De audit die de Algemene Inspectie (AIG) in 2006 uitvoerde naar de dienst verwijderingen van de luchthavenpolitie bevat een lijst bezwarende elementen tegen hoofdcommissaris Bruno Franckx, op dit moment adviseur van staatssecretaris Theo Francken (N-VA). Dat blijkt uit nieuwe details uit de audit die dinsdag te lezen staan in weekblad Humo en die ook Belga kon inkijken. Er is onder meer sprake van Congolese vrouwen die "zonder enige nadere controle" België werden binnengelaten.

Drie weken geleden lekte een audit van de AIG uit 2016 uit die een graaicultuur aan het licht bracht bij de dienst, althans bij een deel ervan. Een dag later lekte ook het bestaan van een tweede audit, een uit 2006, die aantoonde dat de problemen al veel langer bestonden. In de nasleep ervan klonk het in verschillende media dat leidinggevenden al die tijd de ogen zouden gesloten hebben. Nieuwe details uit de eerste audit, over de hiërarchische structuur binnen de luchthavenpolitie op Brussels Airport, werpen daar een nieuw licht op. "In de wandelgangen (...) doet sinds jaren het gerucht de ronde dat het niet hoofdcommissaris Bruno Franckx is die de eenheid effectief leidt", klinkt het.

Volgens Humo gaat het om een verwijzing naar wat iedereen op de dienst verwijderingen weet: dat niet Franckx, maar een harde kern syndicalisten er de feitelijke macht in handen had. In de audit staat ook dat verscheidene bronnen de leiding verweten zelf niet correct te handelen.

Het gaat in de eerste plaats om alcoholgebruik tijdens de diensturen. "Bovendien stellen bepaalde personeelsleden zich vragen met betrekking tot bepaalde zendingen uitgevoerd door mensen van het beleid, onder andere met betrekking tot: een op voorhand geboekte safari voor een zending in 2003; het nut van de aanwezigheid van een hoofdcommissaris tijdens een gewone escorte; om welke reden een medewerker van het diensthoofd dit diensthoofd vergezelt op zending, alhoewel de medewerker met verlof was. Deze maakte aldus gebruik van zijn dienstpaspoort, van een gratis verkregen visum en een gratis 'service ticket' van SN Brussels Airlines."

'Voorliefde voor zwart Afrika'

Humo schrijft dat de genoemde hoofdcommissaris Bruno Franckx is en de safari in Kenia plaatsvond. Het weekblad citeert verschillende bronnen, die hem een voorliefde voor zwart Afrika toedichten. Volgens het weekblad fungeerden de escortes als alibi voor exotische feestjes.

De inspecteurs van de AIG zeggen even verderop in de audit dat ze niet weten waar het gerucht met betrekking tot de leiding zijn oorsprong heeft gevonden. "Maar feit is vast te stellen dat er personeelsleden op de luchthaven 'bang' zijn voor bepaalde personen, wat een relatief onbehaaglijk gevoel blijkt te scheppen binnen dit korps. Feit is ook vast te stellen dat er sinds 2002 reeds 3 officieren, onder wie een hoger officier, werden verplaatst of de dienst hebben verlaten. Bepaalde gesprekspartners zijn de mening toegedaan dat deze officieren door het commando van de luchthavenpolitie op Brussels Airport uit het systeem geweerd werden omdat zij enigszins orde op zaken wilden stellen."

De zwaarste aantijging, nog volgens Humo, is een mogelijk geval van mensenhandel. Hierover staat in de audit dat er een verslag werd opgemaakt voor het kabinet van Binnenlandse Zaken over een beveiligde vlucht naar Kinshasa op 18 en 19 mei 2006. "Hierbij werden twee Zaïrese (sic) vrouwen bij de terugvlucht overgevlogen naar België en zonder enige nadere controle ons land binnengelaten. Mogelijks gebeurde deze overbrenging met goedkeuring van de dienst Vreemdelingenzaken en de minister van Defensie (aangezien het een militair vliegtuig betrof). Toch dienden de politiediensten en zeker de leden van het commando van de luchthavenpolitie op Brussels Airport, aanwezig tijdens deze vlucht, de twee Zaïrese (sic) vrouwen te onderwerpen aan de wettelijk voorgeschreven controles."

Nazicht van AIG leert echter dat "geen enkele voorgeschreven controle uitgevoerd werd".

Franckx weigerde commentaar aan Humo. Gery Carpentier, destijds Franckx' rechterhand en nu eveneens actief als adviseur op het kabinet-Francken, deed dat wel. Carpentier ontkent een drankprobleem en zegt nooit iets van exotische feestjes gezien te hebben, en er al zeker niet aan meegedaan te hebben. Hij ontkent ook de medewerker te zijn die het diensthoofd op zending zou vergezeld hebben terwijl hij met verlof was, gebruikmakend van een gratis "service ticket".

Wat het verhaal van de Congolese vrouwen betreft, zegt hij dat het om twee vrouwen ging die op vraag van de topman van de Congolese migratie werden overgebracht met het oog op medische verzorging in België. Volgens hem gebeurde er wel degelijk controle, al kan hij zich de naam niet herinneren van de postoverste in de kantoren van de grenscontrole die de controle uitvoerde. Ook zou toenmalig minister van Defensie André Flahaut toestemming hebben gegeven.

Humo schrijft tot slot dat in de oorspronkelijke versie van de audit ook melding zou zijn gemaakt van inspecteurs die hun voordeel deden met het feit dat ze aan de grens niet werden gecontroleerd. Zo zouden ze handeltjes hebben opgezet in verboden producten als viagra of anabolica. Maar die passage zou uiteindelijk sneuvelen, klinkt het.

De audit die de Algemene Inspectie (AIG) in 2006 uitvoerde naar de dienst verwijderingen van de luchthavenpolitie bevat een lijst bezwarende elementen tegen hoofdcommissaris Bruno Franckx, op dit moment adviseur van staatssecretaris Theo Francken (N-VA). Dat blijkt uit nieuwe details uit de audit die dinsdag te lezen staan in weekblad Humo en die ook Belga kon inkijken. Er is onder meer sprake van Congolese vrouwen die "zonder enige nadere controle" België werden binnengelaten. Drie weken geleden lekte een audit van de AIG uit 2016 uit die een graaicultuur aan het licht bracht bij de dienst, althans bij een deel ervan. Een dag later lekte ook het bestaan van een tweede audit, een uit 2006, die aantoonde dat de problemen al veel langer bestonden. In de nasleep ervan klonk het in verschillende media dat leidinggevenden al die tijd de ogen zouden gesloten hebben. Nieuwe details uit de eerste audit, over de hiërarchische structuur binnen de luchthavenpolitie op Brussels Airport, werpen daar een nieuw licht op. "In de wandelgangen (...) doet sinds jaren het gerucht de ronde dat het niet hoofdcommissaris Bruno Franckx is die de eenheid effectief leidt", klinkt het. Volgens Humo gaat het om een verwijzing naar wat iedereen op de dienst verwijderingen weet: dat niet Franckx, maar een harde kern syndicalisten er de feitelijke macht in handen had. In de audit staat ook dat verscheidene bronnen de leiding verweten zelf niet correct te handelen. Het gaat in de eerste plaats om alcoholgebruik tijdens de diensturen. "Bovendien stellen bepaalde personeelsleden zich vragen met betrekking tot bepaalde zendingen uitgevoerd door mensen van het beleid, onder andere met betrekking tot: een op voorhand geboekte safari voor een zending in 2003; het nut van de aanwezigheid van een hoofdcommissaris tijdens een gewone escorte; om welke reden een medewerker van het diensthoofd dit diensthoofd vergezelt op zending, alhoewel de medewerker met verlof was. Deze maakte aldus gebruik van zijn dienstpaspoort, van een gratis verkregen visum en een gratis 'service ticket' van SN Brussels Airlines." Humo schrijft dat de genoemde hoofdcommissaris Bruno Franckx is en de safari in Kenia plaatsvond. Het weekblad citeert verschillende bronnen, die hem een voorliefde voor zwart Afrika toedichten. Volgens het weekblad fungeerden de escortes als alibi voor exotische feestjes. De inspecteurs van de AIG zeggen even verderop in de audit dat ze niet weten waar het gerucht met betrekking tot de leiding zijn oorsprong heeft gevonden. "Maar feit is vast te stellen dat er personeelsleden op de luchthaven 'bang' zijn voor bepaalde personen, wat een relatief onbehaaglijk gevoel blijkt te scheppen binnen dit korps. Feit is ook vast te stellen dat er sinds 2002 reeds 3 officieren, onder wie een hoger officier, werden verplaatst of de dienst hebben verlaten. Bepaalde gesprekspartners zijn de mening toegedaan dat deze officieren door het commando van de luchthavenpolitie op Brussels Airport uit het systeem geweerd werden omdat zij enigszins orde op zaken wilden stellen." De zwaarste aantijging, nog volgens Humo, is een mogelijk geval van mensenhandel. Hierover staat in de audit dat er een verslag werd opgemaakt voor het kabinet van Binnenlandse Zaken over een beveiligde vlucht naar Kinshasa op 18 en 19 mei 2006. "Hierbij werden twee Zaïrese (sic) vrouwen bij de terugvlucht overgevlogen naar België en zonder enige nadere controle ons land binnengelaten. Mogelijks gebeurde deze overbrenging met goedkeuring van de dienst Vreemdelingenzaken en de minister van Defensie (aangezien het een militair vliegtuig betrof). Toch dienden de politiediensten en zeker de leden van het commando van de luchthavenpolitie op Brussels Airport, aanwezig tijdens deze vlucht, de twee Zaïrese (sic) vrouwen te onderwerpen aan de wettelijk voorgeschreven controles." Nazicht van AIG leert echter dat "geen enkele voorgeschreven controle uitgevoerd werd". Franckx weigerde commentaar aan Humo. Gery Carpentier, destijds Franckx' rechterhand en nu eveneens actief als adviseur op het kabinet-Francken, deed dat wel. Carpentier ontkent een drankprobleem en zegt nooit iets van exotische feestjes gezien te hebben, en er al zeker niet aan meegedaan te hebben. Hij ontkent ook de medewerker te zijn die het diensthoofd op zending zou vergezeld hebben terwijl hij met verlof was, gebruikmakend van een gratis "service ticket". Wat het verhaal van de Congolese vrouwen betreft, zegt hij dat het om twee vrouwen ging die op vraag van de topman van de Congolese migratie werden overgebracht met het oog op medische verzorging in België. Volgens hem gebeurde er wel degelijk controle, al kan hij zich de naam niet herinneren van de postoverste in de kantoren van de grenscontrole die de controle uitvoerde. Ook zou toenmalig minister van Defensie André Flahaut toestemming hebben gegeven. Humo schrijft tot slot dat in de oorspronkelijke versie van de audit ook melding zou zijn gemaakt van inspecteurs die hun voordeel deden met het feit dat ze aan de grens niet werden gecontroleerd. Zo zouden ze handeltjes hebben opgezet in verboden producten als viagra of anabolica. Maar die passage zou uiteindelijk sneuvelen, klinkt het.