De Belgische context van het Bekaert-verhaal
woensdag 08 februari 2012 om 04u58
Bekaert schrapt bijna een kwart van de banen die het multinationale bedrijf in België nog aanbood. Volgens ceo Bert De Graeve is dat niemands schuld en heeft de noodzaak om te herstructureren niets te maken met de Belgische context.
Zijn we in dit soort omstandigheden al snel geneigd om met een beschuldigende vinger naar de hoge loonkosten of de dure energie te wijzen? Niet doen, aldus de topman, die mede dankzij zijn VRT-verleden nog steeds op een ijzersterke reputatie kan bogen.
De West-Vlaamse wereldspeler moet gewoon constateren dat hij het product dat van 2010 een recordjaar maakte, sinds 2011 aan de straatstenen niet meer kwijtraakt. Twee jaar terug zat de sector van de zonnepanelen nog in een wereldwijde superboost. Om hun silicium op maat te snijden, deden de producenten massaal beroep op zaagdraad van Bekaert, die daar, weliswaar heel discreet, enorme winstmarges op boekte. Maar hoge winstmarges trokken uiteraard concurrentie aan, wat de prijzen drukte, en daarbovenop gingen overheden wereldwijd hun subsidies aan de zonnepanelen afbouwen, wat de vraag ondermijnde. In geen tijd zag Bekaert dus een sterke vraag en grote winstmarges evolueren naar overcapaciteit en ingestorte prijzen.
Slechts een heel klein stukje van dit economisch verhaal speelt zich in België af. Dat klopt. De Belgische werknemers waren trouwens nog goed voor slechts een kleine tien procent van het totale personeelsbestand van Bekaert. En ook in China sneuvelen er banen. Twee keer zoveel als bij ons.
Maar hoe zou Bekaert géén Belgisch verhaal kunnen zijn? Gaat het hier misschien niet over een van onze meest gereputeerde bedrijven, over een van de zeldzaam wordende parels aan onze industriële kroon? Gaan we nu weer lijdzaam toekijken hoe ‘de wereldeconomie’ onze bedrijven sluit en berustend ‘de globalisering!’ zuchten?
Wat Bekaert toont, is dat ‘opportuniteiten’ voor bedrijven vaak een kwestie van snelheid zijn. Wie over de juiste wapens beschikt - Bekaert had die - merkt sneller de gaten in de markt op én kan er ook meteen in springen. Dat kan heel lucratief zijn en veel mensen aan het werk zetten. Maar het kan ook snel verkeren. In een wereldeconomie waarin specifieke markten even snel verdwijnen als ze opkwamen, kunnen alleen uiterst innovatieve én flexibele bedrijven zich als een vis in het water voelen. De hamvraag is dus: willen wij dat onze overheid die innovatie en flexibiliteit ondersteunt?
‘Het erge is niet dat je je job verliest. Het erge is dat je geen andere job kunt vinden.’ Het ontschiet me even wie het zei. Maar voor die 609 mensen bij Bekaert is het nu wel de kern van de zaak. De Belgische context van het Bekaert-verhaal begint bij de vraag wat er met hen zal gebeuren. Blijven we vasthangen in de oude overtuiging dat iemand die vele jaren bij één bedrijf gewerkt heeft, ongeschikt is om nog elders aan de slag te gaan? Of vragen we het bedrijf rekenschap over wat het gedaan heeft met de innovatie- en opleidingssteun van de Vlaamse overheid? Overheidssteun voor opleidingen kan vooral zinvol zijn, als die de ‘employability’ van de werknemers ten goede komt. Dat wil zeggen: als het helpt om de werknemers naar een andere baan over te brengen, als dat nodig is. Nu, dus. Het spoor van de ‘employability’ staat haaks op dat van het brugpensioen op 52. Benieuwd welke van de twee vandaag doorweegt in ‘de Belgische context’.
Luc Baltussen
Reacties
Europa moet dringend hervormen teneinde de leegloop van de industrie tegen te houden. Het overheidsapparaat en de overheidskosten moeten dringend "zwaar" naar beneden inclusief het huidig asielbeleid dat ondertussen reeds geruime tijd "onbetaalbaar" is geworden.
@Corse, ZEER goed samengevat nu hoeven ze zelfs niet meer tot het uiterste te automatiseren wat zeer duur is en ik kan dat weten heb dat 30 jaar gedaan, in de jaren 70-80 hebben we de Japanse invasie tegen gehouden dat ze zelfs hier dingen kwamen bestellen omdat ze door de automatisering goedkoper geworden was, nu gaan ze profiteren van de miserie van de Chinezen, Korea, India en daar zelfs kinderarbeid promoten niet in de fabrieken en steden die ze daar speciaal gebouwd hebben maar wat wij mogen zien in het binnenland en dit aan nog geen 5 Euro per dag zonder sociale voordelen, veiligheids uitrustingen enz. en ook geen milieu investeringen want dat kennen ze daar niet. De kinderhandjes doen daar alles en wat de handen niet kan automatiseren ze het met ONZE uitvindingen en automatisaties die ze naar ginder brengen, wat ons zeer veel geld gekost heeft met staatssteun krijgen ze ginder gratis zonder ontwikkelingskosten enz. En het mooiste van alles ze maken daar alles na want we moesten zelfs tekeningen met stuklijsten tot op de rondel meeleveren van de automatisaties die we verstuurden naar bv Mexico, China. Ontwikkeling zal wel nog een tijdje hier blijven waarvoor men weinig personeel nodig heeft en onze politici geven hiervoor zelfs staats steun (ons geld) om nadien de productie aan de sukkelaars in het oosten te brengen. Wij zijn niet te duur, daar in China, Korea enz. zijn ze veel te goedkoop en zullen ze het met dwang zo houden want het zijn ONDEMOCRATISCHE landen, als men daar aaa zegt kop er af en verkopen ze mee je organen, want de dokters staan in China gereed om alle organen er me af te halen van de ter dood veroordeelden, geloven jullie dat niet zoek het maar eens op in Google (organen handel China). De bedrijven blijven hier ontwikkelen zolang ze staatssteun krijgen en omdat men het in China, Korea enz. een paar jaar geleden niet kon maar nu wel en hebben ze ons daar zelfs niet meer voor nodig dank zij onze bedrijven die ze daar slimmer hebben gemaakt. Dit is ONEERLIJKE concurrentie. WE MOETEN durven zeggen BURGERS AUB KOOP alleen MADE in BElGIUM of ten minste MADE in de EU al moten we er wat meer voor te betalen zo kunnen we de maffia bedrijven die alleen WINST willen hebben voor hun aandeelhouders en ze zo dwingen om hier de dingen te produceren want de Aziatische landen voeren alles hier in en wat voeren wij naar ginder uit = GELD en werk en HOW KNOW. De ezels en als ze dat hier niet gaan inzien worden wij een ONDERONTWIKKELD land (ZIE GRIEKENLAND). We moeten aan onze kinderen en kleinkinderen denken kort gezegd de toekomst van ons land, en dringend ook want binnen een paar jaar is het te laat. Kort gezegd de grenzen sluiten en al wat binnenkomt x 500% taxen.
Het is inderdaad hoog tijd dat het maatschappelijk debat voluit wordt open getrokken. Hoe komt het toch dat uit de rits van de naoorlogse Vlaamse Industrie actoren als Bekaert, Picanol, Vandewiele, Jonckheere, C.N.H., B.N., L.V.D., Van Maercke en Co, Barco, Vandemoortele, Beaulieu, e.d. resten, dit terwijl er een veelvoud van tewerkstelling in grote bedrijven ( met honderden en zelfs duizenden werknemers) zijn weggeblazen zoals vrijwel de schoenindustrie (Defauw, De Kimpe,Tanghe, e.a.), de meubelindustrie (De Coene, Hero, Aurora, Bouckaert, Rousseau, e.d.), de electro Lavenier, MBLE, SIEMENS, RAF ), de fietsen en bromfietsen Flandria, Superia, Novy, e.a., de metaalbouw Vuylsteke en de Nutte. Als men ziet dat zelfde industriesectoren of spelers (van voor en na de oorlog) in Duitsland zich toch weten te handhaven past toch de vraag, of de vakbondswerking met mitbestimmung op bedrijfsniveau de polsslag van wat al of niet haalbaar is niet beter weet in te schatten dan door de nationaal centraal gestuurde machthebbers. Persoonlijk zie ik de breuklijn, tussen lokaal nagestreefde consensus patroon met mandatarissen voor de werknemers, vanaf de periode Debunne en Houthuys. Vanaf dan werden de lokale vakbond mandatarissen vanuit de centrales overruled en of gestuurd naar de inzichten van het centrale politieke machtsdenken, zelfs met totaal gebrek aan inzicht op de realiteit voor de betrokkenen. Ik denk dat dit in Wallonië dit reeds 15 à 20 jaar eerder was ingezet, cfr; de totale vroegtijdige eliminatie van elke autoassemblage in Wallonië, de sluiting van ACEC, de neergang van de Waalse staal- en glas sector. De boeren Empain, Boel en Frere, zullen nog wel altijd goed boeren, doch niet in de Waalse achtertuin. Wie kan het hen verwijten, het ligt in de natuur van elk mens zijn eigen have en goed optimaal te beveiligen, met een sociale inborst ja, doch bedankt voor de obligate toetastende hand. De creatieve paarse boekhouding met het Zilverfonds waarvoor nu 11 à 15 Miljard € dient opgehoest en straks de uitval van het geklungel bij de G.H., Dexia, Ethias en Co oogsten geen groot collectief pardon begrip. De geviseerde burger zal ook hier zijn stekels uitzetten en het parfum voor de postjes weinig waarderen
@Cyriel David Eindelijk iemand met gezond verstand;om te consumeren zul je eerst moeten verdienen. Dat verdienen geschiedt niet door de onrendabelen zoals overheden en vakbonden,maar door de bedrijven. Het is een grote schande dat er zoveel ambtenaren zijn met een véél hoger loon dan in het bedrijfsleven ! Dat de bedrijven naar lage lonen landen verhuizen is geheel en al aan de overheid en de extreme vakbonden te wijten,die geen enkel gevoel voor concurrentie verhoudingen hebben Er zal zeker nu met een door rode Walen gedomineerde regering,zéér véél werkeloosheid ontstaan in Vlaanderen;dat hebben ze al bereikt in Walekoppenland.
NIET ZIEN bij klaarlichte dag = blind zijn voor de werkelijkheid. Wat al verhalen die we te lezen krijgen. Draaien we niet rond de pot! Wie voor “hetzelfde product” meer en veel meer moet betalen in België, koopt “elders”. Ten andere, dat de pot de ketel niet verwijt. Wij doen hier ( in België ) net hetzelfde. Wij ook vergelijken prijs en kwaliteit. Waarom zijn onze prijzen zo hoog? Iedereen weet het; velen zeggen het; niemand durft er iets aan doen! Onze LOONKOST; dit is: nettoloon + (hoge) sociale bijdragen, telkens opgewipt door de Heilige Index! Eenvoudig dus. Als onze prijzen te hoog zijn, verkopen we onze producten niet, hebben we geen inkomsten en blijven we met “onze boel”zitten. Tenzij we die zelf consumeren en ons afsluiten van de buitenwereld. Maar we willen geen Cuba noch N. Korea worden d.w.z. armoede en dictatuur. Wat doen we en deden we sinds de oliecrisis van de jaren zeventig? Net zoals iedere “domme” huisvader zou doen, die boven zijn stand wil leven: geld lenen; eerst bij eigen volk( huisgezin) en daarna in het buitenland ( de buren van dichtbij en van ver). Zo hebben we in drie decennia een astronomische staatsschuld opgebouwd tot 130% van het BBP( vóór de Euro >12000 Miljard BF). Om binnen te mogen in Europa werd die door “loodgieter” De Haene, bij middel van zware belastingen op de inkomens van de “werkers”, gereduceerd tot zowat minder dan 100% van het BBP. En daarna deden we op dezelfde wijze voort met een actueel globaal veel grotere staatsschuld (zie“econoschock” Geert Noels). Hoe lossen wij dit op? Dit is een vraag voor economisten; niet voor politiekers! Enkele bedenkingen: Waarom zijn zoveel grote Belgische bedrijven in buitenlandse handen( verkocht)? Waarom zoveel delocalisaties? Waarom behoren de Belgische lonen tot de hoogste van de wereld? Waarom heeft een Belgische arbeider voor hetzelfde werk een loon dat 5x, 50x, 500x groter is dan dit van een Oost-Europeaan, een Chinees, een Afrikaan… Op wat steunt onze hoge levensstandaard in een land zonder grondstoffen, zonder energie, (tenzij veel wind), en met de geringste activiteitsgraad van Europa? Wie houdt de ongelijkheden en discriminaties in stand tussen de verschillende categorieën werkers o.m. loontrekkenden privaat v. loontrekkenden staat; statutairen v. contractuelen; zowel wat een reeks sociaaleconomische voordelen tijdens de actieve periode als wat de pensioenleeftijd betreft? Welk is hier de rol van de steenrijke, politiek machtige en verzuilde syndicaten? Waarom zijn de ambtenarenpensioenen= 2x loontrekkendenpensioenen= 4xzelfstandigen-? Waarom moeten de Vlamingen jaarlijks 5,5 miljard € afdragen aan Wallonië? Waar de activiteitsgraad nog veel geringer is? Vandaag Griekenland, morgen Spanje, Portugal, Italië! Wie houdt dit België tegen?
Reageer
Opgelet: Het is niet mogelijk om anoniem te reageren. Uw loginnaam zal bovenaan uw reactie verschijnen.
Om een reactie te plaatsen, dien je geregistreerd te zijn:
