"We staan nu op een niveau van maatregelen waarmee we verder kunnen, op dat gebied ben ik blij", opent Devroey. "Ik had wel graag nog een omikronschakelaar gezien, waarbij we duidelijk op voorhand weten dat we een versnelling hoger schakelen als we de cijfers zien stijgen. Als we nu weer een stijging zien van de cijfers, betekent dit dat omikron de overhand neemt", vreest hij. Wat de VUB-professor nog enigszins mist, is wat meer visie. Een visie die het land, de economie, de cultuursector of de medische sector kan vooruit helpen. "Eigenlijk moeten we nu toch al een visie hebben hoe we hier de komende maanden en jaren structureel mee omgaan. Iedereen wil dat, zowel de eerstelijnshulp, de cultuursector, de horeca als de evenementensector. Nu moeten ze allemaal nog constant snel schakelen", stelt Devroey. De cultuursector zit met de handen in het haar nu ze weer moeten sluiten en het onbegrip is groot. Devroey kan daar begrip voor opbrengen, want ze leven in grote onzekerheid. "Ik leef met hen mee, net zoals met de mensen die in een ziekenhuis of woonzorgcentrum hard werken. Ze zitten in een situatie dat ze hard willen werken, maar het niet mogen. Ik zou als cultuursector echt aandringen om een houvast te vragen", besluit de professor. (Belga)

"We staan nu op een niveau van maatregelen waarmee we verder kunnen, op dat gebied ben ik blij", opent Devroey. "Ik had wel graag nog een omikronschakelaar gezien, waarbij we duidelijk op voorhand weten dat we een versnelling hoger schakelen als we de cijfers zien stijgen. Als we nu weer een stijging zien van de cijfers, betekent dit dat omikron de overhand neemt", vreest hij. Wat de VUB-professor nog enigszins mist, is wat meer visie. Een visie die het land, de economie, de cultuursector of de medische sector kan vooruit helpen. "Eigenlijk moeten we nu toch al een visie hebben hoe we hier de komende maanden en jaren structureel mee omgaan. Iedereen wil dat, zowel de eerstelijnshulp, de cultuursector, de horeca als de evenementensector. Nu moeten ze allemaal nog constant snel schakelen", stelt Devroey. De cultuursector zit met de handen in het haar nu ze weer moeten sluiten en het onbegrip is groot. Devroey kan daar begrip voor opbrengen, want ze leven in grote onzekerheid. "Ik leef met hen mee, net zoals met de mensen die in een ziekenhuis of woonzorgcentrum hard werken. Ze zitten in een situatie dat ze hard willen werken, maar het niet mogen. Ik zou als cultuursector echt aandringen om een houvast te vragen", besluit de professor. (Belga)