The House of Our Fathers / Mothers of Inventions is een 'durational performance' van acht uur, lees ik op jullie website. Wat moet ik me daarbij voorstellen?
...

The House of Our Fathers / Mothers of Inventions is een 'durational performance' van acht uur, lees ik op jullie website. Wat moet ik me daarbij voorstellen? Romy Louise Lauwers: We spelen in een installatie die voortbouwt op de installatie The House of Our Fathers die mijn vader (Jan Lauwers, nvdr) tien jaar geleden in Mannheim heeft gebouwd. Sindsdien reist die installatie de wereld rond en transformeert per speellocatie. Ze bestaat onder meer uit kisten waarin kunstwerken getransporteerd worden, aquariums van plexiglas waar een mens in past, sokkels en een installatie met porseleinen objecten - van blaadjes tot kopjes - van mijn mama (Grace Ellen Barkey, nvdr). Ook mijn vaders letterinstallatie Art Is Entertainment is erin verwerkt.Het geheel is haast een kasteel. Daarin bewegen twintig performers, op veilige afstand van elkaar. We zijn levende beelden die dansen, zingen en soms praten. Viviane De Muynck, bijvoorbeeld, zal verhalen vertellen.We maken ook, zoals altijd bij Needcompany, live muziek. Het wordt een coronaproof feestje, in een ruige hangar waar telkens 65 toeschouwers door kunnen wandelen tussen vier uur 's middags en middernacht. Een kasteelfeestje om wat te vieren? Lauwers: De vrijheid! Na maanden waarin we amper mensen of kunst mochten zien, willen we die vrijheid vieren. Bovendien is een gevoel van totale vrijheid het ultieme spelersgevoel. Het is bijna meditatie. In deze installatie krijg je acht uur om dat gevoel te zoeken. Dat zoeken naar vrijheid is de enige regieaanwijzing die mijn vader ons geeft. We zeilen daarbij op elkaars energie én die van het publiek. Elke avond wordt een verrassing. Heerlijk! We kruipen in de aquariums of op de sokkels. We zoeken samen naar traagheid, stilte, uitputting of horror. Ik bivakkeer in een donker horrorhoekje.De afgelopen maanden had ik een gelukkige baby op schoot. Dat is zalig. Maar de goesting om eens uit de bol te gaan, groeide. Ik heb zó veel zin om te spelen. In Al het goede - de voorstelling waar Needcompany tot midden maart mee reisde - maakte ik schilderijtjes. Misschien doe ik dat nu ook. Alles kan, dat geldt evengoed voor het publiek. Wil iemand ons aanspreken? Probeer maar! (lacht)Met welk inzicht verlaat een toeschouwer het kasteel? Lauwers: Het inzicht dat de regieaanwijzing van mijn vader een levensadvies is. Regels zijn belangrijk. Maar soms moet je ze, net als evidenties en gecultiveerde waarheden, ter discussie stellen. Je moet af en toe proberen om alles zo veel mogelijk te vergeten. Even terug 'baby' worden. De Black Lives Matter-beweging, bijvoorbeeld, eist eigenlijk exact hetzelfde: verlaat het geijkte denken en neem de vrijheid om alles te herdenken. Vanuit die drive spelen, zingen, schilderen en dansen we als vaders en moeders in The House Of Our Fathers / Mothers Of Inventions.