Het was een beklijvend beeld, vorige week in het Europees Parlement. Na zijn interventie tijdens een debat over het Europees-Brits handelsakkoord kreeg Michel Barnier (70) een staande ovatie van de weinige parlementsleden die fysiek aanwezig waren. De lege zaal deed evenwel geen afbreuk aan het respect dat Barnier in Brussel verworven heeft met zijn aangehouden inspanningen om de brexit tot een goed einde te brengen. Zijn persoonlijk relaas van die onderhandelingen heeft de Fransman nu te boek gesteld. Twee akkoorden heeft hij tot stand helpen brengen: het brexit-akkoord over de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de EU en de handels- en samenwerkingsovereenkomst met het VK, die op 1 mei definitief in werking trad. Barnier blijkt een groot respect aan de dag te leggen voor Theresa May, die vanaf 2016 als Brits premier politiek verantwoordelijk werd voor de brexit maar in 2019 ontslag nam. "Een moedige, volhardende vrouw te midden van een resem mannen die veeleer aan zichzelf dan aan de toekomst van hun land denken", schrijft Barnier. Het is weinig verholen kritiek aan het adres van Mays voorganger David Cameron en haar opvolger Boris Johnson, die volgens Barnier "een historische verantwoordelijkheid voor hun land dragen". Opvallende woorden zijn er voor opper-brexiteer Nigel Farage, die "privé even gemoedelijk en zachtaardig (is) als agressief en demagogisch in het openbaar". Scherp is Barnier dan weer voor Martin Selmayr, de kabinetschef van voormalig Commissievoorzitter Jean-Claude Juncker, die ervan verdacht werd belangrijke informatie over de onderhandelingen naar de pers te lekken en achter de rug van Barnier met de Britten te praten. Barnier doet ook een boekje open over de Brusselse diplomatie, waar vriendschappelijke ontmoetingen volgens hem niet kunnen uitsluiten dat er even later een mes in de rug wordt geplant. Interessant zijn Barniers inzichten in wat hij de Britse "rookgordijnen" noemt, zoals een voorstel in de laatste dagen van de onderhandelingen over de visserijsector, maar dat "vol vallen, valse compromissen en stappen achteruit" bleek te zitten. Aan het einde van het boek lanceert Barnier een oproep om de fundamenten van een "nieuwe welvaart" te leggen, "te beginnen bij Frankrijk". Het zou gezien kunnen worden als een eerste opstapje naar een mogelijke kandidatuur om Frans president te worden. Barnier, die lid is van het centrumrechtse Les Républicains, heeft er reeds een lange carrière in de nationale politiek opzitten. Hij diende als minister zowel onder François Mitterand, Jacques Chirac als Nicolas Sarkozy. (Belga)

Het was een beklijvend beeld, vorige week in het Europees Parlement. Na zijn interventie tijdens een debat over het Europees-Brits handelsakkoord kreeg Michel Barnier (70) een staande ovatie van de weinige parlementsleden die fysiek aanwezig waren. De lege zaal deed evenwel geen afbreuk aan het respect dat Barnier in Brussel verworven heeft met zijn aangehouden inspanningen om de brexit tot een goed einde te brengen. Zijn persoonlijk relaas van die onderhandelingen heeft de Fransman nu te boek gesteld. Twee akkoorden heeft hij tot stand helpen brengen: het brexit-akkoord over de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de EU en de handels- en samenwerkingsovereenkomst met het VK, die op 1 mei definitief in werking trad. Barnier blijkt een groot respect aan de dag te leggen voor Theresa May, die vanaf 2016 als Brits premier politiek verantwoordelijk werd voor de brexit maar in 2019 ontslag nam. "Een moedige, volhardende vrouw te midden van een resem mannen die veeleer aan zichzelf dan aan de toekomst van hun land denken", schrijft Barnier. Het is weinig verholen kritiek aan het adres van Mays voorganger David Cameron en haar opvolger Boris Johnson, die volgens Barnier "een historische verantwoordelijkheid voor hun land dragen". Opvallende woorden zijn er voor opper-brexiteer Nigel Farage, die "privé even gemoedelijk en zachtaardig (is) als agressief en demagogisch in het openbaar". Scherp is Barnier dan weer voor Martin Selmayr, de kabinetschef van voormalig Commissievoorzitter Jean-Claude Juncker, die ervan verdacht werd belangrijke informatie over de onderhandelingen naar de pers te lekken en achter de rug van Barnier met de Britten te praten. Barnier doet ook een boekje open over de Brusselse diplomatie, waar vriendschappelijke ontmoetingen volgens hem niet kunnen uitsluiten dat er even later een mes in de rug wordt geplant. Interessant zijn Barniers inzichten in wat hij de Britse "rookgordijnen" noemt, zoals een voorstel in de laatste dagen van de onderhandelingen over de visserijsector, maar dat "vol vallen, valse compromissen en stappen achteruit" bleek te zitten. Aan het einde van het boek lanceert Barnier een oproep om de fundamenten van een "nieuwe welvaart" te leggen, "te beginnen bij Frankrijk". Het zou gezien kunnen worden als een eerste opstapje naar een mogelijke kandidatuur om Frans president te worden. Barnier, die lid is van het centrumrechtse Les Républicains, heeft er reeds een lange carrière in de nationale politiek opzitten. Hij diende als minister zowel onder François Mitterand, Jacques Chirac als Nicolas Sarkozy. (Belga)