Het RIZIV buigt zich momenteel over een aantal nieuwe methoden om ondoelmatige zorgverlening terug te dringen en nodeloze, niet-passende en niet-conforme verzorging aan te pakken. Om ook zijn duit in het zakje te doen, heeft ook het VBS enkele aanbevelingen opgelijst. Eerst en vooral moet de zorgverlening een socialezekerheidsstelsel garanderen dat de gezondheidszorg van alle burgers vergoedt, terwijl de patiënt de mogelijkheid behoudt om te opteren voor zorg die niet door de verplichte verzekering wordt vergoed, maar die dan wel zelf dient te financieren. "Wij moeten de accentuering van een geneeskunde met twee snelheden vermijden en een door de samenleving vastgelegd basisaanbod garanderen", klinkt het. Daarom is het "van essentieel belang" dat de eerstelijnsgeneeskunde opnieuw wordt uitgetekend om zo een holistisch perspectief dicht bij de patiënt te verzekeren. Concreet houdt dat in dat een patiënt ook bij een gynaecoloog of psychiater terecht moet kunnen, zonder daarvoor naar een gespecialiseerd ziekenhuis te moeten trekken. Ziekenhuizen zouden op die manier voorbehouden worden voor uiterst complexe en kostbare competenties, waarbij niet langer alle ziekenhuizen in alle specialisaties zouden moeten voorzien. Bovendien roept het VBS ook op het GMD in handen te geven van de patiënt en het ook toegankelijk te maken voor alle artsen. Ook specialisten moeten over de mogelijkheid beschikken om een GMD aan te maken, zodat er geen nodeloze consultaties bij de huisarts in rekening worden gebracht. Om bovenstaande aanbevelingen in de praktijk te kunnen omzetten, roept het VBS op tot het voorzien van een vergoeding "die volstaat om alle verstrekkingen en alle aanbieders in het zorgtraject adequaat te honoreren en te financieren". "Hoe hoger de competentie, hoe lager de kost voor de Belgische Staat", klinkt het. (Belga)

Het RIZIV buigt zich momenteel over een aantal nieuwe methoden om ondoelmatige zorgverlening terug te dringen en nodeloze, niet-passende en niet-conforme verzorging aan te pakken. Om ook zijn duit in het zakje te doen, heeft ook het VBS enkele aanbevelingen opgelijst. Eerst en vooral moet de zorgverlening een socialezekerheidsstelsel garanderen dat de gezondheidszorg van alle burgers vergoedt, terwijl de patiënt de mogelijkheid behoudt om te opteren voor zorg die niet door de verplichte verzekering wordt vergoed, maar die dan wel zelf dient te financieren. "Wij moeten de accentuering van een geneeskunde met twee snelheden vermijden en een door de samenleving vastgelegd basisaanbod garanderen", klinkt het. Daarom is het "van essentieel belang" dat de eerstelijnsgeneeskunde opnieuw wordt uitgetekend om zo een holistisch perspectief dicht bij de patiënt te verzekeren. Concreet houdt dat in dat een patiënt ook bij een gynaecoloog of psychiater terecht moet kunnen, zonder daarvoor naar een gespecialiseerd ziekenhuis te moeten trekken. Ziekenhuizen zouden op die manier voorbehouden worden voor uiterst complexe en kostbare competenties, waarbij niet langer alle ziekenhuizen in alle specialisaties zouden moeten voorzien. Bovendien roept het VBS ook op het GMD in handen te geven van de patiënt en het ook toegankelijk te maken voor alle artsen. Ook specialisten moeten over de mogelijkheid beschikken om een GMD aan te maken, zodat er geen nodeloze consultaties bij de huisarts in rekening worden gebracht. Om bovenstaande aanbevelingen in de praktijk te kunnen omzetten, roept het VBS op tot het voorzien van een vergoeding "die volstaat om alle verstrekkingen en alle aanbieders in het zorgtraject adequaat te honoreren en te financieren". "Hoe hoger de competentie, hoe lager de kost voor de Belgische Staat", klinkt het. (Belga)