Na elf uur ’s avonds verwacht ik van niemand telefoon, tenzij van mijn wisselagent met de waarschuwing dat ik mijn Mickey Mouse-aandelen desnoods tegen de papierwaarde moet verkopen.

Enigszins verbaasd nam ik de hoorn van het rinkelend toestel op. In plaats van jobstijdingen te brengen over dalende dollars en barstende banken, vroeg iemand aan het andere eind van de lijn :

“Gar-t-ghy zelf koh-ken ? “

“Wablieft ? ” vroeg ik, van mijn stuk gebracht.

“Gar-t ghy zelf koh-ken ? ” klonk het opnieuw.

“Waarom zou ik me in het holst van de nacht voor de vuren werpen, beste man, bent u misschien iemand van Dimarso, waarde, waarom anders deze dolzinnige vraag ? “

“Oohm-dat ghy dan deze stoh-f kuunt ghe broiken, pittig om zo een taal te leren vin je niet ? ” lachte Guido.

“Toch alweer geen taalboekje voor doe-het-zelvers ? ” snikte ik.

“Joe kraai ? ” zei hij onvermurwbaar in het Engels voortgaand “wer are iu heurt, wer is zhe peen ? “

“Aai haf ee hedheek and ioe are ee peen in de ja hoe is de juiste gekuiste uitdrukking ook weer ? ” zei ik.

“Waarachtig man, dit is een pracht van een kneuterboekje, ” zei hij nadrukkelijk. “Het bevat de hoogst noodzakelijke zinnen voor mensen die als wrakhout op de Engelse stranden geworpen worden, niet ongelijk aan de ongelukkigen der charterreizen dezer dagen en die zich dan als doofstommen een weg en terug naar de soevenirwinkels moeten banen. Je kan om de waarheid te zeggen niet zonder dit volumetje overleven althans als je niet zinnens bent zoals een van die wolfskinderen op handen en voeten door bos en hei te koersen, grollend en knorrend op zoek naar wortelen en knollen. “

“Inderdaad tegen zo’n bestaan is er veel in te brengen, tenzij men natuurlijk zo nu en dan op een truffel stoot, ” mijmerde ik.

“Een magere troost, kerel, ” zei hij. “Ik heb hier geen statistieken bij de hand maar de verhouding knollen/truffels, voor dieren die dit voedsel op prijs stellen, moet ontstellend klein zijn wat de zwarte parels van de Perigord aangaat. “

“En toch, en toch, ” antwoordde ik. “Wie zal er het geluksgevoel van een everzwijn meten dat pakweg om de twee dagen een truffel oogst ? ” Ik wilde me niet zomaar gewonnen geven.

“Heb je al eens bedacht hoeveel snuitwerk zo’n beest verricht om aan een schamel ontbijt te komen, ” hield hij vol. “Terwijl door het uitspreken van de magische formule ik wil an troefel koo-hpen deze geheimzinnige aardwratten u tegemoet huppelen. “

“Tot groote peen in oew phorte fuilhe, ” wees ik hem op die realiteit.

“Een waar woord, maar wij dwalen af, zo heb ik althans de indruk, ” zei hij. “Volgens mij ligt er een schitterende toekomst voor zulke boekjes open. Op deze wijze kan je in de tijd dat je je eksemplaar open krijgt van Zulus tot Tamils spreken. Ik vind dat je daar een stukje moet aan wijden. “

“Geen sprake van, ” zei ik kordaat. “Ik heb net een stuk afgeleverd over een van je leer-het-op-je-eigen-boekjes”.

“Een zeer verdienstelijk boekje, ” zei hij gepikeerd. “In hoeveel handleidingen kun je vandaag de dag leren schermen in het Italiaans ? Avanzi ! Fermo il corpo, la punta dalla spada dirimpetto alla spalla touché. “

“Ik scherm zelfs niet in het Nederlands, ” zei ik. “Daarbij heb ik schrik van mijn eigen floret en voel me bovendien achter dat gazen schermmasker als een vlieg die naar de wereld kijkt vanachter een vliegenhor. “

“Als je er een artikel aan wijdt, mag je drie wensen doen, ” zei hij plots.

“Drie wensen ? ” schrok ik. “Drie wensen ? Ben je onderwijl in Repelsteeltje veranderd of hoor ik niet goed ? “

“Jaa zakeer ghy hoord zaar ghut. Dree wanzen, ” klonk het.

Van vrienden moet men veel verdragen, ik zal maar meespelen, dacht ik, want de man is vasthoudend als een pitbull-terrier die het been van een postbode beet heeft.

“A, ” zei ik, “dat de raklahma van de radio vahrdwijhnt ! “

“B, dat ik aan medijum zjaw vynden dy Maxwell eut de andere warald kan locken ohm mijn 200.000 frank tarugh the gaawen. “

“C, dat ghy neet meer zo leet zauw ballen. “

“Afgesproken, ” zei hij opgelucht. “De eerste twee, dat kan wat tijd vragen, de derde is zo goed als in het valies. Je hebt dus twee wensen te goed. “

“Laat ons dan alvast met de laatste wens een zowel goede als snelle start nemen, ” zei ik, “ghooden naght. “

“Ghood naait, ” was het antwoord.

Het was nu de hoogste tijd voor een dubbele naaitkap.

Gommaar Timmermans

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.

Partner Content