‘Ik heb me zelden zo nuttig gevoeld in de partij’, zegt Kamervoorzitter Herman De Croo na de rampzalige opiniepeilingen.

‘In De Stemmenkampioen van Het Laatste Nieuws zijn de VLD-militanten sterker vertegenwoordigd dan in klassieke opiniepeilingen. En die gewone militant is onbetwistbaar misnoegd en bezorgd.

De partij moet stoppen met bekvechten. Mijn vader zei altijd: je kunt niemand vragen om voor jou te stemmen, als je niet eensgezind naar buiten treedt.

Begin juli begint mijn tweejaarlijkse “tussencampagne”, met een honderdtal affiches. De bijbehorende slogan is positief van toon en zal verwijzen naar de onzekerheid waarmee mensen door de globalisering van de economie worden geconfronteerd.

Toch geloof ik dat de huidige economische crisis de laatste reddingsboei is voor de VLD. Het lijkt tegenstrijdig, maar met het land in een diepe economische malaise krijgt Guy Verhofstadt de kans om zich als premier te bewijzen. Lukt het hem, dan is dat het begin van de wederopstandig van de VLD. Voorwaarde is dat de VLD ook eens nee durft te zeggen tegen de PS en de SP.A.

Verder moeten we ophouden met fantasietjes als adoptierecht voor homofielen, anders gezegd, we moeten het wezenlijke van het overbodige scheiden.

Uit De Stemmenkampioen blijkt ook dat al wie een rechtser beleid wil naar de CD&V overloopt. Maar CD&V zwijgt in alle talen. Zijn enige politieke argument is “goed bestuur”. Wie dieper graaft, ziet een partij die over ongeveer alles verdeeld is. Zolang wij de enige schietschijf zijn, kan CD&V zich dat veroorloven. Maar op een bepaald moment zal men ook aan hen vragen wat zij denken te doen aan de te lage arbeidsparticipatie van oudere werknemers. De VLD moet leren een onopvallender houding aan te nemen. Laat CD&V en SP.A hun plannen eens uit de doeken doen.

Intussen is in de partij het vertrouwen in gevestigde waarden zoals ikzelf sterk gestegen. Ik mag wel zeggen dat ik nog nooit zo populair ben geweest als nu. Maar als de economische crisis verergert, dan heeft Verhofstadt de gelegenheid om zich te valoriseren en stijgt ook zijn geloofwaardigheid opnieuw. En onze nieuwe parlementsleden, die het nu in hun broek doen omdat hun zetel bedreigd is, zullen de straat op moeten. De partijtop zal ook de gevestigde waarden opnieuw van stal moeten halen. Ik heb me zelden zo nuttig gevoeld in de partij. Wissels aan de top zouden de zaken alleen nog verergeren. Het gespan is er: Bart Somers, Guy Verhofstadt, Karel De Gucht – zij moeten het waarmaken. Maar bovenal heeft de partij behoefte aan consensus. Geen met volmachten afgedwongen, “gezweepte” consensus, maar wel een vrijwillige consensus, die wortel schiet in de huidige paniek en die daarna zal groeien in de hoop.’

H.R.

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.

Partner Content