Het startschot van het derde BK ooit in Waregem wordt aan de hippodroom gegeven, de finish ligt aan de Verbindingsweg, in de buurt van het Regenboogstadion. Het parcours is door de organisatoren opgedeeld in drie soorten rondes: bij de mannen volgt er een lange aanloop via de Briek Schotte- en André Defoort-rondes, die telkens vier keer afgelegd worden, alvorens er aan de vier finalerondes van telkens iets meer dan zestien kilometer wordt begonnen. Die finaleronde moet het parcours een stuk lastiger maken, met onderweg de kasseien van Herlegem, de Karmelberg en de Holstraat. Niet verrassend doet de finale zo denken aan Dwars door Vlaanderen. "We stonden voor twee uitdagingen", vertelde parcoursbouwer Guy Delesie. "Waregem moest in de kijker staan en tegelijkertijd moest het parcours selectief genoeg zijn. Aangezien er te weinig natuurlijke hindernissen zijn in Waregem zelf, zijn we deels moeten uitwijken naar Kruisem en Nokere. Het is geen Parijs-Roubaix of Luik-Bastenaken-Luik, maar de kasseistrook van 800 meter, een stuk vals plat, de Holstraat en de Karmelberg (300m aan drie procent stijgingspercentage, maar wel op slechts drie kilometer van de meet) moeten het parcours toch selectief genoeg maken om de beteren vooraan te brengen." De vrouwen werken vier keer de Briek Schotte-ronde van achttien kilometer af om vervolgens de André Defoort-ronde over te slaan en rechtstreeks aan de finaleronde te beginnen, die ze drie keer rijden. De lokale rondes werden vernoemd naar de legendarische Briek Schotte en André Defoort, twee voormalige renners uit de streek. (Belga)

Het startschot van het derde BK ooit in Waregem wordt aan de hippodroom gegeven, de finish ligt aan de Verbindingsweg, in de buurt van het Regenboogstadion. Het parcours is door de organisatoren opgedeeld in drie soorten rondes: bij de mannen volgt er een lange aanloop via de Briek Schotte- en André Defoort-rondes, die telkens vier keer afgelegd worden, alvorens er aan de vier finalerondes van telkens iets meer dan zestien kilometer wordt begonnen. Die finaleronde moet het parcours een stuk lastiger maken, met onderweg de kasseien van Herlegem, de Karmelberg en de Holstraat. Niet verrassend doet de finale zo denken aan Dwars door Vlaanderen. "We stonden voor twee uitdagingen", vertelde parcoursbouwer Guy Delesie. "Waregem moest in de kijker staan en tegelijkertijd moest het parcours selectief genoeg zijn. Aangezien er te weinig natuurlijke hindernissen zijn in Waregem zelf, zijn we deels moeten uitwijken naar Kruisem en Nokere. Het is geen Parijs-Roubaix of Luik-Bastenaken-Luik, maar de kasseistrook van 800 meter, een stuk vals plat, de Holstraat en de Karmelberg (300m aan drie procent stijgingspercentage, maar wel op slechts drie kilometer van de meet) moeten het parcours toch selectief genoeg maken om de beteren vooraan te brengen." De vrouwen werken vier keer de Briek Schotte-ronde van achttien kilometer af om vervolgens de André Defoort-ronde over te slaan en rechtstreeks aan de finaleronde te beginnen, die ze drie keer rijden. De lokale rondes werden vernoemd naar de legendarische Briek Schotte en André Defoort, twee voormalige renners uit de streek. (Belga)