Beste Mijnheer Peeters,
...

Beste Mijnheer Peeters,Goede Kris,Het is misschien omdat hij denkt dat u eerder behoefte hebt aan een groot onderhoud, maar ietwat tot mijn verbazing heeft mijn goede collega bij De Morgen, Joël De Ceulaer, u nog geen brief gestuurd. Ik zal het dan maar zelf doen.Deze brief gaat echter evenveel over mijn gevoelens als over de uwe. Een heel jaar heb ik mij met stijgende vertwijfeling afgevraagd wat u precies bezielt. Radeloos werd ik er van. In zulke momenten van opperste nood willen journalisten al eens naar Carl Devos of Dave Sinardet bellen voor enige duiding, maar die moeite heb ik mezelf bespaard. Experten als Dirk De Wachter en Paul Verhaeghe lijken mij in uw geval eigenlijk meer aangewezen. In tegenstelling tot Joël kan ik u dan ook, als mijn schrijven niet helpt, doorverwijzen. Een consult bij de psychoanalyticus zou u wel eens goed kunnen doen.Want weet u zelf waar u mee bezig bent? Het begon allemaal onschuldig. Iedereen was het erover eens dat de regering-Michel de meest logische coalitie was na de verkiezingen van 2014. Alle partijen ter rechterzijde van het centrum schaarden zich achter Charles Michel - weliswaar niet achter u, eveneens kandidaat-premier. Toegegeven, we wisten ook allemaal van in het begin dat uw partij het toch wat lastig zou krijgen. 'In een rechtse regering gedragen alle CD&V'ers zich als ACV'ers', is een oud citaat van Herman Van Rompuy dat in de begindagen van Michel I overal werd geciteerd. Met een verleden bij Unizo was u eigenlijk al bij voorbaat een miscast als zo'n ACV'er. Was het wel zo'n wijs idee om u opnieuw minister te maken? Nog altijd hebben we er het raden naar wat u werkelijk meent en wat u afleest van de debatfiches van uw partij. Geef toe, het was ook wat onnozel dat u al enkele maanden nadat het regeerakkoord was afgeklopt dat nauwgezette compromis weer wilde openbreken met een nieuwe vermogensbelasting. Aan de onderhandelingstafel had u dat niet weten binnen te halen - misschien in ruil voor een decente Arco-regeling -, dat weerhield u er niet van om er opnieuw over te beginnen. Pijnlijk werd het om zien wat u uiteindelijk, na daar drie jaar in samenzang met Eric Van Rompuy over te hebben gezeurd, binnenhaalde. Een effectentaks die in het aller-, allerbeste geval 254 miljoen euro zal opbrengen. Johan Van Overtveldt maakt er geen geheim van dat hij daar niet echt in gelooft. Gaat u daarmee de ACV'ers die niet in de regering zitten overtuigen? Ik denk het niet, meneer Peeters. U weet dat zelf ook maar al te goed.Van kwaad ging het daarom naar erger. Ik heb helaas nog nooit de eer gehad u te mogen interviewen. Er zijn nog steeds hoofdredacteuren die denken dat u interviews geeft zonder iets te zeggen. Toen u minister-president was, klopte dat: u sprak zelfs in een onverstaanbaar, bureaucratisch taaltje dat slechts ter nauwer nood de vergelijking met het Nederlands kon doorstaan. Vandaag is het omgekeerde het geval. Een journalist hoeft maar de naam van een willekeurige N-VA'er op te werpen of u hebt er een meewarig, laatdunkend of zelfs hatelijk citaat voor klaar. Ik ben niet zo van de constructieve journalistiek, maar de gretigheid waarmee sommige van mijn collega's u uw gal laten spuien, heeft iets onkies. Doet u dat voortaan misschien maar bij de psychoanalyticus. Deze week mocht u niettemin in het gezelschap van Humo's Yves Desmet het jaar overlopen. 'Bart De Wever is een paar keer bij mij thuis geweest. We moesten onze labrador telkens in de garage opsluiten', was de voor u gênante kop boven het interview. Het citaat bleek weliswaar door de collega's ietwat uit de context te zijn gerukt. Die honden moesten niet in de garage omdat ze De Wever anders met huid en haar zouden opvreten. Nee, meneer De Wever heeft het eenvoudigweg niet zo op huisdieren begrepen. De enige reden waarom de collega's zelf zo'n kop fabriceerden kan zijn dat de keuze uit aanvalletjes naar N-VA die u werkelijk deed té groot was. Naast De Wever, krijgen Siegfried Bracke, Liesbeth Homans, Peter De Roover, Ben Weyts en Zuhal Demir er evengoed van langs.Ik had niet gedacht dat ik dit ooit zou schrijven over een christendemocratisch politicus, maar u doet me soms wat aan mijn vader denken. 'Ik ben voor alles waar de N-VA tegen is. En omgekeerd', vatte hij onlangs zijn politieke ideologie samen. 'Eender welk onderwerp, noem maar iets', voegde hij er nog aan toe. Ik vrees alleen dat u niet langer over de luciditeit beschikt waarmee mijn vader gelukkig gezegend is. Wat begon als een tragikomedie, is ondertussen een tragedie geworden.Het ergste moet namelijk nog komen. In de Wetstraat bijt u al elke N-VA'er die u passeert de neus af, nu gaat u in Antwerpen een rechtstreeks duel aan met Bart De Wever als burgemeester. En zonder zelfs maar een programma te hebben neergelegd, weten we ondertussen al dat u ook daar geen kans onbenut zal laten om het schepencollege waarvan De Wever de leiding heeft maar waar uw partij nochtans ook in zetelt onderuit te schoffelen. Waarom doet u zichzelf dat aan? In hemelsnaam, waarom? De politieke commentatoren moesten zich behelpen met roddels en achterklap om uw verhuis te begrijpen: het zou een poging zijn van Wouter Beke om u te doen struikelen en zelf de onbetwiste leider te worden. Een andere roddel, die al veel langer meegaat, is dat u uw oog hebt laten vallen op het mandaat van havenschepen. 'Het is burgemeester worden of niets', liet u daarom onlangs optekenen. Aangezien er zelfs meer Antwerpenaren zijn die Tom Meeuws liever als burgemeester van de Scheldestad zien dan u, wordt het daar dus niets voor u. Misschien had u beter eens met Annemie Turtelboom gesproken voor u in de Bollekes vloog Ik wil niet zeggen dat ik u niet begrijp, mijnheer Peeters. De N-VA is een rare partij. Terwijl traditionele partijen zich in slaap laten wiegen eenmaal ze in een regering zijn beland, en liefst in alle stilte compromissen met elkaar sluiten, is de partij van Bart De Wever in campagnemodus blijven staan. Haar parlementsleden en zelfs ministers - om van de staatssecretarissen nog maar te zwijgen - gedragen zich nog steeds alsof ze in de oppositie zitten. Tot overmaat van ramp doet haar dat geen kwaad. In de laatste peiling is de N-VA dubbel zo groot als haar eerste achtervolger - uw partij. Een mens zou voor minder tegen het plafond aanplakken.Ik zou zelfs niet goed weten wat ik u politiek moet aanbevelen. De traditie van open brieven wil dat ik u aanmaan om ontslag te nemen. Ga weg, beste Kris. Verhuis terug naar Puurs. Gooi de sleutels van uw kabinet in de brievenbus en rij naar de Noordkust van Frankrijk. Ga daar eens uitwaaien, en mosselen eten. Het is weinig geweten dat u filosofie hebt gestudeerd, en nog altijd graag de grote filosofen herleest. Misschien kan u daarna essays gaan schrijven voor Knack? Ik wil gerust een goed woordje voor u doen bij de hoofdredactie.Maar dat is geen oplossing voor uw partij. Ook de interviews van Wouter Beke bulken met vaudevilliaanse uithalen naar jullie coalitiepartner. 'Met het aantal economen dat zich in het verleden heeft vergist, kun je aula's vullen. Eén van hen is zelfs minister van Financiën', liet hij zich onlangs in Humo ontvallen. Van zulke kleine venijnigheden druipt de onbeholpen frustratie af: de ene na de andere vernedering hebben jullie te slikken van N-VA, terwijl jullie geen idee hebben hoe daar aan te ontsnappen. 'Op een bepaald ogenblik zal er een slag onder de gordel te veel zijn. Dat kan niet ongestraft blijven duren', zei u zelf in Humo. Werkelijk? Wat zou een N-VA'er nog kunnen zeggen dat CD&V de regering-Michel doet opzeggen? Wie gelooft u nog, mijnheer Peeters? CD&V kan geen kant op.Ik kan het niet mooier maken voor u dan het is. Probeert u vooral van de feestdagen te genieten. Daarna breekt er voor u en uw partij weer een hard en pijnlijk jaar aan.Warme groeten,Peter Casteels.