Terwijl Amerikaanse onderhandelaars het voortouw nemen in Joegoslavië, kijkt Rusland geërgerd toe.

Historicus Vladimir Petrovitsj Loekin (58) was twee jaar ambassadeur in Washington. Nu is hij in het Russische parlement, de doema, lid van de leiding van Jabloko, de fraktie die sterk aanleunt bij de ekonomische hervormer Grigorij Javlinski. Hij is een van de scherpste critici van buitenlandminister Andrej Kozyrev, die hij geflirt met het Westen en diplomatieke zwakte verwijt.

– VLADIMIR LOEKIN : We worden partners genoemd, maar nooit geraadpleegd. We waren tegen de Navo-bombardementen op Servische doelen, omdat die net zo misdadig zijn als de Servische beschietingen op de markt van Sarajevo. Maar de Navo deed gewoon voort in Bosnië. Dan volgt een memorandum over gezamenlijke akties van Navo en Verenigde Naties. Twee van de vijf permanente leden in de Veiligheidsraad weten daarvan. Aan de andere wordt niets meegedeeld. Dat lijkt toch sterk op een kommunistisch komplot uit de tijd van het politbureau.

– Rusland heeft lange tijd de internationale sancties tegen Servië gesteund.

– LOEKIN : Dat was een fout van de Russische diplomatie. En als de sancties tegen Servië terecht zijn, moeten die ook tegen Kroatië worden ingesteld. Volgens buitenlandminister Kozyrev kan Rusland het gezamenlijke optreden in ex-Joegoslavië niet torpederen. Anders gezegd : de ene partij mag met de uiterste brutaliteit etnische zuiveringen doorvoeren, de andere krijgt voor dezelfde feiten het stempel van fascistoïde beestachtigheid opgedrukt.

Ik wil geen Russische vrijwilligers in Bosnië. Maar Amerikaanse generaals mogen de Kroatische legerleiding advizeren. Wij hebben ook generaals die plannen kunnen maken. Als het Westen zo voortgaat, dan wordt een heel gevaarlijk automatisme in gang gezet. Dan moet niemand verbaasd staan als ortodoxe kristenen hun broeders in Joegoslavië te hulp schieten. En dan zitten we met een middeleeuwse godsdienstoorlog.

– Wil u Rusland weg uit het “Partnership for Peace” ?

– LOEKIN : De regering besliste tot lidmaatschap, tegen de zin van de doema. Maar partners zijn, betekent dat een belangrijke beslissing gezamenlijk genomen wordt. Wat de Balkan betreft, luistert niemand naar ons, omdat het Westen geen echt en eerlijk partnerschap wil.

Rusland is op dit ogenblik vooral met zichzelf bezig. Maar in onze geschiedenis zijn momenten geweest dat een zwakke binnenlandse situatie door een briljante buitenlandse politiek gladgestreken werd. Vandaag versterken binnen- en buitenlandse zwakte elkaar.

Dat is gevaarlijk voor de Europese veiligheid. Want als de Navo zich verder naar het oosten uitbreidt, kunnen Russen zich in Europa niet thuisvoelen. Dan worden oude angsten wakker en komt de oude vijandschap terug.

– Iedereen praat toch over het belang van een sterk, in het Westen geïntegreerd Rusland.

– LOEKIN : Maar in de praktijk zijn er in Europa naast konstruktieve stromingen ook ziekelijke anti-Russische tendensen. Waarom mogen we geen lid worden van de Raad van Europa ? Waarom gelooft het Westen dat Tsjechië en Polen bang zijn voor een Russische aanval ? Alles wat wij willen, zijn veilige grenzen en geen krisis in onze buurt. De rest is een postimperiale droom die nergens op steunt.

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.

Partner Content