Bronzen bananen in Brussel

© TONY MATELLI AND MARUANI MERCIER GALLERY

Tony Matelli fleurt de Maruani Mercier Gallery op met Timelines.

Hier staat ingevoegde content die informatie op uw apparaat wil opslaan en/of openen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

In 2014 wandelde de in New York wonende en werkende Tony Matelli (52) met een zakje vol vers fruit en groenten langs een uitgebrande taxi. Zonder er goed bij na te denken legde Matelli een aardbei op het wrak. Zo ontstond zijn beeldenreeks The Garden Sculptures, waarvan enkele beelden in Timelines te zien zijn. Wie de expo bezoekt, leert dat watermeloenen, aubergines en bananen prachtig passen bij replica’s van een Grieks of renaissancistisch standbeeld.

Bent u een perfectionistische tuinier?

Tony Matelli: (lacht) Ik heb een tuin maar streef er niet naar perfectionisme. Als kunstenaar doe ik dat wél. Mijn beelden – van bloemen tot zwevende touwen – moeten zo realistisch mogelijk ogen. Als ik een orchidee maak die met de bloemen op de grond staat en met de pot in de lucht, dan zorg ik dat het beeld niet te onderscheiden is van een echte bloem. Dat geldt ook voor het fruit en de groenten in The Garden Sculpures. Ze zijn van brons maar lijken echt. Daardoor zie je de werkelijkheid zoals je ze nog nooit zag. Je kijkt ineens anders naar de wereld. Zo maken de omgekeerde orchideeën de zwaartekracht haast tastbaar. En de standbeelden vol vruchten dagen je uit na te denken over tijd en vergankelijkheid.

‘Ik hoop op verwondering. Dat is het enige doel van kunst.’

De beelden doen ook glimlachen. U legt pizza’s op een leeuw, watermeloenen bij godin Hera, bananen bij een engel.

Matelli: Toch ben ik geen grapjas. De humor glipt er onbedoeld in. Dat is oké. Maar de werken zijn geen grapjes. Ik hoop op verwondering. Dat is het enige doel van kunst. Kunst die propaganda voert, is geen grote kunst. Kunst moet je verrassen, sprankels mysterie en magie aan het leven toevoegen. Dat probeer ik ook in mijn serie Dirty Mirrors. Ik beschilder de spiegels zó dat het lijkt alsof ze bedompt zijn en iemand er met een vinger droedels op maakte. Als je voor zo’n spiegel staat, zie je jezelf wazig, bedekt met gekribbel. Dat is haast een waarachtiger portret dan een gewoon spiegelbeeld. Er hangen enkele spiegels in de expo te Brussel.

Wanneer dropt u daar Sleepwalker, het beeld van de halfnaakte slaapwandelaar dat in 2014 voor commotie zorgde vlak bij Wellesley College, een hogeschool voor vrouwen in Massachusetts?

Matelli: Het beeld wordt altijd in de openlucht opgesteld. Het triggert passanten. Als ik hardop mag dromen, dan zou ik het beeld graag voor het gebouw van de Verenigde Naties plaatsen. Dát zou wat geven. (lacht)

Timelines, tot 11/02 in Maruani Mercier Gallery, Brussel

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.

Partner Content