De politie arresteerde Kharkhach en zijn echtgenote in januari 2017 in Laken. Een onderzoeksrechter stelde beiden in verdenking, al liet hij de vrouw snel vrij onder voorwaarden. Over hun religieuze overtuiging en radicalisering ondervraagt het speciale hof van assisen de veertien beschuldigden in deze fase nog niet. Die aspecten komen pas in januari aan bod, in maart wordt hun psychologische en psychiatrische evaluatie besproken. Vrijdag werd Kharkhach door de voorzitter van het hof, Jean-Louis Périès, en verschillende advocaten aan de tand gevoeld over zijn leven voor de aanslagen. Kharkhach groeide op in Marokko, waar hij als jongeman computers repareerde en verkocht. Hij kwam naar België voor de liefde, maar dat huwelijk draaide op niks uit. Na die relatiebreuk voelde hij zich naar eigen zeggen verloren: hij was dakloos en te beschaamd om terug te keren naar Marokko. Toen ontmoette hij zijn echtgenote en begon zijn nieuw leven, vertelde hij aan het hof. In de daaropvolgende jaren hield hij er verschillende jobs op na, de ene al wat wettiger dan de andere, gaf hij toe. Hij worstelde toen al met depressies, die hij achtbanen noemde. Na een tijdje verving hij zijn medicatie door alcohol en sigaretten. Hij vroeg zijn vrouw om "een kleine pauze", die uiteindelijk vijf jaar duurde. Zijn hechtenis bracht hen echter dichter bij elkaar. "Onze band is sterker dan voorheen", zei Kharkhach. Hij hoopte de gevangenis snel te kunnen verlaten, hij was ervan overtuigd dat hij maar "een schijnrol" speelde in de zaak, berichtte Sophie Parmentier, de aanwezige verslaggever van de omroep France Inter, vanuit de rechtszaal. Tijdens de getuigenissen van de burgerlijke partijen sprak hij al zijn medeleven voor de slachtoffers uit. "Die getuigenissen zijn hartverscheurend. Ze laten mijn hart bloeden", zei hij toen. "Ik wil verduidelijken dat ik tegen deze ideologie ben, ik ben geen terrorist." In de gevangenis krijgt Kharkhach naar eigen zeggen amper bezoek van zijn familie. "Ik neem het hen niet kwalijk", zei hij. Terrorisme jaagt mensen meer schrik aan "dan het coronavirus, dan aids", zei hij nog volgens Parmentier van France Inter. (Belga)

De politie arresteerde Kharkhach en zijn echtgenote in januari 2017 in Laken. Een onderzoeksrechter stelde beiden in verdenking, al liet hij de vrouw snel vrij onder voorwaarden. Over hun religieuze overtuiging en radicalisering ondervraagt het speciale hof van assisen de veertien beschuldigden in deze fase nog niet. Die aspecten komen pas in januari aan bod, in maart wordt hun psychologische en psychiatrische evaluatie besproken. Vrijdag werd Kharkhach door de voorzitter van het hof, Jean-Louis Périès, en verschillende advocaten aan de tand gevoeld over zijn leven voor de aanslagen. Kharkhach groeide op in Marokko, waar hij als jongeman computers repareerde en verkocht. Hij kwam naar België voor de liefde, maar dat huwelijk draaide op niks uit. Na die relatiebreuk voelde hij zich naar eigen zeggen verloren: hij was dakloos en te beschaamd om terug te keren naar Marokko. Toen ontmoette hij zijn echtgenote en begon zijn nieuw leven, vertelde hij aan het hof. In de daaropvolgende jaren hield hij er verschillende jobs op na, de ene al wat wettiger dan de andere, gaf hij toe. Hij worstelde toen al met depressies, die hij achtbanen noemde. Na een tijdje verving hij zijn medicatie door alcohol en sigaretten. Hij vroeg zijn vrouw om "een kleine pauze", die uiteindelijk vijf jaar duurde. Zijn hechtenis bracht hen echter dichter bij elkaar. "Onze band is sterker dan voorheen", zei Kharkhach. Hij hoopte de gevangenis snel te kunnen verlaten, hij was ervan overtuigd dat hij maar "een schijnrol" speelde in de zaak, berichtte Sophie Parmentier, de aanwezige verslaggever van de omroep France Inter, vanuit de rechtszaal. Tijdens de getuigenissen van de burgerlijke partijen sprak hij al zijn medeleven voor de slachtoffers uit. "Die getuigenissen zijn hartverscheurend. Ze laten mijn hart bloeden", zei hij toen. "Ik wil verduidelijken dat ik tegen deze ideologie ben, ik ben geen terrorist." In de gevangenis krijgt Kharkhach naar eigen zeggen amper bezoek van zijn familie. "Ik neem het hen niet kwalijk", zei hij. Terrorisme jaagt mensen meer schrik aan "dan het coronavirus, dan aids", zei hij nog volgens Parmentier van France Inter. (Belga)