Het aantal interlandelijke adopties gaat al jaren in dalende lijn. In 2012 werden in Vlaanderen nog 122 kinderen vanuit het buitenland geadopteerd. Ook toen al was er sprake van een dalende trend. Na 2012 - het jaar waarin het parlement een nieuw decreet op interlandelijke adoptie goedkeurde - ging het aantal interlandelijke adopties nog verder naar beneden. Vanaf 2013 waren het er nooit meer dan een zeventigtal en in 2018 is er sprake van amper 32 interlandelijke adopties, een historisch laag cijfer. De 32 interlandelijk geadopteerde kinderen in 2018 zijn afkomstig uit twaalf verschillende landen (Bulgarije, Burkina Faso, China, Filipijnen, Haïti, India, Kazachstan, Portugal, Thailand, Verenigde Staten, Vietnam, Zuid-Afrika). Er gebeurden niet alleen veel minder adopties in 2018, ook een aantal kanalen bleven inactief of werden volledig stopgezet. Vanuit Chili, Ethiopië, Guinee en Polen werden in 2017 nog wel kinderen geadopteerd, maar in 2018 niet meer. "Het aantal interlandelijke adopties is de afgelopen jaren wereldwijd sterk gedaald en dat zal de komende jaren wellicht niet opnieuw spectaculair toenemen", zegt CD&V-parlementslid Katrien Schryvers. Volgens haar zijn er verschillende oorzaken voor de terugval. Zo wordt er onder ander meer ingezet op opvang in de herkomstlanden. "Het aantal kinderen dat geadopteerd wordt vanuit eenzelfde kanaal is ook heel beperkt. Er worden wel nieuwe kanalen onderzocht, maar dat vraagt veel expertise en tijd. Daarom is het aangewezen dat de drie adoptiediensten die in Vlaanderen actief zijn hun werking beter op elkaar afstemmen en onderzoeken hoe een nauwe samenwerking gerealiseerd kan worden. Alleen zo kan de noodzakelijke deskundigheid behouden blijven." (Belga)

Het aantal interlandelijke adopties gaat al jaren in dalende lijn. In 2012 werden in Vlaanderen nog 122 kinderen vanuit het buitenland geadopteerd. Ook toen al was er sprake van een dalende trend. Na 2012 - het jaar waarin het parlement een nieuw decreet op interlandelijke adoptie goedkeurde - ging het aantal interlandelijke adopties nog verder naar beneden. Vanaf 2013 waren het er nooit meer dan een zeventigtal en in 2018 is er sprake van amper 32 interlandelijke adopties, een historisch laag cijfer. De 32 interlandelijk geadopteerde kinderen in 2018 zijn afkomstig uit twaalf verschillende landen (Bulgarije, Burkina Faso, China, Filipijnen, Haïti, India, Kazachstan, Portugal, Thailand, Verenigde Staten, Vietnam, Zuid-Afrika). Er gebeurden niet alleen veel minder adopties in 2018, ook een aantal kanalen bleven inactief of werden volledig stopgezet. Vanuit Chili, Ethiopië, Guinee en Polen werden in 2017 nog wel kinderen geadopteerd, maar in 2018 niet meer. "Het aantal interlandelijke adopties is de afgelopen jaren wereldwijd sterk gedaald en dat zal de komende jaren wellicht niet opnieuw spectaculair toenemen", zegt CD&V-parlementslid Katrien Schryvers. Volgens haar zijn er verschillende oorzaken voor de terugval. Zo wordt er onder ander meer ingezet op opvang in de herkomstlanden. "Het aantal kinderen dat geadopteerd wordt vanuit eenzelfde kanaal is ook heel beperkt. Er worden wel nieuwe kanalen onderzocht, maar dat vraagt veel expertise en tijd. Daarom is het aangewezen dat de drie adoptiediensten die in Vlaanderen actief zijn hun werking beter op elkaar afstemmen en onderzoeken hoe een nauwe samenwerking gerealiseerd kan worden. Alleen zo kan de noodzakelijke deskundigheid behouden blijven." (Belga)