13 januari 2018
...

U was destijds geschokt door de negatieve commentaren. Hoe gaat het nu? Angeline Flor Pua: Na een paar dagen ging de storm gelukkig al liggen. Het raakte me zo hard omdat ik nooit eerder in mijn leven met discriminatie te maken had gehad. Niet op straat, niet op school, nergens. En dan dit. Maar ik heb het vrij snel naast me neergelegd, inmiddels kan ik het goed relativeren. Het zijn maar meningen en we leven tenslotte in een vrij land. Als je mensen confronteert met hun discriminerende uitspraken, zeggen ze vaak dat ze het niet zo grof bedoelden, dat het maar een grapje was. Dat geloof ik niet. Iedereen die zoiets zegt, weet heel goed hoe kwetsend het is. Stel jezelf of je kind in de plaats en je begrijpt wat het doet. Maar goed, ik beschouw het als een levenservaring waar ik sterker uit gekomen ben. Het heeft me extra gemotiveerd om te tonen wat ik kan. Als mens, als student (pilotenopleiding, nvdr) en als Miss België. Tijdens de verkiezing van Miss World (op 8 december, nvdr) zal ik het er ook over hebben. Ik denk niet in rassen, ik beschouw mensen als individuen. Waarom hebt u niet gereageerd op de negatieve reacties? Pua: Unia, het Interfederaal Gelijkekansencentrum, stelde voor om een klacht in te dienen, maar dat wilde ik niet. Waarom zou ik die mensen aandacht geven? Dat is toch net wat ze willen? Nee, dan zijn er zoveel anderen in wie ik wel tijd en energie wil steken. Mensen die het nodig hebben, zoals de kinderen in Cambodja. Er kwamen dit jaar meerdere racistische incidenten in het nieuws. Denkt u dat discriminatie en racisme toenemen of is het gewoon zichtbaarder geworden door de sociale media? Pua: Ik denk dat de zichtbaarheid door de sociale media inderdaad een grote rol speelt, dat het niet per se erger is geworden. Tegelijk vind ik het ongelofelijk dat het nog zo vaak voorkomt. Ik had verwacht dat we stilaan wijzer zouden worden, maar blijkbaar is dat ijdele hoop. Hebben campagnes tegen discriminatie zin? Pua: Het zit hem in de eerste plaats in de opvoeding, het begint bij de ouders. Als die het slechte voorbeeld geven, is het een taak van het onderwijs om jongeren bewust te maken van hoe het beter kan. Ik geloof ook in campagnes, ik probeer zelf mijn steentje bij te dragen, al is het maar klein. In mijn promotiefilmpje voor Miss World noem ik het een troef dat België een land is met veel verschillende culturen en achtergronden. Intussen bent u geslaagd voor de pilotenopleiding. Wat nu? Solliciteren? Pua: Dat is de bedoeling. Ik heb veel geld, tijd en energie in mijn studie gestopt, en ook mijn ouders hebben financieel heel wat bijgedragen. Nu ik afgestudeerd ben, weet ik het zeker: dit is wat ik wil. Ik heb doorgezet en het is gelukt. Van de dertien studenten zijn er acht overgebleven. Ik ben trouwens het enige meisje in de groep. Dat maakt op zich helemaal niets uit, maar het is wel leuk om te vermelden, toch?