Zes renners tekenden voor de vroege vlucht tussen Camaiore en Chiusdino: Simon Pellaud (Androni), Marcus Burghardt (BORA), Vincenzo Albanese, John Archibald (beide Kometa), Simone Velasco (Gazprom) en onze landgenoot Pieter Vanspeybrouck (Intermarché-Wanty Gobert). Het zestal verzamelde een bonus van ruim vijf minuten op het peloton waar Jumbo-Visma voor leider Wout van Aert controleerde. Met de lastige finale in het verschiet begon het peloton zich te organiseren en werden de kopmannen in stelling gebracht voor de laatste 50 km met daarin heel wat pittige heuveltjes. De voorsprong van de vluchters smolt als sneeuw voor de zon, in het peloton moest Peter Sagan al vroeg lossen, zijn coronabesmetting laat zich duidelijk nog voelen. Op 35 km van het eind was het verhaal uit voor de vluchters, Ineos mende het peloton bergop en dat bleek het sein voor een aanval van Egan Bernal net voor de top. In de afdaling kreeg hij Kasper Asgreen en Jasper De Buyst met zich mee. 20 seconden, meer kregen de vluchters niet van het peloton waar een tegenaanval werd opgezet met zeven renners, onder hen ook Tim Wellens. Die aanval reikte niet ver, een poging van Simon Yates had meer succes. Zij kwamen bij de leiders, maar er volgde finaal dan toch een hergroepering op 31 km. Yates, eindwinnaar vorig jaar, wilde duidelijk meer en lanceerde meteen daarna een nieuwe aanval op één van de vele niet gecategoriseerde klimmetjes. Hij kreeg deze keer Almeida, Landa en Sivakov met zich mee. Dit kwartet draaide goed rond en telde op een bepaald moment 40 seconden bonus op het peloton van leider Van Aert die niet veel mannetjes meer in steun had, maar in het slot wel de steun zou krijgen van UAE Team Emirates voor Pogacar. Aan de voet van de slotklim, 7 km lang, telden de vier vluchters nog 28 tellen bonus. Zou het volstaan of niet? Neen, want Yates en co werden gegrepen op 1,1 km, enkel Almeida bood nog weerstand en begon aan een lange sprint bergop. In het peloton was het Geraint Thomas die op zoek ging naar de Portugees en alles op een lint trok. Hij kreeg Alaphilippe in zijn wiel, die op zijn beurt geschaduwd werd door Van Aert. Toen de finish in zicht was en Almeida helemaal leek stil te vallen, zette ploegmaat en wereldkampioen Alaphilippe zijn aanval in. Voor Van Aert ging het net iets te snel, Mathieu van der Poel moest zijn sprint van te ver aanzetten en strandde op een tweede plek, Van Aert finishte als derde en blijf leider met vier seconden voorsprong op Alaphilippe. (Belga)

Zes renners tekenden voor de vroege vlucht tussen Camaiore en Chiusdino: Simon Pellaud (Androni), Marcus Burghardt (BORA), Vincenzo Albanese, John Archibald (beide Kometa), Simone Velasco (Gazprom) en onze landgenoot Pieter Vanspeybrouck (Intermarché-Wanty Gobert). Het zestal verzamelde een bonus van ruim vijf minuten op het peloton waar Jumbo-Visma voor leider Wout van Aert controleerde. Met de lastige finale in het verschiet begon het peloton zich te organiseren en werden de kopmannen in stelling gebracht voor de laatste 50 km met daarin heel wat pittige heuveltjes. De voorsprong van de vluchters smolt als sneeuw voor de zon, in het peloton moest Peter Sagan al vroeg lossen, zijn coronabesmetting laat zich duidelijk nog voelen. Op 35 km van het eind was het verhaal uit voor de vluchters, Ineos mende het peloton bergop en dat bleek het sein voor een aanval van Egan Bernal net voor de top. In de afdaling kreeg hij Kasper Asgreen en Jasper De Buyst met zich mee. 20 seconden, meer kregen de vluchters niet van het peloton waar een tegenaanval werd opgezet met zeven renners, onder hen ook Tim Wellens. Die aanval reikte niet ver, een poging van Simon Yates had meer succes. Zij kwamen bij de leiders, maar er volgde finaal dan toch een hergroepering op 31 km. Yates, eindwinnaar vorig jaar, wilde duidelijk meer en lanceerde meteen daarna een nieuwe aanval op één van de vele niet gecategoriseerde klimmetjes. Hij kreeg deze keer Almeida, Landa en Sivakov met zich mee. Dit kwartet draaide goed rond en telde op een bepaald moment 40 seconden bonus op het peloton van leider Van Aert die niet veel mannetjes meer in steun had, maar in het slot wel de steun zou krijgen van UAE Team Emirates voor Pogacar. Aan de voet van de slotklim, 7 km lang, telden de vier vluchters nog 28 tellen bonus. Zou het volstaan of niet? Neen, want Yates en co werden gegrepen op 1,1 km, enkel Almeida bood nog weerstand en begon aan een lange sprint bergop. In het peloton was het Geraint Thomas die op zoek ging naar de Portugees en alles op een lint trok. Hij kreeg Alaphilippe in zijn wiel, die op zijn beurt geschaduwd werd door Van Aert. Toen de finish in zicht was en Almeida helemaal leek stil te vallen, zette ploegmaat en wereldkampioen Alaphilippe zijn aanval in. Voor Van Aert ging het net iets te snel, Mathieu van der Poel moest zijn sprint van te ver aanzetten en strandde op een tweede plek, Van Aert finishte als derde en blijf leider met vier seconden voorsprong op Alaphilippe. (Belga)