Piet Piryns
Piet Piryns Piet Piryns is redacteur bij Knack.

De socialistische kandidaat-kandidaten voor de Franse presidentsverkiezingen kunnen elkaars bloed wel drinken.

Hij is erin geluisd. Dat gelooft blijkbaar nog altijd zestig procent van de Fransen. Een van de populaire complottheorieën die op het internet circuleren over wat Dominique Strauss-Kahn in New York ‘is overkomen’ steunt op het nummer van zijn hotelsuite: 2806. Want 2806 staat eigenlijk voor 28/06 – 28 juni, de uiterste datum waarop DSK zich in de race voor het Franse presidentschap had kunnen storten. Dat kan geen toeval zijn.

Deze week is het dan zover: aanstaande dinsdag moeten alle kandidaten voor de voorverkiezingen die de Franse Parti Socialiste in oktober organiseert, zich hebben gemeld. DSK zal daar om de bekende redenen niet bij zijn. En daardoor ligt de race weer helemaal open. Helemaal uit het niets is intussen François Hollande in de peilingen komen bovendrijven. Dat is mede te danken aan een grondige restyling – een drastische vermageringskuur, een kleurspoeling en een nieuwe bril waar duidelijk over is nagedacht. Hollande, die van 1997 tot 2008 als eerste secretaris van de PS de reputatie had van een wat saaie apparatsjik, presenteert zich nu als ‘het serieus alternatief’ voor losbollen als Nicolas Sarkozy of Dominique Strauss-Kahn. Hij kreeg vorige week steun uit een wel zeer onverwachte hoek, toen Jacques Chirac zich liet ontvallen dat hij wel eens op Hollande zou kunnen stemmen. En dat leidde dan weer tot speculaties dat de hoogbejaarde oud-president ze niet langer allemaal op een rijtje heeft.

Hollande zal het niet alleen moeten opnemen tegen Ségolène Royal, die op een herkansing hoopt voor haar nederlaag in de presidentsverkiezingen van 2007, maar allicht ook tegen de huidige partijleider van de PS Martine Aubry – burgemeester van Rijsel en dochter van de voormalige Europese Commissievoorzitter Jacques Delors. Aubry houdt de spanning erin: ze zal haar eventuele kandidatuur pas op het allerlaatste moment bekendmaken. Tussen de politieke programma’s van de drie kandidaat-kandidaten zijn zelfs met een vergrootglas niet meer dan marginale verschillen te ontdekken, maar het is een publiek geheim dat ze een bloedhekel aan elkaar hebben. Voor de voormalige echtelieden Hollande en Royal hoeft daar geen tekeningetje bij. Ook tussen Royal en Aubry komt het nooit meer goed, sinds Royal in 2008 de verkiezingen voor het partijleiderschap op het nippertje verloor van Aubry – ze betwistte zelfs de resultaten van de stemming. En Aubry verwijt haar voorganger Hollande dan weer dat de partij die ze erfde ‘een volslagen puinhoop’ was. Het adagium geldt kennelijk nog altijd: ook het persoonlijke is politiek.

Piet Piryns

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.

Partner Content