Coolsaet riskeerde maximaal twintig jaar cel. Het openbaar ministerie had de vrijspraak gevorderd, maar de rechtbank vond de feiten bewezen.

Meester Christine Mussche, die voor het slachtoffer optrad, reageerde tevreden op de uitspraak. Ze wilde verder geen commentaar kwijt. 'Het vonnis spreekt voor zich.'

Coolsaet gaat in beroep tegen zijn veroordeling. Dat kondigde zijn advocaat Kris Luyckx meteen na de uitspraak aan. 'Het is een dossier met veel believers en non-believers en de rechtbank behoort blijkbaar tot het kamp van de believers. We gaan het nu voorleggen aan het hof van beroep en zien wat zij ervan denken.'

Coolsaet was volgens zijn advocaat verrast door de uitspraak. 'Dit lag inderdaad niet in de lijn van verwachting. De rechtbank baseert zich op de mening van een aantal deskundigen en zegt eigenlijk dat de toegepaste medische behandeling zo ongebruikelijk is dat ze wel een seksuele connotatie moet hebben. Dat vinden wij een vreemde redenering.'

Waarover gaat het?

De nu 29-jarige vrouw, die eind 2015 klacht indiende, liet zich tussen 2006 en 2009 bij Coolsaet behandelen voor klachten in de onderbuik. Tijdens de behandeling gebruikte hij een vibrerend instrument, waarmee hij orgasmes uitlokte bij het toenmalige tienermeisje. Volgens de uroloog vergemakkelijkte de behandeling de opname van een zalf. Volgens het slachtoffer betastte hij ook haar borsten en billen. In juni 2009 zette ze de behandeling stop.

Het slachtoffer had het bijzonder moeilijk met de feiten en schaamde zich. Nadat ze in therapie was gegaan bij een psychiater besloot ze in oktober 2015 om klacht in te dienen voor aanranding van de eerbaarheid en verkrachting. Coolsaet ontkende de aantijgingen met klem.

Vorige week nog schreef Knack dat de advocaten van de vrouw het Antwerpse parket in een brief zwaar onder vuur namen omdat zij vinden dat het parket Coolsaet lijkt te beschermen.

Onderzoek

Tijdens het onderzoek werden twee gerechtsdeskundigen aangesteld, die zich over de medische dossiers bogen. Zij kwamen tot de conclusie dat Coolsaet de aandoening van het slachtoffer nooit op correcte diagnostische wijze heeft kunnen aantonen.

Dat een vibrerend toestel noodzakelijk zou zijn om de absorptie van de crème te verbeteren, vond volgens de deskundigen geen enkele wetenschappelijke ondersteuning en was beslist geen gangbare medische praktijk. Ze vonden het uitermate bedenkelijk en medisch niet verantwoord dat een arts vibraties toepast bij een jong meisje in volle seksuele ontwikkeling.

Coolsaet had het toestel naar eigen zeggen een 35-tal jaar geleden gekocht op een Europees congres. Bij nazicht op het internet vonden de speurders afbeeldingen van gelijkaardige toestellen waarbij vermeld werd dat het om een elektrische vibrator ging. Het toestel werd ook gebruikt in enkele filmpjes op pornowebsites.

Het openbaar ministerie had bij de behandeling van de zaak benadrukt dat de zaak niet draaide rond de vraag of de toegepaste behandeling al dan niet juist was, maar wel of er sprake was van grensoverschrijdend gedrag. En daarvoor zag de procureur onvoldoende bewijs: mogelijk had het slachtoffer spasmen van de bekkenbodemspieren als een orgasme ervaren, ook al was het er geen. Coolsaet beriep zich vooral op zijn eigen deskundigheid om de behandeling te verantwoorden en catalogeerde het slachtoffer als een 'hysterisch meisje'.

De rechtbank vond van enige hysterie bij het slachtoffer geen sprake en zag geen enkele reden om aan haar geloofwaardigheid te twijfelen. De feiten werden bewezen verklaard. Dat de Orde der Artsen hem had vrijgesproken, veranderde het oordeel van de rechtbank niet.

Lees verder onder de foto

Bo Coolsaet en Kris Luyckx © Belga Image

Het strafonderzoek liet volgens de rechters geen enkele twijfel bestaan over het totaal ongebruikelijke karakter van de behandeling. 'Dat deze behandeling bij de patiënte een seksuele prikkeling kon veroorzaken, was bij beklaagde ook gekend, aangezien hij dit zelf publiceerde. Hieruit blijkt onomstotelijk het seksueel karakter van de penetratie en het feit dat beklaagde deze handelingen wetens en willens stelde.'

De rechtbank vond de feiten zeer ernstig. 'Beklaagde heeft op schromelijke wijze zijn positie als arts misbruikt om zijn eigen seksuele lusten te botvieren op een jong meisje in volle seksuele ontwikkeling. Zij stond als jonge patiënte in een totaal ondergeschikte positie tegen de (zelfverklaarde) expert in het vakgebied die bovendien een kennis was van haar ouders.'

De feiten zijn volgens de rechtbank niet alleen schokkend voor het slachtoffer en haar omgeving, maar ook voor de hele samenleving, die op de medische wereld moet kunnen vertrouwen. 'Dergelijke feiten ondermijnen dit vertrouwen op ernstige wijze.'

Verleden

Luyckx had wel begrip voor een aantal elementen in het vonnis, zoals het feit dat Coolsaet misschien te weinig uitleg had gegeven over de mogelijke seksuele prikkelingen die de behandeling teweeg kon brengen.

'Als je nu ergens voor behandeld wordt, krijg je meteen een document onder de neus geduwd waarin alles van naaldje tot draadje wordt uitgelegd, maar tien of vijftien jaar geleden was dat nog niet het geval. De rechtbank heeft met een bril van nu naar feiten van toen gekeken.'

Hij was het ook niet eens met de uitspraak van de rechtbank als zouden de feiten 'schokkend voor de maatschappij' zijn. 'De vertegenwoordigers van die maatschappij, zijnde het openbaar ministerie, zag er geen misdrijf in en had de vrijspraak gevorderd.'