Voor de Servische minderheid in Kosovo hebben de lokale parlementsverkiezingen in feite niet eens plaatsgevonden.

Waarom gaan stemmen? Die etnisch-Albanese kliek in Pristina roept binnenkort toch de onafhankelijkheid uit – en ze zou een Servische deelname aan de verkiezingen nog als bewijs van vredevolle coëxistentie durven aanvoeren. Nee, dan gingen de ontgoochelde Serviërs in de separatistische provincie Kosovo nog liever bidden, in een van de Servisch-orthodoxe kerken die hen nog resten na de etnisch-Albanese moord- en vernielingscampagne een half jaar geleden. Of ze bleven gewoon thuis, enigszins gelaten – of doodsbang om door hun dorpsgenoten weggehoond te worden als collaborateurs.

Slotsom was alleszins dat vorige zaterdag slechts een 600-tal, of minder dan één op de honderd stemgerechtigde Serviërs, aan de verkiezingen voor het Kosovaarse parlement deelnam. De aangekondigde boycot, die gesteund werd door het grootste deel van het politieke en religieuze establishment in Servië, was dus een groot succes. Slechts dankzij een wettelijke garantie – en dus veeleer ondanks zichzelf – beschikt de Servische minderheid de komende vier jaar toch nog over tien volksvertegenwoordigers in het Kosovaarse parlement.

Aan etnisch-Albanese kant werd wel gestemd, zonder enig incident bovendien. Winnaar werd de LDK, de partij van de huidige Kosovaarse president Ibrahim Rugova. Volgens voorlopige resultaten zou zijn partij 47 procent van de stemmen hebben behaald, goed voor ongeveer 50 van de 120 zetels. De PDK van de vroegere rebellenleider Hashim Thaci zou met 27 procent op de tweede plaats geëindigd zijn. De AAK, die andere partij van oorlogsveteranen, strandde rond de 8 procent. Kranteneigenaar Veton Surroi, verraste door als nieuwkomer meteen zo’n 6 procent van de kiezers te overtuigen.

Kosovo behoort staatkundig nog tot Servië en Montenegro, maar wordt al vijf jaar bestuurd door de Verenigde Naties, hoewel die gaandeweg al heel wat bevoegdheden hebben overgedragen aan de Kosovaren. Onderhandelingen over een definitief statuut starten volgend jaar. Die gesprekken succesvol afronden, is meteen de grootste – en tevens een historische – opdracht voor de nog te vormen regering. Voor de etnisch-Albanezen, die in Kosovo de overgrote meerderheid van de bevolking uitmaken, is een eigen staat de enige aanvaardbare uitkomst. De Serviërs van hun kant hebben echter bijzonder weinig zin om daaraan mee te werken – die boodschap wisten ze vorige week alleszins nog eens heel duidelijk over te brengen.

G.M.

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.

Partner Content