De feiten op een rijtje. In 2010 legt de Chinese miljardair Li Shufu, de sterke man achter de Chinese autobouwer Geely, in Detroit 1,5 miljard dollar op tafel bij Ford Motor Company en wordt daarmee de nieuwe eigenaar van Volvo Cars. In 1999 had de Amerikaanse constructeur nog 6,4 miljard dollar betaald voor het Zweedse automerk. De deal is illustratief voor de rampzalige gang van zaken bij Ford.
...

De feiten op een rijtje. In 2010 legt de Chinese miljardair Li Shufu, de sterke man achter de Chinese autobouwer Geely, in Detroit 1,5 miljard dollar op tafel bij Ford Motor Company en wordt daarmee de nieuwe eigenaar van Volvo Cars. In 1999 had de Amerikaanse constructeur nog 6,4 miljard dollar betaald voor het Zweedse automerk. De deal is illustratief voor de rampzalige gang van zaken bij Ford.De nieuwe eigenaar weet waar hij naartoe wil en stelt een verdubbeling van de verkoop tegen 2020 in het vooruitzicht - van 400.000 naar 800.000 auto's. De bedoeling is om van Volvo opnieuw een belangrijke speler in het premiumsegment te maken. In China beschikt de Zweedse autobouwer over een ijzersterk imago en dat biedt perspectief. Een internationaal en ervaren managementteam krijgt carte blanche, onder wie de Belg Alain Visser die als lid van de 8-koppige directieraad verantwoordelijk wordt voor sales & marketing. 'Geely is een ambitieus en kapitaalkrachtig bedrijf mét ervaring in de automobielsector. De eigenaar heeft ons een concrete doelstelling meegegeven en daar houdt zijn inbreng op. De operationele leiding berust in handen van de directie in Göteborg, waar ook het ontwikkelingscentrum is gevestigd.' 'In mijn perceptie werk ik voor een Zweeds bedrijf. Alle beslissingen op het vlak van product en productie worden genomen in functie van de behoeften en objectieven van Volvo. Vermits wij ook in China willen groeien, ligt het voor de hand dat wij daar produceren - om te kunnen concurreren tegen de Duitse merken. Dat verklaart waarom wij in Chengdu en Daqing nieuwe fabrieken hebben gebouwd. Die zijn er dus niet gekomen ter vervanging van Gent of Göteborg.' Dat de directie in Göteborg lang heeft gewacht om het licht op groen te zetten voor Gent heeft te maken met de filosofie van het bedrijf. Visser : 'Door een model pas in een laat stadium aan een fabriek toe te wijzen, houden we de druk op de ketel. Die manier van werken houdt iedereen bij de les en levert resultaten op.' Om tegen 2020 zo'n 800.000 auto's te kunnen bouwen, heeft Volvo ook nog een fabriek in de Verenigde Staten in gebruik genomen. De Europese productie wordt verdeeld tussen twee sites waarbij de V40 en de XC40 zijn toegewezen aan Gent en de XC 60 en XC 90 aan Torslanda. Voor Gent wordt gemikt op 225.000 à 250.000 wagens per jaar, wat werkzekerheid betekent voor 5.000 mannen en vrouwen. Volvo-baas Hakan Samuelsson sluit overigens niet uit dat vanaf 2019 nog andere modellen in Gent van de band zullen lopen. Fabrieksdirecteur Erik Van Landeghem houdt in dit verband rekening met een hybrideversie van de 40-reeks of een elektrisch aangedreven variante. De nieuwe investeringen van 200 miljoen in een nieuwe lasfabriek en de uitbreiding van het logistiek centrum (15.000 m2) in het Gentse havengebied komen boven op de jaarlijkse investeringen van 50 miljoen in de assemblagefabriek. Hakan Samuelsson verantwoordt de investering door te verwijzen naar het belang van de Europese markt voor de Volvo-verkoop. 'Europa is en blijft onze belangrijkste afzetmarkt en dat geldt ook voor België, dat de voorbije vijftig jaar is uitgegroeid tot een thuismarkt voor Volvo. In het voordeel van Gent spelen ook de hoge kwaliteit van onze wagens en de flexibele arbeidsorganisatie.'"Vorig jaar hebben we beslist om niet meer deel te nemen aan de internationale autosalons, op uitzondering van Genève, Detroit en Shanghai. Voor Brussel waren toen de engagementen al in een te ver gevorderd stadium om nog ongedaan te kunnen maken. Gezien het specifiek karakter van de Belgische markt maken we misschien een uitzondering voor het autosalon van Brussel." Niet langer dan één jaar geleden stelden we hier de vraag... gaat Volvo Gent de weg op van Ford Genk? Een antwoord heeft lang zich laten wachten, en gelukkig overtreft het de stoutste verwachtingen. De bijkomende investeringen garanderen immers werkzekerheid tot 2024-2025. De noodzakelijke ombouw van de fabriek voor de opvolgers van de huidige 40-reeks - én voor mogelijke andere modellen op basis van het nieuwe platform - zal tijdelijk zorgen voor ongemak op de werkvloer. Terwijl de nieuwe fabriek wordt opgebouwd, zal de bestaande productie geleidelijk worden afgebouwd, in parallelle circuits. Of dat tijdelijke economische werkloosheid zal veroorzaken, is nog onduidelijk. Veel zal afhangen van het succes van de 40-reeks op de Europese markten op dat moment. En van de sympathie van de Belgische klant voor made in Gent. Misschien kunnen de openbare besturen het goede voorbeeld geven.