De eerste Belgische Nobelprijs was de Nobelprijs voor de Vrede in 1904 voor het Instituut voor Internationaal Recht, destijds in Gent gevestigd. Het instituut kreeg de prijs voor zijn bijdrage aan de codificatie van het internationaal recht. Drie Belgen hebben daarna nog de Nobelprijs voor de Vrede gekregen: Auguste Beernaert in 1909, Henri La Fontaine in 1913 en pater Dominique Pire in 1958. In 1911 had de Franstalige schrijver Maurice Maeterlinck uit Gent de Nobelprijs voor literatuur gekregen. De eerste Belg die een Nobelprijs voor geneeskunde won, was Jules Bordet in 1919. Deze microbioloog van de Université Libre de Bruxelles kreeg de prijs voor zijn ontdekkingen op het vlak van de immuniteitsleer. Negentien jaar later, in 1938 kreeg Corneille Jean-François Heymans de Nobelprijs voor geneeskunde. Deze toxicoloog en farmacoloog uit Gent deed ontdekkingen op het vlak van het ademhalingssysteem. In 1974 deelde Christian de Duve de Nobelprijs met Albert Claude, een biochemicus van de universiteit van Luik, en George Emil Palade, een Amerikaanse bioloog van Roemeense origine, voor hun werkzaamheden rond lysosoom en peroxisoom dat tot belangrijke vooruitgang leidde op het vlak van kankerbestrijding. De Belgische scheikundige van Russische oorsprong Ilya Prirogine won de Nobelprijs voor chemie in 1977 voor zijn bijdrage op het vlak van de thermodynamica. (Belga)

De eerste Belgische Nobelprijs was de Nobelprijs voor de Vrede in 1904 voor het Instituut voor Internationaal Recht, destijds in Gent gevestigd. Het instituut kreeg de prijs voor zijn bijdrage aan de codificatie van het internationaal recht. Drie Belgen hebben daarna nog de Nobelprijs voor de Vrede gekregen: Auguste Beernaert in 1909, Henri La Fontaine in 1913 en pater Dominique Pire in 1958. In 1911 had de Franstalige schrijver Maurice Maeterlinck uit Gent de Nobelprijs voor literatuur gekregen. De eerste Belg die een Nobelprijs voor geneeskunde won, was Jules Bordet in 1919. Deze microbioloog van de Université Libre de Bruxelles kreeg de prijs voor zijn ontdekkingen op het vlak van de immuniteitsleer. Negentien jaar later, in 1938 kreeg Corneille Jean-François Heymans de Nobelprijs voor geneeskunde. Deze toxicoloog en farmacoloog uit Gent deed ontdekkingen op het vlak van het ademhalingssysteem. In 1974 deelde Christian de Duve de Nobelprijs met Albert Claude, een biochemicus van de universiteit van Luik, en George Emil Palade, een Amerikaanse bioloog van Roemeense origine, voor hun werkzaamheden rond lysosoom en peroxisoom dat tot belangrijke vooruitgang leidde op het vlak van kankerbestrijding. De Belgische scheikundige van Russische oorsprong Ilya Prirogine won de Nobelprijs voor chemie in 1977 voor zijn bijdrage op het vlak van de thermodynamica. (Belga)