeld. De openbare orde handhaven is sedert de politiehervorming een taak van de plaatselijke politiekorpsen. De Brusselse burgemeester Philippe Close (PS) weigert steevast zijn stedelijke politie in te zetten voor de ontruiming van het Maximiliaanpark dat eivol zit van de transmigranten. Niet uit mededogen, maar uit plat politiek opportunisme om de perceptie van chaos te creëren in het huidig asielbeleid. Minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon (N-VA) kan met de federale politie die klus klaren, maar dan ontploft er een politieke splinterbom in ons communautair tochtgat.

'Wer halb Kalkutta aufnimmt, rettet nicht Kalkutta, sondern der wird selbst Kalkutta.' Een wijs man, die Duitse oorlogscorrespondent Peter Scholl-Latour.

Onze partners