Wanneer we dokter Vandeputte bellen, is zijn wachtdienst net voorbij. 'Ik zag vandaag vijf patiënten', zegt hij, 'terwijl er op een normale zaterdag vijfentwintig komen. Iedereen denkt dat wij overbevraagd zijn, maar dat is zeker niet zo. De mensen hebben bijna schrik om voor andere klachten naar de dokter te komen. Als het niet heel dringend is, blijven ze thuis. Iedereen zit te wachten op de grote uitbraak van het virus, maar intussen zitten we met onze vingers te draaien of werken we administratieve zaken af. Terwijl de dokters en verpleegkundigen in Italië en Spanje compleet uitgeput en overwerkt zijn. Ze zitten op hun tandvlees en smeken om hulp en beademingstoestellen. En wij doen niets. We kijken machteloos toe hoe duizenden Europeanen en hun gezondheidswerkers aan hun lot overgelaten worden.'
...

Wanneer we dokter Vandeputte bellen, is zijn wachtdienst net voorbij. 'Ik zag vandaag vijf patiënten', zegt hij, 'terwijl er op een normale zaterdag vijfentwintig komen. Iedereen denkt dat wij overbevraagd zijn, maar dat is zeker niet zo. De mensen hebben bijna schrik om voor andere klachten naar de dokter te komen. Als het niet heel dringend is, blijven ze thuis. Iedereen zit te wachten op de grote uitbraak van het virus, maar intussen zitten we met onze vingers te draaien of werken we administratieve zaken af. Terwijl de dokters en verpleegkundigen in Italië en Spanje compleet uitgeput en overwerkt zijn. Ze zitten op hun tandvlees en smeken om hulp en beademingstoestellen. En wij doen niets. We kijken machteloos toe hoe duizenden Europeanen en hun gezondheidswerkers aan hun lot overgelaten worden.'Straks komt de piek er in België aan. We hebben alle middelen en mensen zelf nodig. FRANK VANDEPUTTE: Dat is wat de politiek zegt, maar zover zijn we nog niet. Alleen de zorgkundigen van de woon- en zorgcentra lopen momenteel op de tippen van hun tenen, want bij hen was er al een groot personeelsgebrek. Maar de verpleegkundigen van andere afdelingen zijn quasi werkloos nu. Net als de dokters op specialisten die nog in opleiding zijn. Veel studenten hebben dankzij Erasmus stage gelopen in Spanje of Latijns-Amerika. Ze spreken de taal. Wel, laat hen toch naar ginder trekken. Het is een unieke kans om levens te redden. Vergelijk het met de toestand bij de brandweer voor de brandweerhervorming. Stel dat er vroeger ergens brand uitbrak in een klein dorp en dat de lokale brandweer het niet aankon. Dan riepen ze de hulp in van de grote stad, maar die deden soms niets omdat het niet brandde op hun gebied. Dat was onvoorstelbaar frustrerend. Daarom werd dit ook aangepast en kan dat nu niet meer. Wij moeten nu hetzelfde doen. Dus ook de zieken uit de Elzas of Noord-Brabant opvangen? VANDEPUTTE: Absoluut. Onze woonzorgcentra zijn vandaag wettelijk verplicht om mensen die covid-19 hebben op te nemen, ook al zijn ze coronavrij. We vragen dus grote offers van de bewoners en het personeel, omdat we het virus verplicht in huis halen. Waarom helpen we de Fransen en de Noord-Brabanders dan niet? Na een week onder beademingsapparatuur gaat het al veel beter met veel mensen. Dus we kunnen levens redden. Hetzelfde geldt voor de Italianen of de Spanjaarden: we moeten ons nu voorbereiden om hulp te bieden. Zodra dat we zien dat het mogelijk is, moeten we paraat zijn om in actie te schieten. Daarom moeten we vandaag beginnen met gegevens te verzamelen van zorgverleners die naar het front willen trekken: hen screenen op risico's, hun kennis van het Italiaans of Spaans.... We moet moeten ook contacten leggen met onze ervaringsdeskundigen die goed werk geleverd hebben bij natuurrampen, zoals het Rescue Team van dokter Luc Beaucourt. Het signaal om te vertrekken, moet natuurlijk komen van het regeringscrisisteam. En wat als wij dan straks te weinig personeel of beademingstoestellen hebben? VANDEPUTTE: Dan kunnen we nog altijd zeggen: sorry, we hebben die nu zelf nodig. Maar dan hebben we tenminste gered wie we konden redden. En de expertise die we ginder opdeden, kunnen we hier ook gebruiken. Intussen krijgen Spanje en Italië wel hulp uit China en Cuba. Prachtig dat zij dat wél doen. U ergert zich ook aan het applaus van de bevolking en de witte handdoeken op balkons. VANDEPUTTE: Het is allemaal heel goedbedoeld, maar ook een beetje gênant. Er zijn nog mensen die ons land rechthouden. En intussen sterven er elders in Europa honderden mensen. Dat heldendom slaat nergens op. Als ik binnenkort in Spanje op vakantie ga, zal ik me heel schuldig voelen omdat ik niet meer heb kunnen doen. De leiders van de geallieerde landen hebben ons destijds toch ook niet ons lot overgelaten? Als zij ook zo gereageerd hadden, dan spraken we nu allemaal Duits. Ik denk dat veel dokters en zorgkundigen er zo over denken. Hebben huisdokters dan zo weinig werk dezer dagen? VANDEPUTTE: Voorlopig toch. Op de spoeddiensten hoor ik net hetzelfde: al die mensen met een infarct, waar zijn die ineens? Het is voor iedereen een raadsel waarom we zo weinig mensen zien met een pathologie. We krijgen wel veel mensen binnen met angstsymptomen. Gisteren zeiden ze op tv dat draaierigheid ook een symptoom kan zijn van Covid-19. Dat kan inderdaad, maar dat hoeft natuurlijk niets te betekenen. We moeten ook veel mensen geruststellen.