Ons land telt zo'n 415.000 lang­durig zieken. De ziekte- en invaliditeitsuitkeringen lopen op tot ruim 8 miljard euro. Om die kosten te drukken, besliste de regering-Michel in 2016 om de re-integratie aan te zwengelen. Na bijna drie jaar zijn er amper officiële cijfers over wat er met langdurig zieken gebeurt. Het Riziv houdt bij hoeveel mensen langer dan één jaar thuis zitten, maar geen enkele instantie meet wat er gebeurt met zieken nadat een arbeidsarts zich heeft uitgesproken over hun gezondheidstoestand, zegt Herman Fonck, hoofd Onderneming bij het ACV. De vakbond rekende uit dat in 2017, 2018 en de eerste helft van dit jaar minstens 52.293 mensen in een re-integratietraject zijn gestapt. 67 procent van hen werd alsnog ontslagen. Een vijfde keert met succes terug op de werkvloer en van ongeveer 11 procent kennen we het resultaat niet, zegt het ACV, dat concludeert dat het systeem van re-integratie zijn doel mist. "Zo'n re-integratietraject is vooral een ontslagmachine, terwijl het net het omgekeerde doel had", zegt Fonck. Soms komt zo'n ontslag er op vraag van de werknemer, soms is er binnen het bedrijf geen aangepast werk mogelijk waardoor ontslag de enige optie is. "Maar evenzeer maakt de werkgever er misbruik van", aldus nog Fonck. (Belga)