België is een van de tien landen waar kinderen het het meest van hun jeugd kunnen genieten. Dat blijkt donderdag uit de End of Childhood Index van de ngo Save the Children. Die gaat na in welke landen kinderen het meest en het minst kunnen genieten van hun jeugd.

Save the Children bracht de data samen uit 172 landen. De resultaten zijn te vinden in het rapport "Stolen Childhoods". De index focust op acht indicatoren, zoals kindhuwelijken, tienerzwangerschappen en kinderarbeid, die geneigd zijn een einde te maken aan de kindertijd. Met een tiende plaats scoort ons land goed op de ranking.

Op Zuid-Korea, IJsland en Noorwegen na bestaat de hele top 10 uit de Europese Unie. Noorwegen voert de ranking aan, voor Slovenië en Finland. "België doet het vooral goed op het vlak van toegang tot onderwijs", zegt Karen Mets, woordvoerder van Save the Children. "Slechts een paar landen doen het op dat vlak beter. Kindhuwelijken zijn zeldzaam en tienerzwangerschappen komen vrij weinig voor. Globaal gezien doen we het dus goed. Maar tegelijk loopt een kwart van de kinderen risico op armoede. Het kan dus altijd beter."

Alarmerende cijfers in Afrika

Hoe goed ons land - en bij uitbreiding veel andere EU-landen het doen - hoe alarmerend de cijfers in Afrika zijn. De tien landen waar de kindertijd het meest wordt bedreigd, liggen allemaal in Afrika. Niger doet het het slechtst, nog na Mali en Angola. Uit het rapport blijkt dat minstens 700 miljoen kinderen wereldwijd hun kindertijd voortijdig beëindigd zagen - dat is meer dan twee keer zoveel als alle inwoners van de Verenigde Staten. Daarvan zijn er 28 miljoen ontheemd, of meer dan de inwoners van België en Nederland samen.

"Hoewel de problemen een globale dimensie hebben en ze op termijn een invloed hebben op ons, laten we het na om een globale oplossing te zoeken", zegt Mets. "We blijven te veel onder onze kerktoren zitten. Ons rapport toont aan dat de welvarende landen de middelen hebben. Toch zeggen we te vaak dat we niks kunnen doen. De oorzaken, zoals een gebrek aan investeringen in onderwijs en schrijnende ongelijkheid, zijn in elk geval duidelijk."

België is een van de tien landen waar kinderen het het meest van hun jeugd kunnen genieten. Dat blijkt donderdag uit de End of Childhood Index van de ngo Save the Children. Die gaat na in welke landen kinderen het meest en het minst kunnen genieten van hun jeugd. Save the Children bracht de data samen uit 172 landen. De resultaten zijn te vinden in het rapport "Stolen Childhoods". De index focust op acht indicatoren, zoals kindhuwelijken, tienerzwangerschappen en kinderarbeid, die geneigd zijn een einde te maken aan de kindertijd. Met een tiende plaats scoort ons land goed op de ranking. Op Zuid-Korea, IJsland en Noorwegen na bestaat de hele top 10 uit de Europese Unie. Noorwegen voert de ranking aan, voor Slovenië en Finland. "België doet het vooral goed op het vlak van toegang tot onderwijs", zegt Karen Mets, woordvoerder van Save the Children. "Slechts een paar landen doen het op dat vlak beter. Kindhuwelijken zijn zeldzaam en tienerzwangerschappen komen vrij weinig voor. Globaal gezien doen we het dus goed. Maar tegelijk loopt een kwart van de kinderen risico op armoede. Het kan dus altijd beter." Hoe goed ons land - en bij uitbreiding veel andere EU-landen het doen - hoe alarmerend de cijfers in Afrika zijn. De tien landen waar de kindertijd het meest wordt bedreigd, liggen allemaal in Afrika. Niger doet het het slechtst, nog na Mali en Angola. Uit het rapport blijkt dat minstens 700 miljoen kinderen wereldwijd hun kindertijd voortijdig beëindigd zagen - dat is meer dan twee keer zoveel als alle inwoners van de Verenigde Staten. Daarvan zijn er 28 miljoen ontheemd, of meer dan de inwoners van België en Nederland samen. "Hoewel de problemen een globale dimensie hebben en ze op termijn een invloed hebben op ons, laten we het na om een globale oplossing te zoeken", zegt Mets. "We blijven te veel onder onze kerktoren zitten. Ons rapport toont aan dat de welvarende landen de middelen hebben. Toch zeggen we te vaak dat we niks kunnen doen. De oorzaken, zoals een gebrek aan investeringen in onderwijs en schrijnende ongelijkheid, zijn in elk geval duidelijk."