Ouriachi bestempelt, na het eerste blad van het boek via close reading naar de prullenmand te verwijzen, Isiks roman als "een tranentrekkend zieligheidsverhaal dat voortdurend naar het medelijden van de lezer solliciteert". Het zit hem tevens hoog dat een serieuze discrepantie bestaat tussen de ik-verteller, een kind van vijf jaar, en de door hem gebezigde taal, een "ambtenarenproza dat bijna verkruimelt van machteloosheid". Aan de jury vraagt Ouriachi of het "echt te veel is gevraagd om minimale technische kwaliteitscriteria te hanteren bij het toekennen van een prijs". Juryvoorzitter dit jaar was "ex-Libriswinnaar" Abdel Kader Abdolah, een Iraanse Nederlander. Dat verklaart volgens de humeurige blogger een en ander: Abdolah zelf is (ook) een "brokkenpiloot", luidt het. Maar dat Kader Abdolah zoals Ouriachi stelt ooit de Libris heeft gewonnen, klopt niet. Overigens vindt Ouriachi winnaar Isik best een aardige kerel. Maar "aardige mensen schrijven niet altijd aardige boeken", weet hij. (Belga)

Ouriachi bestempelt, na het eerste blad van het boek via close reading naar de prullenmand te verwijzen, Isiks roman als "een tranentrekkend zieligheidsverhaal dat voortdurend naar het medelijden van de lezer solliciteert". Het zit hem tevens hoog dat een serieuze discrepantie bestaat tussen de ik-verteller, een kind van vijf jaar, en de door hem gebezigde taal, een "ambtenarenproza dat bijna verkruimelt van machteloosheid". Aan de jury vraagt Ouriachi of het "echt te veel is gevraagd om minimale technische kwaliteitscriteria te hanteren bij het toekennen van een prijs". Juryvoorzitter dit jaar was "ex-Libriswinnaar" Abdel Kader Abdolah, een Iraanse Nederlander. Dat verklaart volgens de humeurige blogger een en ander: Abdolah zelf is (ook) een "brokkenpiloot", luidt het. Maar dat Kader Abdolah zoals Ouriachi stelt ooit de Libris heeft gewonnen, klopt niet. Overigens vindt Ouriachi winnaar Isik best een aardige kerel. Maar "aardige mensen schrijven niet altijd aardige boeken", weet hij. (Belga)