VCST is het laatste Begemann-bedrijf in Vlaanderen.

Het staat te koop. Loopt het daar nu ook al slecht af ?

Onder de duizend werknemers van VCST in Sint-Truiden is de ongerustheid nog aangescherpt sedert de recente faillissementen van twee Vlaamse Begemann-dochters, G & G in Willebroek en het Limburgse Windmaster. Ook hun bedrijf heeft het Nederlandse Begemann als aandeelhouder. Officieel is het bedrijf te koop. Maar zijn er nu echt nog kandidaat-kopers ? De beslissing had al moeten gevallen zijn. De onzekerheid is groot, de enige zekerheid is eigenlijk dat Begemann geld nodig heeft.

Het vroegere Volvo Car, een producent van auto-onderdelen met een stevige reputatie inzake versnellingsbakken, sukkelde via de Belgische en Vlaamse openbare investeringsmaatschappijen volledig in de handen van Joep van den Nieuwenhuyzen van Begemann. Huidig Begemann-topman, de Vlaming André Deleye, die indertijd het Truiense bedrijf leidde, schreef het scenario voor die overgang. Maar toen stond Van den Nieuwenhuyzen in Nederland nog bekend als “de bedrijvendokter” en genoot hij in Vlaanderen aanzien en dank voor de redding van de Boelwerf in Temse. Het ongelukkige einde van dat verhaal is intussen bekend.

Begemann zette VCST vorig jaar al in de etalage. Er waren nogal wat nieuwsgierigen. Maar de verkoper, die geld nodig had, zette de prijs wel erg hoog. André Deleye laat uitschijnen dat er nog drie serieuze kandidaten zijn, maar in Sint-Truiden geloven ze dat alleen nog New Venture Gear, een dochter van General Motors, belangstelling toont. Al zou “de juiste prijs” veel te hoog liggen.

De arbeiders mopperen en de kaderleden protesteren nu openbaar. De VCST-werknemers vertrouwen Begemann niet, Deleye niet en de nieuwe direktie niet. Meer mensen in de fabriek kunnen rekenen, en zij stellen vast dat Begemann geen frank in het bedrijf stopt. Integendeel, de Nederlandse groep pompt eruit wat eruit te pompen valt. De eertijds gerenomeerde ontwikkelingsafdeling zwalpt nu zonder nieuwe middelen. Bijkomend probleem is dat de klanten en mogelijke nieuwe afnemers ook de maneuvers met een scheef oog bekijken. Vertrouwen genieten is voor een leverancier van auto-onderdelen een kwestie van leven of dood.

Ongetwijfeld in een poging om links en rechts gerust te stellen, suste André Deleye : “Volgend jaar wordt al beter, al blijft het nog hard knokken met zijn allen, maar voor de jaren na 1996 is het orderboek zeer goed gevuld. ” Deleye, die VCST als een uniek bedrijf met een mooie toekomst beschreef, maakte tegelijk de verwarring nog groter : als geen koper wordt gevonden die de juiste prijs wil betalen, is het niet uitgesloten dat VCST naar de Brusselse beurs trekt. Het kan dan een volledig zelfstandig leven leiden, in de Begemann-groep.

Maar ook die mogelijke uitweg botst op een probleem, en geen kleintje : Begemann heeft de aandelen VCST bij de Nederlandse bank ING verpand.

ÞATKÞG.D.þ

Voor de werknemers van VCST in Sint-Truiden heeft de onzekerheid lang genoeg geduurd.

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.

Partner Content