Het laatste woord

Vlaamse geschiedenis/ 1

Stop de discussie over de leerrijke brochure 50 jaar Vlaams Parlement. Alle artikels zijn geschreven door neutrale academici en bekende historici. Alleen één politica werd als inleiding geïnterviewd. Ook bekende en minder bekende historische en bijna vergeten figuren kregen een foto, ook veroordeelden, figuren met een strafblad. Ik veronderstel dat ook deze selectie door historici werd gemaakt. Eén anekdote: werd Cyrille Verschaeve vergeten?

Lionel Vandenberghe

Vlaamse geschiedenis/ 2

Ik heb met aandacht het artikel ‘Was de collaboratie een mislukt emancipatorisch project?’ ( Knack nr. 3) gelezen. Walter Pauli stelt onder andere de vraag: ‘Is er, in de Vlaamse context, niet te weinig aandacht voor de Vlaamse vleugel van de christendemocratie?’ Het antwoord is ‘ja’. Pauli verwijst naar de rol van Gaston Eyskens, bij de eerste staatshervorming van 1970, gevolgd door de oprichting van de Cultuurraad van de Nederlandse Cultuurgemeenschap. Maar, zo staat te lezen in het nawoord van Eyskens’ biografie: ‘Het flamingantisme van Gaston Eyskens in de jaren dertig was antifranskiljons, maar niet anti-Waals en zeker niet anti-Belgisch. Veertig jaar later, bij de grondwetsherziening van 1970, zocht hij naar een voor Vlamingen en Franstaligen aanvaardbaar compromis.’ De huidige politieke flaminganten zijn meestal wel extreem anti-Belgische Vlaams-nationalisten. Hier primeert niet het zwarte antidemocratische gedachtegoed van De Clercqs collaboratie, wel het beginsel van ‘de taal is het volk’: het taalnationalisme. Wat wel gemakkelijk gebruikt kan worden voor allerlei excessen. Door van de taalgrens een exclusieve beleidsgrens te maken, zijn we de verkeerde weg opgegaan. Taal en cultuur worden door de beleidsdragers misbruikt als een politiek instrument. De echte bevrijding van ‘Vlaanderen’ komt er pas als we ons kunnen bevrijden van het enge Vlaams-nationalisme.

Chris Debruyne,

Westerlo

Ouderenzorg

Jaren geleden hebben verpleegkundigen uit Oekraïne het plan opgevat om Nederlands te leren en naar Vlaanderen te komen. Vreemdelingenzaken heeft dat tegengehouden (‘Indiase verpleegkundigen veroveren Vlaamse woonzorgcentra’, Knack nr. 4). Hoeveel beter zou het voor ons niet zijn geweest als er toen een stroom Oekraïense verpleegkundigen op gang was gekomen! Ik heb geen enkele voorkeur en ik heb zeker niets tegen Indiërs, maar we zouden veel geld en miserie uitgespaard hebben. Ik heb het zelf meegemaakt hoe een meisje uit Lviv (West-Oekraïne) dat in Vlaanderen wilde komen studeren eerst een proef moest afleggen om te bewijzen dat ze verstandig genoeg was, zich moest inschrijven voor een cursus Nederlands, en dan terug moest naar haar land om daar een lijvig dossier samen te stellen om het nodige visum te verkrijgen. Toen ik samen met haar vader (een Grieks-roomse priester) het volledig volgens de voorschriften samengestelde dossier binnenbracht bij de ambassade, wist de ambassadeur al te zeggen dat het toch niet aangenomen zou worden. En Vreemdelingenzaken zei inderdaad ‘njet’. Is dat niet erger dan de maffia?

Het laatste woord

Luc Pauwels

Coronavaccin

Dank aan Knack om het verschil te duiden tussen de rabiate antivaxers en de zogenaamde vaccintwijfelaars (‘Hoe onderscheid je vaccintwijfelaars van antivaxers’, Knack nr. 2). Er lijkt me nog een derde groep te zijn, die vragen heeft bij de maatschappelijke druk om dat spuitje toch maar te laten zetten, en bij het nut van algemene vaccinatie. De kern van de zaak blijft dat de risicogroepen beschermd en dus gevaccineerd moeten worden. Niemand die daar tegen kan zijn of zou mogen zijn. Maar een ‘jong’ persoon met een gezond immuunsysteem heeft nauwelijks iets te vrezen van dit virus, en de helft beseft zelfs niet eens dat ze besmet zijn (geweest). Al mag je zoiets niet meer zeggen tegenwoordig of je wordt meteen bestempeld als een corona-ontkenner. We moeten ook gewoon vergeten dat we definitief verlost kunnen zijn van dit virus, gezien de mutatiesnelheid ervan – net zomin als we dat moeten denken van andere coronavirussen of influenzavirussen. De focus moet opnieuw liggen op de hoofdreden waarom dit land, en bij uitbreiding de halve wereld, al bijna een jaar in semipermanente lockdown verkeert: om onze gezondheidszorg niet te laten instorten.

Davy Geysens, Gent

Onderwijs

Hoe sluiten we over enkele maanden dit verschrikkelijke schooljaar af (‘Dit mag écht geen verloren schooljaar worden’, Knack nr. 4)? Zal men maar het best erg genereus delibereren? Wordt volgend schooljaar dan niet opnieuw een verschrikkelijk jaar voor leraren en minder sterke leerlingen? Wordt een verloren jaar dan niet een aaneenschakeling van moeilijke jaren, met ontmoedigde kinderen, waarvan de toekomst ernstig gehypothekeerd is? Leerkrachten zullen weinig tijd hebben voor sterke leerlingen, en dus worden ook zij zwaar getroffen. Is het dan niet beter om kinderen constructief de kans te bieden om dit jaar over te doen? En laten wij die keuze niet het best aan de ouders? Hopelijk wordt dit idee meegenomen in de uiterst zware deliberaties die de politiek en de schooldirecties nog te wachten staan.

Tony Nelissen, Heusden

Correctie

In ‘Vrijheid van meningsuiting kan niet werken als er geen duidelijke grenzen zijn’ (Knack nr. 3) op pagina 32 is een fout geslopen. Daar staat generaal Claus von Stauffenberg. Dat moet kolonel Von Stauffenberg zijn. Onze excuses.

De redactie

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.

Partner Content