Op een avond in februari kwam Henry Behr tot het besluit dat het leven eigenlijk wel de moeite waard was. Die nacht stond zijn hart stil…

“Ik ben aan de andere kant geweest, ” mijmert Henry Behr, gepensioneerd technicus micro-biologie. Hij denkt terug aan zijn hartstilstand en infarct. Henry Behr is nu 69 jaar en gezond. In zijn vrije tijd geeft hij aïkido-lessen in Brussel. “Eigenlijk heb ik nooit problemen gehad met mijn gezondheid. Tot ik merkte dat ik makkelijk buiten adem raakte. Omdat mijn vader en mijn tante ooit last hebben gehad van een longemfyseem ben ik vrij snel naar mijn huisarts gegaan. Die vond niets bijzonders maar maakte zich wel een beetje zorgen over mijn hoge bloeddruk. Hij verwees mij door naar een cardioloog, die echter ook niets speciaals vond. “

“Dus was ik gerustgesteld en genoot ik van de mooiste donderdag van mijn leven. Ik bleef die avond rustig thuis voor de televisie wat zappen – geef toe, niet bepaald een inspannende bezigheid. Tot ongeveer half twaalf. Ik lag amper een tiental minuten in mijn bed toen het begon. Een doffe en toch intense pijn, ik had het gevoel dat ik niet meer kon ademen, het was alsof alles in mijn borstkas werd samengewrongen. Ik vroeg aan mijn vrouw de dokter te bellen, maar zij kon hem niet bereiken. Uiteindelijk kreeg ze een andere dokter aan de lijn, één van mijn leerlingen uit de aïkido-kursus. Die kwam onmiddellijk, onderzocht mij en diende mij Trinitrine toe. “

“Maar zij wilde toch dat ik me voor observatie in een ziekenhuis liet opnemen, en dus belde zij de dienst 100. Op dat moment voelde ik me beter. Ik weet nog dat ik amper twee minuten na de oproep de ambulance van de brandweer de parking hoorde opdraaien, en ik heb ook nog de deurbel gehoord. En dan… ‘Ik zie niets meer, ‘ kon ik nog net uitbrengen. Hartstilstand. ” Zonder een moment te verliezen begon de dokter met beademing en hartmassage. De brandweermannen en even later ook de dokters van de ondertussen gearriveerde urgentie-ambulance voerden een defibrillatie uit. En het hart van Henry Behr klopte weer…

De reanimatie heeft ongeveer een uur geduurd. Daarna werd Henry Behr, half bij bewustzijn, naar het hospitaal gevoerd. Uit het hartonderzoek bleek dat verscheidene aders dichtgeslibd waren en er werd een by-pass operatie uitgevoerd. Een maand later was hij terug thuis.

“Onze grootste vergissing was dat wij de 100 niet onmiddellijk hebben gebeld, ” beseffen Henry Behr en zijn echtgenote nu. “Gelukkig is de dokter onmiddellijk gekomen, want anders… “

“Ik heb veel geluk gehad, ” glimlacht Henry. “Ik ben in de best mogelijke omstandigheden gestorven om het te kunnen overleven ! “

M.R.

WARREN HARDING. De Amerikaanse president Warren Harding leed aan een kombinatie van hoge bloeddruk en arteriosclerose. Hij stierf in 1923, op zijn 58ste, aan een hersenbloeding en een hartinfarct. Toen had hij amper twee jaar van zijn ambtstermijn uitgedaan.

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.

Partner Content