Voor haar doctoraatsonderzoek begeleidde dr. Lousin Moumdjian (UHasselt/UGent) dertig MS-patiënten met motorische en cognitieve beperkingen tijdens revalidatiesessies. "We wilden weten of er een positief effect is op de revalidatie van MS-patiënten wanneer ze synchroniseren op het ritme en de beats van de muziek, en of er een verschil is wanneer patiënten zouden revalideren in stilte of op basis van metronomen", zegt Moumdjian. De deelnemers moesten in vier sessies wandeloefeningen uitvoeren, die afwisselend gebeurden in stilte, op muziek en met gebruik van metronomen die het tempo aangaven. Daarbij werd steeds de vermoeidheid van de deelnemers geanalyseerd en werd er gekeken naar hoe goed de deelnemers konden blijven synchroniseren op het ritme van de muziek en de metronomen. Zowel muziek als metronomen blijkt een beter effect te hebben op de revalidatie dan wanneer deze in stilte gebeurt. De MS-patiënten synchroniseerden tijdens het wandelen wel makkelijker op het ritme van de muziek dan op het ritme van metronomen. Ze konden ook het verhoogde, ritmische tempo van de muziekbeat langer volhouden dan dat van de metronomen. Bij intensievere versnellingen werkten de metronomen dan weer beter om de deelnemers te laten synchroniseren op het ritme. "Deelnemers waren geconcentreerder tijdens de muziektherapie. Achteraf gaven ze ook aan dat de muziek hen meer motiveerde en dat ze zich minder vermoeid voelden", legt Moumdjian uit. "De deelnemers voelden zich achteraf ook op het meest intensieve niveau minder vermoeid wanneer de oefeningen op muziek plaatsvonden. Dat zijn interessante resultaten waar therapeuten zeker verder mee aan de slag kunnen om concrete trainingsprogramma's uit te werken." (Belga)

Voor haar doctoraatsonderzoek begeleidde dr. Lousin Moumdjian (UHasselt/UGent) dertig MS-patiënten met motorische en cognitieve beperkingen tijdens revalidatiesessies. "We wilden weten of er een positief effect is op de revalidatie van MS-patiënten wanneer ze synchroniseren op het ritme en de beats van de muziek, en of er een verschil is wanneer patiënten zouden revalideren in stilte of op basis van metronomen", zegt Moumdjian. De deelnemers moesten in vier sessies wandeloefeningen uitvoeren, die afwisselend gebeurden in stilte, op muziek en met gebruik van metronomen die het tempo aangaven. Daarbij werd steeds de vermoeidheid van de deelnemers geanalyseerd en werd er gekeken naar hoe goed de deelnemers konden blijven synchroniseren op het ritme van de muziek en de metronomen. Zowel muziek als metronomen blijkt een beter effect te hebben op de revalidatie dan wanneer deze in stilte gebeurt. De MS-patiënten synchroniseerden tijdens het wandelen wel makkelijker op het ritme van de muziek dan op het ritme van metronomen. Ze konden ook het verhoogde, ritmische tempo van de muziekbeat langer volhouden dan dat van de metronomen. Bij intensievere versnellingen werkten de metronomen dan weer beter om de deelnemers te laten synchroniseren op het ritme. "Deelnemers waren geconcentreerder tijdens de muziektherapie. Achteraf gaven ze ook aan dat de muziek hen meer motiveerde en dat ze zich minder vermoeid voelden", legt Moumdjian uit. "De deelnemers voelden zich achteraf ook op het meest intensieve niveau minder vermoeid wanneer de oefeningen op muziek plaatsvonden. Dat zijn interessante resultaten waar therapeuten zeker verder mee aan de slag kunnen om concrete trainingsprogramma's uit te werken." (Belga)