Kunt u even uitleggen wat Grondwerk precies inhoudt?
...

Kunt u even uitleggen wat Grondwerk precies inhoudt? Barbara Claes: Grondwerk is een driedaags evenement in een kunstencentrum - in dit geval KAAP te Brugge - dat Lucinda Ra letterlijk een lap grond biedt waarop wij - theatermakers Simon Allemeersch, Stefanie Claes en ikzelf, fotograaf Maarten De Vrieze en jazzmuzikanten Jeroen Van Herzeele en Giovanni Barcella - ons werk tonen. We tonen geen afgewerkte voorstellingen maar try-outs en experimenten. Een ticket kost 250 gram voedsel. Het hart van het gebeuren is een grote tafel, ontworpen door Sofie Van der Linden. Aan die tafel bereidt danseres Sara Sampelayo een maaltijd met het voedsel dat het publiek meebrengt. Per editie ( Grondwerk vond voor het eerst plaats in september 2017 in Vooruit te Gent, nvdr) trachten we een andere dialoog met het publiek te voeren. U maakt ook een stuk over Jordy Brouillard, de negentienjarige jongen die in augustus 2016 dood aangetroffen werd in een tentje in het Gentse recreatiepark Blaarmeersen. Claes: In februari 2018, tijdens de editie in Kortrijk, vroegen we aan de toeschouwers om een brief te schrijven aan Jordy, nadat ze de try-out van Jordy hadden gezien. We vertellen het artikel dat De Standaard-journaliste Eline Bergmans op 2 september 2016 publiceerde. Daarin reconstrueert zij Jordy's laatste levensjaar. Ik vertel dit met actrice en zangeres Kaat Arnaert en beeldend kunstenaar Philippe Flachet. We willen niet zomaar een zielig verhaal navertellen. Tijdens de verschillende edities van Grondwerk zocht en zoek ik naar een juiste vorm om, volgend seizoen, het verhaal van Jordy te brengen. Welke vorm wordt het? Claes: Ik denk aan een tocht van, bijvoorbeeld, Blaarmeersen naar het Vlaams Parlement. Die tocht kan langs de plekken passeren waar Jordy verbleef. Wij denken graag 'in tochten', ja. Soms passeert er over het podium een stoet van acteurs en poppen, zoals in Het fantastische leven van de Heilige Sint-Christoffel zoals samengevat in twaalf taferelen en drie liederen (2014). In 2017 lieten we het publiek in stoet door het dorp Zwankendamme trekken. Daar maakten we met alle bewoners Akaaremoertoe Bahikoeroe, een fictief gezinsdrama dat zich langs verschillende haltes in het dorp afspeelde. Door van Jordy een tocht te maken, willen we opnieuw aandacht opeisen voor zijn verhaal. Het toont wat er gebeurt als je geen gezin of andere plek hebt waar je kunt thuiskomen. Het is een taak van kunstenaars om zulke urgente verhalen, met veel verbeelding en zonder te oordelen, weer in de actualiteit te brengen. Wat heeft Lucinda Ra toch met tochten? Claes: We maken het publiek graag deel van een voorstelling en we zijn ook als collectief steeds op tocht. We vestigen ons telkens op plekken die dichtbij maar toch onbekend zijn. Zoals een woontoren in Gent waar we Rabot (2014) creëerden, een dorp als Zwankendamme of Fioretti, een Gents centrum voor kinderpsychiatrie waar we Het Fioretti Project (2015) maakten. We werken er telkens samen met de lokale bevolking. Dat is minder saai dan in je eentje repeteren. Het is haast een statement in een tijd waarin Groot-Brittannië zelfs een minister van Eenzaamheid benoemt. Ook daarom werken we aan een tocht over en voor Jordy, die stierf aan het alleen-zijn. Een tocht die we met ons publiek overdenken tijdens Grondwerk.