Ten eerste is elke vergelijking tussen het Vlaams Belang en de PVDA voor mij lasterlijk en beledigend. Het Vlaams Belang is bij uitstek een democratische partij, die als enige in Vlaanderen bijvoorbeeld pleit voor een rechtstreekse verkiezing van het staatshoofd en voor de invoering van bindende referenda. De PVDA daarentegen heeft het communisme in haar meest totalitaire vorm in haar DNA. Om marketingtechnische redenen wordt het verleden van de partij, wanneer er nog openlijk geflirt werd met totalitaire regimes, vandaag niet meer benadrukt, maar in alle stilte worden contacten met bijzonder onfrisse regimes nog altijd onderhouden.

De bestuursdeelname van PVDA legt de hypocrisie van het cordon sanitaire bloot.

Bart De Wever is boos over de coalitievorming in Zelzate: 'Dit is absoluut het doorbreken van het cordon sanitaire. Als extremisten kunnen besturen, dan kunnen ze overal besturen.' De verontwaardiging van De Wever is gespeeld en hypocriet. Hij idealiseert het cordon sanitaire. Hij stelt het voor als iets wat het nooit geweest is, als een evenwichtig mechanisme dat tegen alle 'extremen' is gericht, zowel op links als op rechts. Dat was uitdrukkelijk nooit de bedoeling. Het cordon is het geesteskind van de activistische journalist Hugo Gijsels en de politicus Jos Geysels, die beide aan de extreme linkerzijde kunnen gesitueerd worden.

Het cordon sanitaire is opgevat om het Vlaams Belang te isoleren en zijn kiezers tot tweederangskiezers te degraderen. Het moest elke kritiek op het open-grenzenbeleid en de massa-immigratie buiten de grenzen van het aanvaardbare plaatsen. Dat was allemaal niet zonder goed begrepen eigenbelang. Door de vernauwing van de democratische ruimte kon de linkerzijde jarenlang ver boven zijn stand leven. De Franstalige partijen vonden het dan weer mooi meegenomen dat de enige Vlaamse onanfhankelijkheidspartij uitgesloten werd.

De hele samenleving heeft geleden onder het cordon sanitaire. De problemen veroorzaakt door de ongecontroleerde massa-immigratie werden onbespreekbaar verklaard, waardoor ze alleen maar omvangrijker werden. Door het cordon médiatique, het niet minder onzalige bijproduct van het cordon sanitaire, werd elke poging tot debat met beton en lood overgoten. Met de nota 'De VRT en de democratische samenleving' verschafte de openbare omroep zichzelf een vrijgeleide om haar decretaal opgelegde objectiviteit en neutraliteit opzij te zetten.

Door het cordon sanitaire tegen elke prijs in stand te willen houden, spreidt De Wever het bedje van links.

Het cordon sanitaire was enkel en alleen tegen het Vlaams Belang opgezet. Het is flauwekul om, zoals De Wever doet, het tegendeel te suggereren. Maar hij zit natuurlijk met een probleem. Met de jaren is hij uitgegroeid tot de belangrijkste enforcer van het cordon sanitaire. Het zijn uitgerekend zijn afdelingen die hier en daar met de idee spelen om coalities met het Vlaams Belang aan te gaan. Wanneer de nationale N-VA-leiding daar lucht van krijgt, worden de grote middelen ingezet. Al te hardnekkige afdelingen krijgen het bezoek van één of andere minister. Wie dan nog niet onder de indruk is, wordt bedreigd met uitsluiting uit de partij.

Net nu De Wever zijn kaderleden en kiezers moet uitleggen waarom hij liever met Groen dan met het Vlaams Belang wil besturen, wordt het voor iedereen nog maar eens duidelijk wat voor een eenzijdig verhaal dat cordon sanitaire is. Een authentieke antidemocratische partij op links krijgt zonder enig probleem bestuursverantwoordelijkheid, terwijl een rechtse vrijheidspartij systematisch uitgesloten wordt. Door het cordon sanitaire tegen elke prijs in stand te willen houden, spreidt De Wever het bedje van links. In plaats van het cordon te willen uitbreiden naar andere partijen, moet De Wever de stekker eruit trekken.

Ten eerste is elke vergelijking tussen het Vlaams Belang en de PVDA voor mij lasterlijk en beledigend. Het Vlaams Belang is bij uitstek een democratische partij, die als enige in Vlaanderen bijvoorbeeld pleit voor een rechtstreekse verkiezing van het staatshoofd en voor de invoering van bindende referenda. De PVDA daarentegen heeft het communisme in haar meest totalitaire vorm in haar DNA. Om marketingtechnische redenen wordt het verleden van de partij, wanneer er nog openlijk geflirt werd met totalitaire regimes, vandaag niet meer benadrukt, maar in alle stilte worden contacten met bijzonder onfrisse regimes nog altijd onderhouden.Bart De Wever is boos over de coalitievorming in Zelzate: 'Dit is absoluut het doorbreken van het cordon sanitaire. Als extremisten kunnen besturen, dan kunnen ze overal besturen.' De verontwaardiging van De Wever is gespeeld en hypocriet. Hij idealiseert het cordon sanitaire. Hij stelt het voor als iets wat het nooit geweest is, als een evenwichtig mechanisme dat tegen alle 'extremen' is gericht, zowel op links als op rechts. Dat was uitdrukkelijk nooit de bedoeling. Het cordon is het geesteskind van de activistische journalist Hugo Gijsels en de politicus Jos Geysels, die beide aan de extreme linkerzijde kunnen gesitueerd worden.Het cordon sanitaire is opgevat om het Vlaams Belang te isoleren en zijn kiezers tot tweederangskiezers te degraderen. Het moest elke kritiek op het open-grenzenbeleid en de massa-immigratie buiten de grenzen van het aanvaardbare plaatsen. Dat was allemaal niet zonder goed begrepen eigenbelang. Door de vernauwing van de democratische ruimte kon de linkerzijde jarenlang ver boven zijn stand leven. De Franstalige partijen vonden het dan weer mooi meegenomen dat de enige Vlaamse onanfhankelijkheidspartij uitgesloten werd.De hele samenleving heeft geleden onder het cordon sanitaire. De problemen veroorzaakt door de ongecontroleerde massa-immigratie werden onbespreekbaar verklaard, waardoor ze alleen maar omvangrijker werden. Door het cordon médiatique, het niet minder onzalige bijproduct van het cordon sanitaire, werd elke poging tot debat met beton en lood overgoten. Met de nota 'De VRT en de democratische samenleving' verschafte de openbare omroep zichzelf een vrijgeleide om haar decretaal opgelegde objectiviteit en neutraliteit opzij te zetten.Het cordon sanitaire was enkel en alleen tegen het Vlaams Belang opgezet. Het is flauwekul om, zoals De Wever doet, het tegendeel te suggereren. Maar hij zit natuurlijk met een probleem. Met de jaren is hij uitgegroeid tot de belangrijkste enforcer van het cordon sanitaire. Het zijn uitgerekend zijn afdelingen die hier en daar met de idee spelen om coalities met het Vlaams Belang aan te gaan. Wanneer de nationale N-VA-leiding daar lucht van krijgt, worden de grote middelen ingezet. Al te hardnekkige afdelingen krijgen het bezoek van één of andere minister. Wie dan nog niet onder de indruk is, wordt bedreigd met uitsluiting uit de partij.Net nu De Wever zijn kaderleden en kiezers moet uitleggen waarom hij liever met Groen dan met het Vlaams Belang wil besturen, wordt het voor iedereen nog maar eens duidelijk wat voor een eenzijdig verhaal dat cordon sanitaire is. Een authentieke antidemocratische partij op links krijgt zonder enig probleem bestuursverantwoordelijkheid, terwijl een rechtse vrijheidspartij systematisch uitgesloten wordt. Door het cordon sanitaire tegen elke prijs in stand te willen houden, spreidt De Wever het bedje van links. In plaats van het cordon te willen uitbreiden naar andere partijen, moet De Wever de stekker eruit trekken.